தாமதிக்கும் நம்பிக்கை, மெதுவாகக் கட்டப்படும் செல்வம்

தேர்வு முடிவுகளுக்காக மாதக்கணக்கில் காத்திருக்கும் ஒரு மாணவர், ஒரு விசாவுக்காகக் காத்திருக்கும் ஒரு குடும்பம், ஒரு குழந்தைக்காகக் காத்திருக்கும் ஒரு தம்பதி: காத்திருப்புக்கு அதற்கே உரிய ஒரு வலி உண்டு. வேதாகமத்தின் மிக மனிதத்தன்மையான வரிகளில் ஒன்றில் நீதிமொழிகள் 13 அதைப் பெயரிடுகிறது. தள்ளிப்போகும் நம்பிக்கை இருதயத்தை இளைக்கச் செய்யும், நிறைவேறிய ஆசையோ ஜீவவிருட்சம் என்று அது சொல்லுகிறது. அந்த வலியை உணர்வதற்காக அந்தப் பழமொழி யாரையும் கடிந்துகொள்வதில்லை; அதை வெறுமனே அங்கீகரிக்கிறது. அதைச் சுற்றி, காலத்தையும் பொறுமையையும் பற்றிய பழமொழிகளின் ஒரு கூட்டத்தை அதிகாரம் சேர்க்கிறது: மெதுவாக வளரும் பணம் நிலைக்கும், விரைவாக வரும் பணம் மறைந்துபோகும், நீ உன் நாட்களைச் செலவிடும் மக்கள் நீ யாராகிறாய் என்பதை மெதுவாக வடிவமைப்பார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் கதையில், தேசம், ஆசீர்வாதம், நிலையான ஒரு ராஜா ஆகியவை வாக்களிக்கப்பட்ட ஒரு ஜனம் காத்திருப்பைப் பற்றி மிக அதிகமாக அறிந்திருந்தது; வரவிருக்கும் சிறையிருப்பில் இன்னும் அதிகமாக அறியும். நீதிமொழிகள் 13 சாதாரண வாழ்க்கையின்மேலேயே தன் கவனத்தை வைக்கிறது; ஆனாலும் தாமதிக்கும் நம்பிக்கை, பொறுமையான வளர்ச்சி, பேரப்பிள்ளைகளுக்கான சுதந்தரம் பற்றிய அதன் பழமொழிகள், இன்னும் முழுமையாகக் காணப்படாத ஒரு வாக்குத்தத்தத்தை நோக்கித் தலைமுறைகள் முழுவதும் நீளும் ஒரு கதைக்குப் பொருந்துகின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஞானம் பொறுமையுள்ளது என்று காட்டுவது: அது தன் வார்த்தைகளைக் காக்கிறது, மெதுவாகக் கட்டுகிறது, தோழர்களைக் கவனமாகத் தெரிந்தெடுக்கிறது, பிள்ளைகளை அக்கறையோடு பயிற்றுவிக்கிறது; அதே வேளையில், அநீதி ஏழைகளின் விளைச்சலைக் கொள்ளையடிக்கக்கூடும் என்பதில் நேர்மையாயிருக்கிறது.

• 13:1–6 — ஞானமுள்ள மகன் தகப்பனின் போதனைக்குச் செவிகொடுக்கிறான்; பரியாசக்காரனோ கடிந்துகொள்ளுதலை அசட்டைபண்ணுகிறான். தங்கள் உதடுகளைக் காக்கிறவர்கள் தங்கள் உயிரைக் காக்கிறார்கள்; பதற்றமாகப் பேசுகிறவர்கள் அழிவுக்கு வருகிறார்கள். சோம்பேறி ஆசைப்படுகிறான், ஒன்றும் பெறுவதில்லை; சுறுசுறுப்புள்ளவர்களோ முழுவதும் திருப்தியடைகிறார்கள். நீதிமான் பொய்யை வெறுக்கிறான்; நீதி உத்தமமாய் நடக்கிறவனைக் காக்கிறது.
• 13:7–13 — ஒருவன் தன்னைச் செல்வந்தனாகக் காட்டிக்கொள்கிறான், ஆனால் அவனுக்கு ஒன்றுமில்லை; இன்னொருவன் தன்னை ஏழையாகக் காட்டிக்கொள்கிறான், ஆனால் அவனுக்கு மிகுந்த செல்வம் உண்டு. பெருமையால் சண்டை மட்டுமே பிறக்கும்; ஆலோசனையை ஏற்றுக்கொள்கிறவர்களிடமோ ஞானம் உண்டு. நேர்மையற்ற வழியிலோ அவசரத்திலோ சம்பாதித்த பணம் குறைந்துபோகும்; கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சேர்க்கிறவனோ அதைப் பெருகச் செய்கிறான். தள்ளிப்போகும் நம்பிக்கை இருதயத்தை இளைக்கச் செய்யும்; நிறைவேறிய ஆசையோ ஜீவவிருட்சம்.
• 13:14–19 — ஞானிகளின் போதனை ஜீவ ஊற்று; மரணக் கண்ணிகளுக்கு மக்கள் தப்ப அது உதவுகிறது. நல்ல புத்தி தயவைப் பெற்றுத்தரும். விவேகிகள் அறிவோடு செயல்படுகிறார்கள்; மூடரோ தங்கள் மதியீனத்தை வெளிக்காட்டுகிறார்கள். நம்பத்தகுந்த தூதன் சுகத்தைக் கொண்டுவருகிறான்; கடிந்துகொள்ளுதலுக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் கனப்படுத்தப்படுகிறான்.
• 13:20–25 — ஞானிகளோடு நட, ஞானியாவாய்; மூடரின் தோழனோ தீங்கை அனுபவிக்கிறான். நல்லவன் தன் பேரப்பிள்ளைகளுக்குச் சுதந்தரத்தை வைத்துப்போகிறான். ஏழைகளின் உழப்படாத நிலம் ஏராளமான உணவை விளைவிக்கலாம்; ஆனால் அநீதி அதை வாரிக்கொண்டுபோகிறது. பிரம்பைக் கையாடாதவன் தன் பிள்ளையைப் பகைக்கிறான்; அவனை நேசிக்கிறவனோ அவனைக் கவனமாய்ச் சிட்சிக்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 13:20  ·  அதனால் என்ன: காத்திருப்பைப் பற்றியும், சேமிப்போ, திறமைகளோ, குணமோ, நல்ல காரியங்கள் மெதுவாக வளரும் விதத்தைப் பற்றியும் இந்த அதிகாரம் யதார்த்தமாயிருக்கிறது. தோழர்களைப் பற்றிய அதன் பழமொழி புத்தகத்திலேயே மிக நடைமுறையானவற்றில் ஒன்று: நாம் யாரோடு நடக்கிறோமோ அவர்களைப்போலவே ஆகிறோம். 'கடினமாக உழை, நீ செழிப்பாய்' என்று அடிக்கடி வாசிக்கப்படும் ஒரு புத்தகத்தில் 23ஆம் வசனம் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஒப்புதல்: சில நேரங்களில் ஏழைகள் நன்றாக உழைத்தும், அநீதியால் தங்கள் விளைச்சலை இழக்கிறார்கள்.