இரும்பை இரும்பு கூர்மையாக்கும்

மற்ற எல்லாரும் மரியாதையாக நடந்துகொள்ளும்போது நமக்கு உண்மையைச் சொல்லும் ஒரு நண்பன் நம்மில் பெரும்பாலானோருக்கு இருக்கிறான் — கல்யாண உரைக்கு முன்பே, அந்த நகைச்சுவை உங்கள் அத்தையைப் புண்படுத்தும் என்று சொல்பவன்; அந்தக் கடனை உண்மையிலேயே உங்களால் சமாளிக்க முடியுமா என்று மென்மையாகக் கேட்பவன். அது குத்துகிறது. அதுவே நம்மைக் காப்பாற்றவும் செய்கிறது. நண்பனின் காயங்களை நம்பலாம், எதிரியின் முத்தங்களை நம்ப முடியாது என்று நீதிமொழிகள் 27 சொல்லுகிறது. நம்மைக் கூர்மையாக்கும் மனிதர்களைப் பற்றியும், நாளை என்ன கொண்டுவரும் என்று நம்மில் ஒருவருக்கும் தெரியாததால் மனத்தாழ்மையோடு வாழ்க்கையைத் திட்டமிடுவதைப் பற்றியும் இது ஒரு அதிகாரம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: எசேக்கியாவின் தொகுப்பு சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து — வீடு, நண்பர்கள், அயலார், பண்ணை — எடுக்கப்பட்ட பழமொழிகளோடு தொடர்கிறது. படையெடுப்பின் அச்சுறுத்தலோடு வாழ்ந்த ஒரு சிறிய ராஜ்யத்தில், நாளையைக் குறித்துப் பெருமை பாராட்டாதே என்ற நினைவூட்டல் கூர்மையாக ஒலித்திருக்கும். மந்தைகளையும் வயல்களையும் பராமரிப்பதைப் பற்றிய ஒரு சிறிய கவிதையோடு இந்த அதிகாரம் முடிகிறது; விவசாய மக்களின் பொறுமையான, அன்றாட உழைப்பில் ஞானத்தை வேரூன்றச் செய்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எதிர்காலத்தைக் குறித்த மனத்தாழ்மையையும், நேர்மையும் உண்மையுமுள்ள நட்பையும், உன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டவற்றைக் கருத்தோடு பராமரிப்பதையும் பரிந்துரைப்பது — ஏனெனில் செல்வமும் அந்தஸ்தும் தோன்றுவதைவிட நொறுங்கக்கூடியவை.

• 27:1–6 — நாளையைக் குறித்துப் பெருமை பாராட்டாதே; ஒரு நாள் என்ன கொண்டுவரும் என்று உனக்குத் தெரியாது. உன் சொந்த வாய் அல்ல, மற்றவர்கள் உன்னைப் புகழட்டும். மறைவான அன்பைவிட வெளிப்படையான கடிந்துகொள்ளுதல் நல்லது; எதிரியின் திரளான முத்தங்களைவிட நண்பனின் காயங்கள் உண்மையானவை.
• 27:7–14 — பசி கசப்பான உணவையும் இனிப்பாக்குகிறது. உன் நண்பனையும் உன் தகப்பனின் நண்பனையும் கைவிடாதே; தூரத்திலிருக்கும் சகோதரனைவிட அருகிலிருக்கும் அயலான் நல்லவன். விவேகி ஆபத்தைக் கண்டு ஒளிந்துகொள்கிறான்; அதிகாலையில் உரத்த சத்தமாகக் கூறப்படும் ஆசீர்வாதம் சாபமாகவே கேட்கப்படும்.
• 27:15–22 — சண்டைக்காரத் துணை, மழைநாளில் ஓயாமல் ஒழுகும் துளியைப்போல. இரும்பை இரும்பு கூர்மையாக்குவதுபோல, ஒரு மனுஷன் மற்றவனைக் கூர்மையாக்குகிறான். தண்ணீர் முகத்தைப் பிரதிபலிப்பதுபோல, இருதயம் மனுஷனைப் பிரதிபலிக்கிறது; மனுஷனுடைய ஆசை பாதாளத்தைப்போல ஒருபோதும் திருப்தியடைவதில்லை; அக்கினி வெள்ளியைச் சோதிப்பதுபோலப் புகழ்ச்சி ஒரு மனுஷனைச் சோதிக்கிறது.
• 27:23–27 — உன் மந்தைகளின் நிலைமையை அறிந்துகொள், உன் மாடுகளின்மேல் கவனமாயிரு; ஏனெனில் செல்வம் என்றென்றைக்கும் நிலைக்காது, கிரீடமும் தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைக்காது. புல் முளைக்கிறது, ஆட்டுக்குட்டிகள் உடையைக் கொடுக்கின்றன, வெள்ளாடுகள் பாலைக் கொடுக்கின்றன — நிலையான பராமரிப்பு நிலையான வாழ்வாதாரத்தைத் தருகிறது.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 27:17  ·  அதனால் என்ன: நம்மோடு ஒத்துப்போகும் மனிதர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ளவே நாம் விரும்புகிறோம். நம்முடைய நன்மைக்காக நம்மோடு முரண்படும் நண்பனை இந்த அதிகாரம் மதிக்கிறது; நம்முடைய சொந்தப் புகழ்ச்சி உட்பட, முகஸ்துதி நம்மைக் குருடாக்கும் என்று எச்சரிக்கிறது. அதன் முதல் வரி, எந்த ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தின் அருகிலும் வைக்கத்தக்க, நம்மைத் தாழ்த்தும் ஒரு வரி: திட்டங்கள் நல்லவை, ஆனால் நாளையைக் குறித்துப் பெருமை பாராட்ட அது நம்முடையதல்ல. பின்னாளில் யாக்கோபின் நிருபமும் இதையே சொல்லுகிறது.