சீயோனில் ஆட்டுக்குட்டியானவரும் இரண்டு அறுவடைகளும்

அக்டோபரில் கோதாவரி டெல்டாவின் நெல்வயல்கள் பொன்னிறமாகின்றன; சில வாரங்களுக்குக் கிராமத்திலுள்ள எல்லாமே அறுவடையை நோக்கி வளைகிறது: அரிவாள்கள் தீட்டப்படுகின்றன, களங்கள் பெருக்கப்படுகின்றன, அண்டை மாவட்டங்களிலிருந்து கூலியாட்கள் அமர்த்தப்படுகிறார்கள். அறுவடை மகிழ்ச்சி; அதே வேளையில் அது ஒரு கணக்குத் தீர்ப்பும்கூட — ஒரு பருவத்தின் உழைப்பு எடைபோடப்படுவது அப்போதுதான்; வளர்ந்ததே உங்களுக்குக் கிடைப்பது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14 இரண்டு பொருள்களையும் எடுத்துக்கொள்கிறது. 13ஆம் அதிகாரத்தின் மிருகத்தின் பயங்கரத்துக்குப் பிறகு, ஆட்டுக்குட்டியானவர் தம் மக்களோடு நிற்பது காணப்படுகிறது; பின்பு பூமியே முற்றிப் பழுக்கிறது, இரண்டு அரிவாள்கள் இறங்குகின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதி தொடர்ச்சியான முன்னோட்டங்களின் வழியாக நெருங்குகிறது. மிருகம் தன்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களுக்கு முத்திரையிடுவதை 13ஆம் அதிகாரம் காட்டியது; 14ஆம் அதிகாரம் ஆட்டுக்குட்டியானவரையும் அவருடைய பெயரைத் தரித்த மக்களையும் கொண்டு பதில் சொல்கிறது. பின்பு, கலசங்களின் விரிவான நியாயத்தீர்ப்புகளுக்கும் (15–16 அதிகாரங்கள்) பாபிலோனின் வீழ்ச்சிக்கும் (17–18) முன், இந்த அதிகாரம் முடிவைச் சில காட்சிகளில் சுருக்கிச் சொல்கிறது: எல்லாத் தேசங்களுக்கும் வழங்கப்படும் சுவிசேஷம், விழுந்துபோனதாக அறிவிக்கப்படும் பாபிலோன், இறுதி அறுவடை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இரண்டு விசுவாசங்களை அருகருகே வைப்பது — மிருகத்தின் முத்திரை அல்லது ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய பெயர் — ஒவ்வொரு பாதையும் எங்கே முடிகிறது என்பதைக் காட்டிச் சபைகளின் சகிப்புத்தன்மையைப் பலப்படுத்துவது: கர்த்தருக்குள் மரிக்கிறவர்களுக்கு இளைப்பாறுதலும் ஆசீர்வாதமும், மிருகத்தை வணங்குகிறவர்களுக்குத் தேவனுடைய கோபாக்கினை.

• 14:1–5 — ஆட்டுக்குட்டியானவர் சீயோன் மலையின்மேல் 144,000 பேரோடு நிற்பதை யோவான் காண்கிறார்; அவர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் அவருடைய பெயரையும் அவருடைய பிதாவின் பெயரையும் தரித்திருக்கிறார்கள். வேறு ஒருவரும் கற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒரு புதிய பாட்டை அவர்கள் பாடுகிறார்கள்; அவர்கள் முதற்பலன்களாகவும், குற்றமில்லாதவர்களாகவும், ஆட்டுக்குட்டியானவர் எங்கே போனாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களாகவும் விவரிக்கப்படுகிறார்கள்.
• 14:6–8 — எல்லாத் தேசத்தாருக்கும், கோத்திரத்தாருக்கும், மொழியினருக்கும், மக்களுக்கும் அறிவிக்க நித்திய சுவிசேஷத்தை உடைய ஒரு தூதன் நடுவானத்தில் பறக்கிறான்: தேவனுக்குப் பயந்து, அவரை மகிமைப்படுத்தி, சிருஷ்டிகரைத் தொழுதுகொள்ளுங்கள். இரண்டாம் தூதன் பின்தொடர்கிறான்: தேசங்களுக்கெல்லாம் தன் வேசித்தனத்தின் மதுவைக் குடிக்கக்கொடுத்த மகா பாபிலோன் விழுந்தது.
• 14:9–13 — மிருகத்தை வணங்கி அதின் முத்திரையைப் பெறுகிற எவனும் தேவனுடைய கோபாக்கினையின் மதுவைக் குடித்து, ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கு முன்பாக அக்கினியினாலும் கந்தகத்தினாலும் இளைப்பாறுதலின்றி வேதனைப்படுவான் என்று மூன்றாம் தூதன் எச்சரிக்கிறான். இங்கே சகிப்புத்தன்மைக்கான அழைப்பு இருக்கிறது — இதுமுதல் கர்த்தருக்குள் மரிக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள், அவர்கள் தங்கள் பிரயாசங்களை விட்டு இளைப்பாறுவார்கள் என்று ஒரு சத்தம் அறிவிக்கிறது.
• 14:14–16 — மனுஷகுமாரனைப் போன்ற ஒருவர், பொற்கிரீடமும் கூர்மையான அரிவாளும் உடையவராக, ஒரு வெண்மேகத்தின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கிறார். அறுப்பு முற்றிப்போயிற்று என்று ஒரு தூதன் சத்தமிடுகிறான்; அவர் தம் அரிவாளைப் பூமியின்மேல் வீசுகிறார், பூமி அறுக்கப்படுகிறது.
• 14:17–20 — வேறொரு தூதன் அரிவாளினால் பூமியின் திராட்சைப்பழங்களைச் சேர்த்து, தேவனுடைய கோபாக்கினையாகிய பெரிய ஆலையில் போடுகிறான். நகரத்துக்குப் புறம்பே ஆலை மிதிக்கப்படுகிறது; குதிரைகளின் கடிவாளங்கள் வரைக்கும் உயரமாக, ஏறக்குறைய முந்நூறு கிலோமீட்டர் தூரம் இரத்தம் பாய்கிறது.

முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:13  ·  அதனால் என்ன: நியாயத்தீர்ப்பையும் நற்செய்தியையும் பிரிக்க இந்த அதிகாரம் அனுமதிப்பதில்லை. ஒவ்வொரு மொழிக்கும் நித்திய சுவிசேஷத்தைக் கொண்டுசெல்லும் அதே தூதன், தேவனுக்குப் பயப்படும்படியும் உலகத்தை அழைக்கிறான்; 9–11 வசனங்களின் எச்சரிப்பு வேதாகமத்திலுள்ள மிகக் கடுமையானவற்றில் ஒன்று. அது பெருமையுள்ளவர்களுக்கு ஆறுதல் சொல்ல அல்ல, சமரசம் செய்யச் சோதிக்கப்படுகிறவர்களை ஊக்கப்படுத்தவே எழுதப்பட்டது. அந்த இரண்டுக்கும் நடுவே, உண்மையுள்ள ஒரு விசுவாசிக்காகத் துக்கிக்கும் எவருக்கும் ஒரு மென்மையான வரி இருக்கிறது: அவர்களுடைய பிரயாசம் முடிந்தது, அவர்களுடைய கிரியைகள் அவர்களோடேகூடப் பின்தொடர்ந்துபோகும்.