வரைபடம் இல்லாமல் ஒரு புதிய நகரத்துக்கு வந்து சேர்ந்த எவருக்கும், வழி கேட்பதில் உள்ள சிறிய தாழ்மை தெரியும். ஓர் அந்நியரை நிறுத்தி, நீங்கள் வழிதவறிவிட்டதை ஒப்புக்கொண்டு, அவர் சொல்லும் வழி நேர்மையானது என்று நம்புகிறீர்கள். சங்கீதம் 25 அப்படிப்பட்ட ஒரு ஜெபம்; இங்கே பயணி ஒரு முழு வாழ்க்கை, அந்நியர் தேவன். பேசுகிறவன் தொடக்கநிலையாளன் அல்ல: 'என் வாலிப வயதின் பாவங்கள்' என்ற பழைய தோல்விகளையும், தற்போதைய சத்துருக்களையும் அவன் சுமக்கிறான். ஆனாலும் திரும்பத்திரும்ப வரும் வேண்டுகோள் எளிமையானது, கற்றுக்கொள்ளத் தயாரானது. எனக்கு வழியைக் காட்டும். அதில் என்னை நடத்தும். உம்மை நம்பினதற்காக நான் வெட்கப்பட விடாதேயும்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவன் இஸ்ரவேலை உடன்படிக்கையினால் தம்மோடு பிணைத்திருக்கிறார்; மோசமாகத் தவறி, மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படும் ஒரு ராஜாவைத் தாவீதின் கதை காட்டியிருக்கிறது. தாவீதின் வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டத்துக்கு அருகில் தாவீது தொகுப்போடு சேர்க்கப்பட்ட சங்கீதம் 25, உடன்படிக்கையை ஜெபமாக மாற்றுகிறது: அவருடைய உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குத் தேவனுடைய பாதைகள் 'மாறாத கிருபையும் உண்மையுமாக' இருக்கின்றன. இறுதி வரி, ஒருவனின் மன்றாட்டை இஸ்ரவேல் முழுவதின் மீட்புக்கான ஜெபமாக உயர்த்துகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தாழ்மை, பாவ அறிக்கை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றை இணைக்கும் ஒரு ஜெபத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டுவது: வேண்டுகிறவனின் சொந்தப் பதிவின் அடிப்படையில் அல்ல, தேவனுடைய சொந்தக் குணத்தின் அடிப்படையில் வழிநடத்துதலையும் மன்னிப்பையும் அவரிடம் கேட்பது.
- 25:1–3 — சங்கீதக்காரன் தன் ஆத்துமாவைத் தேவனிடம் உயர்த்தி, தான் வெட்கப்பட்டுப்போகாதபடி கேட்கிறான். தேவனுக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள் அவமானமடைவதில்லை; வெட்கம் துரோகிகளுக்கே உரியது.
- 25:4–7 — வேண்டுகோளின் இதயம்: உம்முடைய வழிகளை எனக்குத் தெரியப்படுத்தும், எனக்குப் போதியும், என்னை நடத்தும். தன் சொந்தத் தவறுகளைவிடப் பழமையான தேவனுடைய இரக்கத்திடம் அவன் முறையிட்டு, தன் வாலிப வயதின் பாவங்களின்படி அல்ல, கிருபையின்படி தன்னை நினைக்கும்படி தேவனிடம் கேட்கிறான்.
- 25:8–15 — ஜெபம் சற்று நின்று தேவனை விவரிக்கிறது: நல்லவரும் உத்தமருமான அவர் பாவிகளுக்குப் போதித்து, தாழ்மையுள்ளவர்களை வழிநடத்துகிறார். தம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் பெரிய அக்கிரமத்தை மன்னிக்கிறார். அவருக்குப் பயப்படுகிறவர்கள் அவருடைய இரகசிய ஆலோசனைக்குள் இழுக்கப்பட்டு, அவருடைய உடன்படிக்கை அவர்களுக்குக் காட்டப்படுகிறது.
- 25:16–21 — தொனி இருண்டு புலம்பலாகிறது. அவன் தனிமையானவனும் சிறுமைப்பட்டவனுமாயிருக்கிறான்; அவன் துன்பங்கள் பெருகிவிட்டன; அவன் சத்துருக்கள் அநேகர், கொடூரமாக அவனைப் பகைக்கிறார்கள். தன் உயிரைக் காக்கும்படியும், உத்தமம் தன்னைப் பாதுகாக்கும்படியும் அவன் தேவனிடம் கேட்கிறான்.
- 25:22 — அகரவரிசை அமைப்புக்கு வெளியே நிற்கும் இறுதி வரி ஜெபத்தை விரிவாக்குகிறது: தேவனே, இஸ்ரவேலை அதின் எல்லா இக்கட்டுகளிலிருந்தும் மீட்டுக்கொள்ளும்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 25:4 · அதனால் என்ன: தங்கள் சொந்தப் பதிவை நன்றாக அறிந்திருப்பதால், பலர் தேவனிடம் வழிநடத்துதல் கேட்கத் தயங்குகிறார்கள். சங்கீதம் 25 அந்தப் பதிவை மறைப்பதில்லை; அதை ஒப்படைத்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாகத் தேவனுடைய கிருபையின்படி நினைக்கப்படும்படி கேட்கிறது. கடந்தகாலத் தோல்வியைப் பற்றிய நேர்மையையும், இப்போது கற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மையையும் அது இணைக்கிறது; இது யார் வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு நிலைப்பாடு.