அமைதி, பின்பு எக்காளங்கள்

இந்திய வெயில்காலத்தைக் கடந்துவந்த எவருக்கும், பருவமழை தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்னுள்ள விசித்திரமான அமைதி தெரியும்: காற்று கனக்கிறது, பறவைகள் மௌனமாகின்றன, சில நிமிடங்கள் எல்லாம் காத்திருக்கின்றன. பின்பு முதல் இடி முழங்குகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8 அப்படிப்பட்ட ஒரு அமைதியோடு தொடங்குகிறது. ஆட்டுக்குட்டியானவர் கடைசி முத்திரையை உடைக்கிறார்; எதிர்பார்க்கப்பட்ட உச்சக்கட்டத்துக்குப் பதிலாக, பரலோகத்தில் ஏறக்குறைய அரைமணிநேரம் அமைதி — மிகவும் சத்தமான ஒரு புஸ்தகத்திலுள்ள ஒரே அமைதியான தருணம். பின்பு ஏழு தூதர்களின் கைகளில் எக்காளங்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன; புயல் தொடங்குகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி, ஏழு என்ற இரண்டாம் சுற்று. எக்காள நியாயத்தீர்ப்புகள், யாத்திராகமத்திலுள்ள எகிப்தின் வாதைகளை வேண்டுமென்றே நினைவுபடுத்துகின்றன — கல்மழையும் அக்கினியும், இரத்தமாக மாறிய தண்ணீர், இருள் — ஒருகாலத்தில் பார்வோனிடமிருந்து இஸ்ரவேலை விடுவித்த தேவன், ஒடுக்கும் ஒவ்வொரு அதிகாரத்தையும் எதிர்கொள்கிறவராகக் காட்டப்படும்படி. மிக முக்கியமாக, எக்காளங்கள் பரிசுத்தவான்களின் ஜெபங்களாலேயே இயக்கப்படுகின்றன — 6ஆம் அதிகாரத்தில் பலிபீடத்தின் கீழே 'எதுவரைக்கும்?' என்று கூப்பிட்ட அதே ஜெபங்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: துன்பப்படும் தேவனுடைய மக்களின் ஜெபங்கள் கேட்கப்பட்டுப் பதிலளிக்கப்படுகின்றன என்று காட்டுவது; எகிப்தின் வாதைகளை மாதிரியாகக் கொண்ட, வரம்புக்குட்பட்ட, எச்சரிக்கை தரும் நியாயத்தீர்ப்புகளின் ஒரு வரிசையைத் தொடங்குவது — முழுவதும் அல்ல, மூன்றில் ஒரு பங்கு.

• 8:1–2 — ஆட்டுக்குட்டியானவர் ஏழாம் முத்திரையைத் திறக்கிறார்; பரலோகத்தில் ஏறக்குறைய அரைமணிநேரம் அமைதி உண்டாகிறது. தேவனுக்கு முன்பாக நிற்கிற ஏழு தூதர்களை யோவான் காண்கிறார்; அவர்களுக்கு ஏழு எக்காளங்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.
• 8:3–5 — பொன் தூபகலசத்தையுடைய வேறொரு தூதன், தேவனுடைய மக்கள் அனைவரின் ஜெபங்களோடும் பலிபீடத்தின்மேல் மிகுந்த தூபவர்க்கத்தைச் செலுத்துகிறான்; அதன் புகை தேவனுக்கு முன்பாக எழும்புகிறது. பின்பு அந்தத் தூதன் பலிபீடத்தின் அக்கினியால் தூபகலசத்தை நிரப்பி, அதைப் பூமியில் எறிகிறான்: இடிமுழக்கங்களும், மின்னல்களும், பூமியதிர்ச்சியும் தொடர்கின்றன.
• 8:6–9 — முதலாம் எக்காளம் இரத்தம் கலந்த கல்மழையையும் அக்கினியையும் கொண்டுவருகிறது; பூமியிலும், மரங்களிலும், புல்லிலும் மூன்றில் ஒரு பங்கு எரிந்துபோகிறது. இரண்டாம் எக்காளம், எரிகிற ஒரு பெரிய மலை போன்ற ஒன்றைக் கடலில் எறிகிறது; கடலில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இரத்தமாகிறது; கடல் ஜீவன்களிலும் கப்பல்களிலும் மூன்றில் ஒரு பங்கு அழிக்கப்படுகின்றன.
• 8:10–12 — மூன்றாம் எக்காளம், எட்டி என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய நட்சத்திரத்தை ஆறுகளின்மேலும் நீரூற்றுகளின்மேலும் எரிந்து விழச்செய்கிறது; தண்ணீரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு கசப்பாகிறது; அநேகர் மரிக்கிறார்கள். நான்காம் எக்காளம் சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கை இருளடையச் செய்கிறது.
• 8:13 — இன்னும் மூன்று எக்காளங்கள் ஊதப்படப்போவதால், பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ என்று கூப்பிட்டுக்கொண்டு ஒரு கழுகு வானத்தின் நடுவே பறக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:4  ·  அதனால் என்ன: அக்கினிக்கும் கல்மழைக்கும் விரைந்துசெல்லும் அவசரத்தில் 4ஆம் வசனத்தைக் கடந்துபோவது எளிது; ஆனால் அதுவே அச்சாணி: சாதாரணமான, கவனிக்கப்படாத விசுவாசிகளின் ஜெபங்கள் தேவனுக்கு முன்பாக எழும்புகின்றன, பூமியில் ஏதோ மாறுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் நியாயத்தீர்ப்பை மென்மையாக்குவதில்லை. ஆனால் ஜெபிக்கும் பெலனற்றவர்கள் பெலனற்றவர்கள் அல்ல என்றும், நியாயத்தீர்ப்பும்கூட முடிவுக்கு முன் அளவோடு, ஒரு எச்சரிக்கையாக வருகிறது என்றும் அது வலியுறுத்துகிறது.