இரண்டு வழிகள், ஒரு மரம்

கோடைக்காலத்தில் வறண்ட ஒரு மாவட்டத்தின் வழியாகப் பயணம் செய்த எவரும் இதைப் பார்த்திருப்பார்கள்: மைல்கணக்கில் பழுப்பாக வெடித்துக்கிடக்கும் நிலம், பின்பு ஒரு கால்வாயோ ஆறோ ஓடும் இடத்தைக் குறிக்கும் பச்சை மரங்களின் ஒரு வரிசை. தண்ணீரைப் பார்க்காமலேயே, வளர்வதை வைத்தே அது எங்கே இருக்கிறது என்று சொல்லிவிடலாம். சங்கீதம் 1 தன் முழுச் சித்திரத்தையும் அந்தக் காட்சியின்மேல் கட்டுகிறது. சங்கீதப் புத்தகம் புலம்பலோ துதியோ ஆன ஒரு ஜெபத்தைக்கூட முன்வைப்பதற்கு முன்பு, அது வாசலில் நின்று வாசகரிடம் அமைதியான ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறது: உன் வேர்கள் எங்கிருந்து தண்ணீர் குடிக்கின்றன?

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இங்கே, தாவீதின் வாழ்க்கையின் முடிவருகே, அவனோடு இணைக்கப்பட்ட பாடல்களின் புத்தகத்தைத் திறக்கக் கதை இடைநிற்கிறது. மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேல் தேவனுடைய போதனையாகிய தோராவையும், அதன்படி வாழ வேண்டிய ஒரு ராஜாவையும் பெற்றிருக்கிறது (உபாகமம் 17:18–20). சங்கீதம் 1 அந்தப் போதனையைச் சங்கீதப் புத்தகத்தின் நுழைவாயிலிலேயே வைக்கிறது; ஆகவே தொடர்ந்து வரும் ஒவ்வொரு ஜெபமும் தேவனுடைய வழியில் நடக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் மக்களால் ஜெபிக்கப்படுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இரண்டு பாதைகளை முன்வைப்பதன் மூலம் முழுச் சங்கீதப் புத்தகத்தையும் அறிமுகப்படுத்துவது — தேவனுடைய போதனையில் பிரியமாயிருப்பவர்களின் வழியும் துன்மார்க்கரின் வழியும் — முதலாவதைத் தேவன் அறிந்து காக்கிறார் என்று வாக்களிப்பது.

• 1:1–2 — துன்மார்க்கரோடு நடக்காமலும், பாவிகளோடு நிற்காமலும், பரியாசக்காரரோடு உட்காராமலும் இருக்கிறவன் பாக்கியவான் — நடப்பதிலிருந்து உட்காருவதுவரை மெதுவாகச் சரியும் ஒரு வீழ்ச்சி. மாறாக, அவனுடைய பிரியம் கர்த்தருடைய போதனையில் இருக்கிறது; இரவும் பகலும் அதை மெல்ல உச்சரித்துத் தியானிக்கிறான்.
• 1:3 — அப்படிப்பட்டவன் நீர்க்கால்களின் ஓரமாக நடப்பட்டு, தன் காலத்தில் கனி கொடுத்து, இலை உதிராமல் இருக்கும் மரத்தைப்போல இருப்பான். சித்திரம் உடனடி வெற்றியைப் பற்றியது அல்ல; நிலையான, வேரூன்றிய வாழ்க்கையைப் பற்றியது.
• 1:4–5 — துன்மார்க்கர் அப்படி அல்ல. களத்தில் காற்று பறக்கடிக்கும் பதரைப்போல இருக்கிறார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பிலும் நீதிமான்களின் சபையிலும் அவர்கள் நிலைநிற்க மாட்டார்கள்.
• 1:6 — சங்கீதம் தன் காரணத்தோடு முடிகிறது: கர்த்தர் நீதிமான்களின் வழியை அறிந்து, அதைக் கவனத்தோடு காக்கிறார்; துன்மார்க்கரின் வழியோ அழியும்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 1:3  ·  அதனால் என்ன: உண்மையுள்ளவர்கள் வறட்சியைத் தவிர்ப்பார்கள் என்று சங்கீதம் 1 வாக்களிப்பதில்லை; மரம் இன்னும் வெப்பமான நிலத்திலேயே நிற்கிறது. அது வேர்களை வாக்களிக்கிறது. இணையத்திலும் சுற்றிலும் உள்ள குரல்களால் பல திசைகளில் இழுக்கப்படும் வாசகர்களிடம், இரவும் பகலும் நாம் எதனிடம் திரும்பத் திரும்பச் செல்லுகிறோம் என்ற எளிய கேள்வியை அது கேட்கிறது; நாம் தியானிப்பது மெதுவாக நாம் யாராக மாறுகிறோம் என்பதை வடிவமைக்கிறது என்று சுட்டுகிறது.