ஒரு குடும்பத் திருமணத்தில், சாப்பாடு முடிந்ததும், ஒரு வயதான பாட்டி கதைகள் சொல்லத் தொடங்குகிறாள். கிட்டத்தட்ட ஒன்றுமில்லாமல் குடும்பம் இந்த ஊருக்கு எப்படி வந்தது. குடித்தே நிலத்தை இழந்த சித்தப்பா. பயிர் பொய்த்துப்போன அந்த ஆண்டு, ஓர் அந்நியர் உதவியது. முதலில் பேரப்பிள்ளைகள் அலுத்துக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால் அவள் பொழுதுபோக்குக்காகச் சொல்லவில்லை. வெட்கக்கேடான பகுதிகளையும் அவள் வேண்டுமென்றே சேர்க்கிறாள்; எந்தப் பாதைகள் அழிவுக்கு நடத்தின என்று இளையவர்கள் அறிய வேண்டும் என்று அவள் விரும்புகிறாள். சங்கீதம் 78 ஆலயத்தில் பாடப்பட்ட இஸ்ரவேலின் பாட்டிக் கதை — நீண்டது, நேர்மையானது, கூர்மையானது; அடுத்த தலைமுறை வேறுவிதமாகத் தெரிந்துகொள்ளும்படி சொல்லப்பட்டது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதம் 78 மூன்றாம் பகுதியின் வழியாக நம் வாசிப்பின் இந்தக் கட்டம்வரை நடந்துவருகிறது: யாத்திரை, வனாந்தரம், தேசம், சீலோவின் வீழ்ச்சி, கடைசியாக யூதாவையும் சீயோனையும் தாவீதையும் தேவன் தெரிந்துகொண்டது. சாலொமோனின் ஆலயக் கட்டுமானத்தோடு சேர்த்து வாசிக்கும்போது, பரிசுத்த ஸ்தலம் ஏன் இப்போது பழைய கோத்திர மையமாகிய சீலோவில் அல்ல, எருசலேமில் நிற்கிறது என்று அது விளக்குகிறது — இவையெல்லாவற்றையும் பெற்ற மக்களுக்கு மறந்துபோகும் நீண்ட பதிவு உண்டு என்றும் அது எச்சரிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் வரலாற்றை ஓர் எச்சரிக்கையாகவும் ஓர் அழைப்பாகவும் கற்பிப்பது: தேவனுடைய செயல்களைப் பிள்ளைகளுக்குக் கடத்துவது, தலைமுறைதோறும் திரும்பத் திரும்ப வந்த கலகத்தின் மாதிரியை வெளிப்படுத்துவது, சீயோனையும் தாவீதையும் அவர் தெரிந்துகொண்டதில் உச்சமடையும் தேவனுடைய பொறுமையான இரக்கத்தைக் காட்டுவது.
- 78:1–8 — போதகன் ஓர் உவமையில் தன் வாயைத் திறந்து, பூர்வகாலத்து மறைபொருள்களைச் சொல்கிறான். தங்கள் பிதாக்கள் தங்களுக்குச் சொன்னதைத் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அவர்கள் மறைக்கமாட்டார்கள்: தேவனுடைய செயல்களும் அவருடைய பிரமாணமும் — ஒவ்வொரு தலைமுறையும் தேவன்மேல் நம்பிக்கை வைத்து, தங்கள் முன்னோரைப்போல முரட்டாட்டம் செய்யாதபடி கற்பிக்கப்படுகின்றன.
- 78:9–31 — தேவன் செய்ததை மறந்ததால் எப்பிராயீமியர் யுத்தத்தில் பின்வாங்கினார்கள் — எகிப்தில் சோவானில் நடந்த அதிசயங்கள், பிளக்கப்பட்ட சமுத்திரம், பகலில் மேகமும் இரவில் அக்கினியும், கன்மலையிலிருந்து தண்ணீர். ஆனாலும் அவர்கள் வனாந்தரத்தில் உணவு கேட்டுத் தேவனைச் சோதித்தார்கள். அவர் மன்னாவையும் இறைச்சியையும் பொழியப்பண்ணினார்; ஆனால் அவருடைய கோபம் அவர்கள்மேல் மூண்டது.
- 78:32–39 — இவையெல்லாம் இருந்தும் அவர்கள் தொடர்ந்து பாவம் செய்தார்கள். அவர் அவர்களை அடித்தபோது அவரைத் தேடினார்கள் — ஆனால் முகஸ்துதியான வாயோடும் உறுதியற்ற இருதயத்தோடும் மட்டுமே. ஆனாலும் இரக்கமுள்ளவராகிய அவர், அவர்கள் வெறும் மாம்சம், கடந்துபோகும் ஒரு சுவாசம் என்று நினைவுகூர்ந்து, மன்னித்து, தம் கோபத்தை அடக்கிக்கொண்டார்.
- 78:40–55 — எகிப்திலுள்ள வாதைகளை மறந்து அவர்கள் வனாந்தரத்தில் எத்தனை முறை கலகம் செய்தார்கள்: இரத்தமாக மாறிய ஆறுகள், வண்டுகள், தவளைகள், வெட்டுக்கிளிகள், கல்மழை, முதற்பேறானவர்களின் மரணம். தேவன் தம் மக்களை ஆடுகளைப்போல வெளியே நடத்தி, சமுத்திரத்தின் வழியாகப் பாதுகாப்பாகக் கொண்டுவந்து, தம் பரிசுத்த தேசத்துக்குள் சேர்த்து, அவர்களுக்கு முன்பாக ஜாதிகளைத் துரத்தினார்.
- 78:56–64 — தேசத்தில் அவர்கள் மீண்டும் அவரைச் சோதித்தார்கள்; கோணலான வில்லைப்போல விலகி, மேடைகளாலும் விக்கிரகங்களாலும் அவருக்குக் கோபமூட்டினார்கள். ஆகவே அவர் சீலோவிலிருந்த தம் கூடாரத்தைக் கைவிட்டு, தம் 'வல்லமையை' — உடன்படிக்கைப் பெட்டியை — சிறையிருப்புக்குப் போகவிட்டார். வாலிபர் விழுந்தார்கள், ஆசாரியர்கள் பட்டயத்தால் மடிந்தார்கள், விதவைகளால் புலம்பவும் முடியவில்லை.
- 78:65–72 — அப்பொழுது ஆண்டவர் நித்திரையிலிருந்து விழிப்பவரைப்போல எழுந்தார். யோசேப்பின் கூடாரத்தையும் எப்பிராயீம் கோத்திரத்தையும் புறக்கணித்து, யூதாவையும் சீயோன் மலையையும் தெரிந்துகொண்டு, அங்கே தம் பரிசுத்த ஸ்தலத்தைக் கட்டினார். தம் மக்களை மேய்க்கும்படி ஆட்டுத்தொழுவங்களிலிருந்து தாவீதை எடுத்தார்; தாவீதும் இருதய உத்தமத்தோடும் திறமையான கைகளோடும் அவ்வாறே செய்தான்.
- முடியாட்சியின் ஆரம்பக் காலம்: சங்கீதம் தாவீதோடு முடிகிறது; பிரிந்த ராஜ்யத்தைப் பற்றியோ சமாரியாவின் வீழ்ச்சியைப் பற்றியோ எதுவும் சொல்லவில்லை; சீலோவிலிருந்து சீயோனுக்கு மாறியதற்கான நியாயப்படுத்தலைப்போல வாசிக்கப்படுகிறது.
- ராஜ்யம் பிரிந்த பின்பு (ஏறக்குறைய கி.மு. 930): எப்பிராயீம் புறக்கணிக்கப்பட்டது, பிரிந்துபோன வடக்குக் கோத்திரங்கள்மேலான தீர்ப்பாக வாசிக்கப்படுகிறது.
- முடியாட்சியின் பிற்காலம், எசேக்கியா அல்லது யோசியாவின் காலத்தை ஒட்டி: கி.மு. 722இல் வடக்கு ராஜ்யம் அழிக்கப்பட்டதன் வெளிச்சத்தில், எப்பிராயீமுக்கு எதிரான அதன் எச்சரிக்கைகளைச் சில அறிஞர்கள் வாசிக்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 78:4 · அதனால் என்ன: பெரும்பாலான குடும்பங்களும் சபைகளும் தேசங்களும் புகழ்ச்சியான வரலாறுகளையே விரும்புகின்றன. நினைவில் தோல்வியும் சேர்ந்திருக்க வேண்டும் என்று சங்கீதம் 78 வலியுறுத்துகிறது; ஏனெனில் மறதியின் வழியாகவே அதே தவறுகள் திரும்ப வருகின்றன. தேவனுடைய பொறுமை உண்மையானது, ஆனால் அது ஓர் அனுமதிச்சீட்டு அல்ல என்றும் அது காட்டுகிறது. பெற்றோருக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும், நம்மை வெட்கப்படுத்தும் கதைகள் உட்பட உண்மையான கதைகளைச் சொல்வதன் மூலமே விசுவாசம் கடத்தப்படுகிறது என்பதற்கு இது ஒரு நினைப்பூட்டல்.