பல இந்திய மொழிகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான துரோகத்துக்கு ஒரு கடுமையான சொல் உண்டு: 'நமக் ஹராம்' — யாருடைய உப்பைச் சாப்பிட்டோமோ அவருக்கே துரோகம் செய்வது. ஒன்றாக உண்ணும் உணவு மக்களைப் பிணைக்க வேண்டும்; ஒருவனுடைய பந்தியில் சாப்பிட்டுவிட்டு, பின்பு அவனுக்கு விரோதமாகச் சதி செய்வது சாதாரணப் பகைமையைவிட மோசமான ஒன்றாக உணரப்படுகிறது. சங்கீதம் 41 அதே கருத்தைத் தொடுகிறது. அதன் பேச்சாளர் நோயுற்றுப் படுத்திருக்கிறான். பார்வையாளர்கள் வருகிறார்கள், அன்பான வார்த்தைகளைச் சொல்லுகிறார்கள், பின்பு வதந்திகளைப் பரப்பப் புறப்படுகிறார்கள். மிக ஆழமான காயம், 'என் அப்பத்தைச் சாப்பிட்ட', இப்போது 'எனக்கு விரோதமாகத் தன் குதிகாலை உயர்த்திய' ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய நண்பனிடமிருந்து வருகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் கதையில் (மூன்றாம் பகுதி), ஏழைகளையும் பலவீனரையும் பராமரிக்கும்படி உடன்படிக்கை தேவனுடைய ஜனத்திடம் திரும்பத்திரும்பக் கேட்கிறது. சங்கீதம் 41 அப்படிச் செய்கிறவர்களை ஆசீர்வதித்துத் தொடங்குகிறது; பின்பு அதன் பேச்சாளர் அதற்கு நேர் எதிரானதைப் பெறுவதைக் காட்டுகிறது. யோவான் 13:18இல், கடைசி இராப்போஜனத்தின் இரவில் (நான்காம் பகுதி), அப்பத்தைப் பகிர்ந்து குதிகாலை உயர்த்திய நண்பனைப் பற்றிய அதன் வரியை இயேசு மேற்கோள் காட்டி, அதை யூதாஸுக்குப் பொருத்துகிறார் — பந்தியில் நடக்கும் துரோகத்தைப் பற்றிய வேதாகமத்தின் மிகத் தெளிவான சித்திரம்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பலவீனர்மேல் காட்டும் இரக்கத்தை ஆசீர்வதிப்பது; நோயாலும் துரோகத்தாலும் ஒருசேரத் துன்பப்படுகிறவனுக்கு வார்த்தைகள் கொடுப்பது; இரண்டையும்விட நிலைத்திருக்கும் துதியோடு சங்கீதப் புத்தகத்தின் முதல் புத்தகத்தை நிறைவுசெய்வது.
- 41:1–3 — சிறுமைப்பட்டவன்மேல் சிந்தையுள்ளவன் பாக்கியவான். கர்த்தர் அப்படிப்பட்டவனைப் பாதுகாத்து, உயிரோடு காத்து, இக்கட்டில் தப்புவித்து, அவன் நோய்ப்படுக்கையில் அவனைத் தாங்குவார்.
- 41:4–9 — 'உமக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்தேன்; என்னைக் குணமாக்கும்.' அவன் எப்போது செத்து அவன் பெயர் அழியும் என்று சத்துருக்கள் கேட்கிறார்கள். ஒரு பார்வையாளன் வெளியே பரப்புவதற்கு வதந்திகளைச் சேகரித்துக்கொண்டே வீண் வார்த்தைகளைப் பேசுகிறான். அவன் நம்பிய, அவன் அப்பத்தைச் சாப்பிட்ட நெருங்கிய நண்பன்கூட அவனுக்கு விரோதமாகத் திரும்பிவிட்டான்.
- 41:10–12 — எனக்கு இரங்கி என்னை எழுப்பும்; அப்போது நான் அவர்களுக்குப் பதிலளிப்பேன். தன் சத்துரு வெற்றிக் கெம்பீரம் செய்யாமலிருப்பதைத் தேவனுடைய தயவின் அடையாளமாக அவன் எடுத்துக்கொண்டு, தேவன் தன்னைத் தாங்கி, என்றென்றைக்கும் தம்முடைய சமுகத்தில் நிறுத்துவார் என்று நம்புகிறான்.
- 41:13 — ஒரு ஸ்தோத்திரப் பாடல் — 'இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு அநாதியாய் என்றென்றைக்கும் ஸ்தோத்திரம். ஆமென், ஆமென்' — இது சங்கீதங்களின் முதலாம் புத்தகத்தை (சங்கீதங்கள் 1–41) நிறைவுசெய்கிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 41:9 · அதனால் என்ன: நெருங்கிய ஒருவரால் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவது மிகக் கடினமான காயங்களில் ஒன்று; இந்தச் சங்கீதம் வேறுவிதமாகப் பாசாங்கு செய்வதில்லை. நோயுற்றவன் 'அவர்களுக்குப் பதிலளிக்க' பெலன் வேண்டும் என்று விரும்பும் நேர்மையான வரியையும் கவனியுங்கள் — புதிய ஏற்பாடு மன்னிப்பை நோக்கி மறுவடிவமைக்கப்போகும், மிகவும் மனிதத்தன்மையுள்ள ஒரு விருப்பம். நாம் வாழ வேண்டும் என்று அது விரும்பும் இடத்திலேயே சங்கீதம் தொடங்கி முடிகிறது: பலவீனரைப் பராமரிப்பதிலும், நாமே பலவீனராயிருக்கும்போது தேவனை ஸ்தோத்திரிப்பதிலும்.