ஓர் இந்தியத் திருமணத்துக்குத் தனக்கே உரிய கவிதை உண்டு: மணமகனின் ஊர்வலத்துக்கான பாடல்கள், தாயின் வாசலில் மணமகள் விடைபெறுவதற்கான பாடல்கள், இரு குடும்பங்களையும் புகழும் வரிகள். சங்கீதம் 45 அப்படிப்பட்ட ஒரு திருமணப் பாடல் — ஒரு ராஜாவுக்காக எழுதப்பட்டது. தன் இருதயம் பொங்குகிறது என்றும், தன் நாவு விரைவாய் எழுதுகிறவனுடைய எழுத்தாணியைப் போல இருக்கிறது என்றும் கவிஞன் சொல்கிறான். மணமகனை மனிதரில் மிகவும் அழகானவனாக, சத்தியத்துக்காகவும் நீதிக்காகவும் புறப்பட்டுச் செல்கிறவனாகப் புகழ்கிறான்; பின்பு பல இந்திய மகள்களுக்குப் பழக்கமாகத் தோன்றும் ஆலோசனையோடு மணமகளிடம் திரும்புகிறான்: உன் தகப்பன் வீட்டை மற; ராஜா உன் அழகை விரும்புகிறான். சங்கீதங்களில் உள்ள ஒரே காதல் பாடல் இது; மிக அதிகமாக விவாதிக்கப்பட்டவற்றில் ஒன்றாகவும் மாறியது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவன் தாவீதுக்கு நிலைத்திருக்கும் ஓர் அரச வம்சத்தை வாக்குப்பண்ணியிருக்கிறார்; சாலொமோனின் ஆட்சி அதன் சிறப்பின் உச்சம். சங்கீதம் 45, அந்த வம்சத்தின் ஒரு ராஜாவை அவனுடைய திருமண நாளில் கொண்டாடும் ஓர் அரசச் சங்கீதம் — தந்த அரண்மனைகள், ஓப்பீரின் பொன், தீருவின் வெகுமதிகள் நிறைந்த ஓர் உலகில் அமைக்கப்பட்டது. இங்கே வாசிக்கும்போது, இஸ்ரவேலின் ஆராதனை தேவனுடைய நோக்கங்களை ராஜாவோடு எவ்வளவு நெருக்கமாக இணைத்தது என்று அது காட்டுகிறது. பின்னர், எந்த ராஜாவும் ஆளாதபோது, வாசகர்கள் அதன் வார்த்தைகளை வரப்போகும் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவரைச் சுட்டுவதாகக் கேட்டார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ராஜாவின்மேலும் அவனுடைய திருமணத்தின்மேலும் உள்ள தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தைக் கொண்டாடுவது — நல்ல ராஜா சத்தியத்துக்காகவும், தாழ்மைக்காகவும், நீதிக்காகவும் புறப்பட்டுச் செல்கிறவன், அவனுடைய சிங்காசனம் தேவனுடைய தயவின்மேல் நிற்கிறது என்று முன்வைப்பது.
- 45:1–5 — கவிஞன் ராஜாவுக்கான தன் பாடலை அறிமுகப்படுத்துகிறான். ராஜா மனிதரில் மிகவும் அழகானவன், பேச்சில் இனிமையுள்ளவன், தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்; சத்தியத்துக்காகவும், தாழ்மைக்காகவும், நீதிக்காகவும், தன் சத்துருக்களுக்கு விரோதமான கூர்மையான அம்புகளோடு, மகத்துவத்தோடு புறப்பட்டுச் செல்லும்படி அவன் வலியுறுத்தப்படுகிறான்.
- 45:6–9 — ராஜாவின் சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது, அவனுடைய செங்கோல் நீதியின் செங்கோல்; அவன் நீதியை விரும்புவதால் தேவன் அவனை ஆனந்த தைலத்தால் அபிஷேகம்பண்ணியிருக்கிறார். அவனுடைய வஸ்திரங்கள் நறுமணம் வீசுகின்றன; தந்த அரண்மனைகளிலிருந்து இசை ஒலிக்கிறது; ஓப்பீரின் பொன் அணிந்த ராஜஸ்திரீ அவன் வலதுபக்கத்தில் நிற்கிறாள்.
- 45:10–15 — கவிஞன் மணமகளிடம் திரும்புகிறான்: கேள், உன் ஜனத்தையும் உன் தகப்பன் வீட்டையும் மற, ராஜாவைக் கனம்பண்ணு. தீருவின் குமாரத்தி வெகுமதிகளைக் கொண்டுவருகிறாள்; பொன் இழைகளால் நெய்த ஆடை அணிந்த மணமகள், மகிழ்ச்சியின் நடுவே, தன் தோழிகளோடு ராஜாவிடம் அழைத்துவரப்படுகிறாள்.
- 45:16–17 — இறுதி ஆசீர்வாதம்: குமாரர் பிதாக்களின் இடத்தை எடுத்து, தேசத்தில் பிரபுக்களாக இருப்பார்கள்; கவிஞன் ராஜாவின் நாமத்தைத் தலைமுறை தலைமுறையாக நினைவுகூரப்படச் செய்வான்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 45:6 · அதனால் என்ன: இந்தச் சங்கீதம் வல்லமையை அதன் மிகச் சிறந்த நிலையில் சித்தரிக்கிறது: நீதியோடு இணைந்த அழகு, சத்தியத்துக்காகவும் தாழ்மையுள்ளவர்களுக்காகவும் பயன்படுத்தப்படும் பலம். மணமகளுக்கான அதன் ஆலோசனை அதன் சொந்த உலகைப் பிரதிபலிக்கிறது; அதை நேர்மையாக அப்படியே வாசிக்கலாம் — ஒவ்வொரு திருமணத்துக்குமான விதியாக அல்ல. கிறிஸ்தவர்கள் அதில் கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய மக்களுக்கும் இடையிலான அன்பையும் கேட்டிருக்கிறார்கள் — மூலத் திருமணத்தை அழிக்காமல், அதோடு சேர்க்கும் ஒரு வாசிப்பு.