ஆண்டவரே, விழித்தெழும்!

தான் செய்யாத ஒன்றுக்காகத் தண்டிக்கப்பட்ட ஒரு குழந்தைக்கு ஒரு தனிவகைக் கோபம் உண்டு. அது குற்றவாளியின் முணுமுணுப்பு அல்ல; விதிகளைக் கைக்கொண்டேன் என்று அறிந்த ஒருவரின் கடுமையான, சூடான 'இது நியாயமில்லை!' என்ற கூக்குரல். சங்கீதம் 44 ஒரு முழுச் சமூகத்தால் அந்தக் குரலில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அவர்களுடைய தாத்தா பாட்டிகள் சொன்ன கதைகளோடு அது தொடங்குகிறது — தேவன் ஜாதிகளைத் துரத்திவிட்டு, அவர்களுடைய பட்டயங்களால் அல்ல, தம்முடைய கரத்தால் அவர்களைத் தேசத்தில் நாட்டினார். பின்பு அது திரும்புகிறது: இப்போது நாங்கள் சிதறடிக்கப்பட்டு, பரியாசம்பண்ணப்பட்டு, ஆடுகளைப்போல வெட்டப்படுகிறோம்; நாங்களோ உம்மை மறக்கவில்லை. முடிவில் அவர்கள் தேவனை உலுக்கி எழுப்புகிறார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி சிறையிருப்பை அடைந்துவிட்டது; பெரும்பாலான தீர்க்கதரிசிகள் அதை இஸ்ரவேலின் துரோகத்தின் விளைவாக விளக்குகிறார்கள். சங்கீதம் 44 அவர்களுடையதோடு மிகவும் வேறுபட்ட ஒரு குரலை வைக்கிறது: தகுதியற்றதாக உணரப்படும் பாடு, குற்றம்சாட்டத் துணியும் ஜெபம். வேதாகமம் இரண்டையும் வைத்துக்கொள்கிறது. நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் பவுல் ரோமர் 8-ல் இந்தச் சங்கீதத்தின் அடிக்கப்படும் ஆடுகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார் — அதுகூட, எதுவுமே, தேவனுடைய ஜனத்தை அவருடைய அன்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது என்று பதில் சொல்கிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாடுபடும் ஒரு சமூகத்துக்கு நேர்மையான முறையீட்டுக்கான வார்த்தைகளைக் கொடுப்பது — தேவனுடைய கடந்தகால உண்மைத்தன்மையை அவருடைய தற்போதைய மௌனத்துக்கு எதிராக வைத்து, தங்கள் விசுவாசத்தன்மையை வலியுறுத்தி, அவரை விட்டு விலகாமல் இன்னும் தங்கள் முறையீட்டை அவரிடமே கொண்டுவருவது.

• 44:1–8 — நினைவு: எங்கள் பிதாக்கள் அவர்களுடைய நாட்களில் நீர் செய்ததை எங்களுக்குச் சொன்னார்கள். நீர் ஜாதிகளைத் துரத்திவிட்டு எங்கள் ஜனத்தை நாட்டினீர்; அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பட்டயத்தாலோ பலத்தாலோ அல்ல, உம்முடைய கரத்தினாலும் உம்முடைய முகத்தின் வெளிச்சத்தினாலும் தேசத்தைச் சுதந்தரித்தார்கள். எனவே நாங்கள் உம்மைக் குறித்து மேன்மைபாராட்டுகிறோம்.
• 44:9–16 — திருப்பம்: ஆனால் இப்போது நீர் எங்களைத் தள்ளிவிட்டீர். நாங்கள் எங்கள் சத்துருக்களுக்கு முன்பாக ஓடுகிறோம், ஜாதிகளுக்குள் சிதறடிக்கப்பட்டிருக்கிறோம், ஏறக்குறைய ஒன்றுமில்லாத விலைக்கு விற்கப்பட்டிருக்கிறோம். எங்கள் அயலார் எங்களைப் பரியாசம்பண்ணுகிறார்கள்; நாங்கள் பழமொழியானோம்; வெட்கம் எங்கள் முகங்களை மூடுகிறது.
• 44:17–22 — முறையீடு: இவையெல்லாம் எங்கள்மேல் வந்தன; ஆனாலும் நாங்கள் உம்மை மறக்கவுமில்லை, உம்முடைய உடன்படிக்கைக்குத் துரோகம் செய்யவுமில்லை. நாங்கள் வேறொரு தெய்வத்தை ஆராதித்திருந்தால், நீர் அறிந்திருப்பீர். மாறாக, உம்முடைய நிமித்தம் நாள்முழுவதும் கொல்லப்படுகிறோம், அடிக்கப்படும் ஆடுகளைப்போல எண்ணப்படுகிறோம்.
• 44:23–26 — கூக்குரல்: ஆண்டவரே, விழித்தெழும் — ஏன் தூங்குகிறீர்? ஏன் உம்முடைய முகத்தை மறைத்து, எங்கள் சிறுமையை மறக்கிறீர்? நாங்கள் புழுதிவரை தாழ்த்தப்பட்டிருக்கிறோம். எழுந்து எங்களுக்கு உதவிசெய்யும்; உம்முடைய மாறாத கிருபையினிமித்தம் எங்களை மீட்டுக்கொள்ளும்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 44:23  ·  அதனால் என்ன: எல்லாப் பாடுகளும் தண்டனை அல்ல; வேதாகமம் அதை அறிந்திருக்கிறது. பாடுபடும் பலர் உணர்வதைத் தேவனிடம் சொல்ல இந்தச் சங்கீதம் அனுமதி கொடுக்கிறது: இதற்குத் தகுதியானதை நாங்கள் எதுவும் செய்யவில்லை; நீரோ இல்லாதவர்போலத் தோன்றுகிறீர். அது அந்த முரணைத் தீர்த்துவைப்பதில்லை. எப்படியும் தொடர்ந்து ஜெபிக்கிறது; அந்த ஜெபமே — கோபமானது, விசுவாசமானது, முடிவுபெறாதது — விசுவாசத்தின் தோல்வியாக அல்ல, விசுவாசமாகவே கருதப்படுகிறது.