வலிமையான ஓர் ஆட்சியாளன் மரித்த பின் ஒரு புதிய தலைவர் பதவியேற்கும்போது, அண்டை நாடுகளும் போட்டியாளர்களும் பெரும்பாலும் அந்தப் புதியவரைச் சோதிக்கிறார்கள். பழைய ஒப்பந்தங்கள் கேள்விக்குள்ளாகின்றன, எல்லைகள் சோதிக்கப்படுகின்றன; புதிய அரசு நிலைக்குமா என்று எல்லாரும் கவனிக்கிறார்கள். பண்டைய உலகம் இந்தத் தருணத்தை நன்றாக அறிந்திருந்தது: முடிசூட்டு விழாவைத் தொடர்ந்து கீழ்ப்படுத்தப்பட்ட மக்களிடையே கலகங்கள் அடிக்கடி எழுந்தன. சங்கீதம் 2 சரியாக அந்தப் பதற்றமான பருவத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ராஜாக்கள் முணுமுணுக்கிறார்கள், கூட்டணிகள் உருவாகின்றன — அந்தக் காட்சி பரலோகத்திலிருந்து எப்படித் தெரிகிறது என்பதைக் காட்டச் சங்கீதம் திரையை விலக்குகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவன் ஒரு வாக்குத்தத்தத்தால் தம்மைத் தாவீதின் வம்சத்தோடு கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்: 'நான் அவனுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவன் எனக்குக் குமாரனாயிருப்பான்' (2 சாமுவேல் 7:14). சங்கீதம் 2 அந்த வாக்குத்தத்தத்தை ஓர் அரசப் பாடலாக்குகிறது. தாவீதின் வாழ்க்கையின் முடிவில் வாசிக்கும்போது, அது அவனுடைய வாரிசுகளை முன்னோக்கிப் பார்க்கிறது. பின்னாளில் புதிய ஏற்பாடு, தாவீதின் குமாரனும் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவருமாகிய இயேசுவைப் பற்றித் தேவன் பேசும் குரலை அதில் கேட்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எருசலேமில் உள்ள ராஜா தேவனுடைய நியமனத்தால் ஆளுகிறான் என்றும், அவனுக்கு எதிரான கலகம் தேவனுக்கு எதிரான கலகம் என்றும் அறிவிப்பது; தேவனை எதிர்ப்பதற்குப் பதிலாக அவரிடம் அடைக்கலம் புகும்படி ஜாதிகளை அழைப்பது.
- 2:1–3 — ஜாதிகள் ஏன் கொந்தளிக்கின்றன? ராஜாக்களும் ஆட்சியாளர்களும் தங்கள் கட்டுகளை உடைத்தெறியத் திட்டமிட்டு, கர்த்தருக்கும் அவர் அபிஷேகம்பண்ணினவருக்கும் விரோதமாக எழும்புகிறார்கள். காட்சி, ஒரு புதிய ஆட்சியின் தொடக்கத்தில் கப்பம் கட்டும் அரசுகள் செய்யும் கலகம்.
- 2:4–6 — பரலோகத்தில் வீற்றிருக்கிறவர் சிரிக்கிறார்; பின்பு கோபத்தோடு பேசுகிறார்: தம்முடைய பரிசுத்த பர்வதமாகிய சீயோனில் தம்முடைய சொந்த ராஜாவை அவர் நிறுத்தியிருக்கிறார். பூமியில் நடக்கும் சதி மேலிருந்து பார்க்கும்போது மிக வேறுவிதமாகத் தெரிகிறது.
- 2:7–9 — இப்போது ராஜா பேசி, தேவனுடைய தீர்மானத்தை அறிவிக்கிறான்: 'நீர் என்னுடைய குமாரன்; இன்று நான் உம்மை ஜெநிப்பித்தேன்.' தேவன் அவனுக்கு ஜாதிகளைச் சுதந்தரமாகவும், எதிர்ப்பைக் குயவனின் பாத்திரத்தைப்போல நொறுக்கும் வல்லமையையும் கொடுக்கிறார். மொழி, முடிசூட்டு நாளில் நடக்கும் சுவீகாரத்தின் மொழி.
- 2:10–12 — சங்கீதம் ஆட்சியாளர்களை நேரடியாக விளித்து முடிகிறது: ஞானமாயிருங்கள், பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் கர்த்தரைச் சேவியுங்கள், அவருடைய கோபம் மூளுவதற்கு முன் குமாரனுக்கு மரியாதை செலுத்துங்கள். அவரிடம் அடைக்கலம் புகுகிற யாவருக்குமான ஓர் ஆசீர்வாதத்தோடு அது நிறைவடைகிறது; சங்கீதம் 1இன் தொடக்கச் சொல்லை எதிரொலிக்கிறது.
- முதலில் ஆட்சியில் இருந்த தாவீதிய ராஜாவுக்கான முடிசூட்டுப் பாடல்; பின்னாளில் வரவிருக்கும் இலட்சிய ராஜாவைப் பற்றிய நம்பிக்கையாக மறுவாசிப்பு செய்யப்பட்டது.
- தொடக்கத்திலிருந்தே எந்தச் சாதாரண ராஜாவுக்கும் அப்பால் மேசியாவை நோக்கிய ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சங்கீதம்.
- ஒரே நேரத்தில் இரண்டும்: உண்மையான ஓர் அரசப் பாடல்; ஆனால் அதன் வாக்குத்தத்தங்கள் எந்த வரலாற்று ராஜா நிறைவேற்றியதையும்விடப் பெரியவை.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 2:7 · அதனால் என்ன: அதிகாரங்கள் தேவனுடைய நோக்கங்களுக்கு எதிராக அணிவகுத்து நிற்பதுபோலத் தோன்றும் ஒவ்வொரு காலத்துக்கும் சங்கீதம் 2 பேசுகிறது. அது சதியை மறுப்பதில்லை; அதைக் கண்டு பயப்பட மறுக்கிறது, அவ்வளவுதான். கிறிஸ்தவர்களுக்கு அது இயேசுவின் அடையாளத்தையும் வரையறுக்கிறது. எந்த வாசகருக்கும், அதன் கடைசி வரி தொனியை மாற்றுகிறது: அழைப்பு கீழ்ப்படிவதற்கு மட்டுமல்ல, அடைக்கலம் கண்டடைவதற்கும்.