இரவில் ஓர் இருண்ட சாலையில், நீங்கள் விரும்பும் ஒரே விஷயம் முன்னால் ஒரு வெளிச்சம்: ஒரு நண்பனின் கையில் ஒரு டார்ச், தெருவின் முடிவிலுள்ள ஒரு வீட்டின் விளக்கு, வீட்டுக்கு வழியைக் காட்டும் ஏதோ ஒன்று. சங்கீதம் 43 தேவனிடம் சரியாக அதையே கேட்கிறது. அது சிறியது, அதற்குச் சொந்தத் தலைப்பு இல்லை; சங்கீதம் 42 விட்ட இடத்திலிருந்து தொடங்குகிறது — அதன் பல்லவியையும் திரும்பச் சொல்கிறது. பாடகன் இன்னும் வெகுதூரத்தில் இருக்கிறான்; தன்னை அநியாயமாக நடத்தும் மக்களால் இன்னும் சூழப்பட்டிருக்கிறான். ஆனால் ஆலயத்தை நினைவுகூர்வதோடு மட்டும் நிற்காமல், பரிசுத்த பர்வதத்துக்கும் பலிபீடத்துக்கும் தன்னைத் திரும்ப நடத்தும் வழிகாட்டிகளைப் போலத் தம் வெளிச்சத்தையும் சத்தியத்தையும் அனுப்பும்படி இப்போது தேவனைக் கேட்கிறான்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவனுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையிலான சந்திப்பிடமாக ஆலயம் நிற்கிறது. சங்கீதங்கள் 42உம் 43உம் சேர்ந்து, அதிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்ட ஒருவனின் பயணத்தை — தாகத்திலிருந்து நினைவுக்கு, நினைவிலிருந்து வேண்டுதலுக்கு — வரைகின்றன. ஆலயப் பிரதிஷ்டைக்கு உடனே பின்பு வரிசையில் வாசிக்கும்போது, ஒருவன் தேவனை — 'என் மகிழ்ச்சியின் தேவனை' — சந்திக்கும் இடமாக ஆலயம் நேசிக்கப்பட்டது என்றும், அதிலிருந்து தூரமாக இருப்பது உண்மையான இழப்பாக உணரப்பட்டது என்றும் அவை காட்டுகின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புலம்பலை வேண்டுதலாக மாற்றுவது — பாடுபடும் ஒருவன் 'ஏன் என்னை மறந்தீர்?' என்பதிலிருந்து 'என்னைத் திரும்ப நடத்தும்' என்பதற்கு நகர்வதைக் காட்டி, அந்த நம்பிக்கையைத் தேவனுடைய சொந்த வெளிச்சத்திலும் உண்மைத்தன்மையிலும் நங்கூரமிடுவது.
- 43:1–2 — தன் வழக்கை நியாயந்தீர்த்து, உண்மையற்ற ஒரு ஜாதியிடமிருந்தும் கபடும் அநியாயமுமுள்ள மனிதர்களிடமிருந்தும் தன்னைத் தப்புவிக்கும்படி பாடகன் தேவனைக் கேட்கிறான். பின்பு சங்கீதம் 42இன் கேள்வி இன்னும் கூர்மையான வடிவில் திரும்ப வருகிறது: நீரே என் அடைக்கலம்; அப்படியிருக்க, ஏன் என்னைத் தள்ளிவிட்டீர்?
- 43:3–4 — தேவன் வாசம்பண்ணும் பரிசுத்த பர்வதத்துக்குத் தன்னை நடத்தும்படி, தம் வெளிச்சத்தையும் தம் சத்தியத்தையும் அனுப்பும்படி அவன் தேவனைக் கேட்கிறான். அங்கே அவன் பலிபீடத்துக்கு, தன் மகிழ்ச்சியும் களிப்புமாகிய தேவனிடம் போய், சுரமண்டலத்தால் அவரைத் துதிப்பான்.
- 43:5 — மூன்றாம் முறையாகப் பல்லவி: என் ஆத்துமாவே, ஏன் இவ்வளவு கலங்குகிறாய்? தேவனை நோக்கிக் காத்திரு; நான் இன்னும் அவரைத் துதிப்பேன். இந்த முறை அது திரும்புதலின் ஒரு காட்சியைத் தொடர்ந்து வருகிறது; ஆகவே நம்பிக்கைக்குச் செல்ல ஓர் இடம் இருக்கிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 43:3 · அதனால் என்ன: ஆவிக்குரிய விதத்தில் தூரமாகவும், அதே நேரத்தில் அநியாயமாக நடத்தப்பட்டதாகவும் உணர்வது எப்படிப்பட்டது என்று பலருக்குத் தெரியும். இந்தச் சங்கீதம் அதை ஒரு விளக்கத்தால் தீர்ப்பதில்லை. அது வழிநடத்துதலையும், வெளிச்சத்தையும், சத்தியத்தையும் கேட்டு, வந்துசேர்வதன் மகிழ்ச்சியைச் சித்தரிக்கிறது. சில நேரங்களில் மிக நேர்மையான ஜெபம் வெறுமனே இதுதான்: திரும்பும் வழியை எனக்குக் காட்டும், அதில் என்னோடு நடந்துவாரும்.