தெருவில் இரண்டு குரல்கள்

ஒவ்வொரு பதின்வயதினரும் ஒருநாள் இரண்டு விதமான வற்புறுத்தல்களைக் கேட்கிறார்கள். ஒன்று விரைவான திட்டத்தோடு வரும் நண்பர்களிடமிருந்து: எங்களோடு வா, யாருக்கும் தீங்கில்லை, பணத்தை எல்லாரும் பங்கிட்டுக்கொள்வோம். மற்றொன்று சாப்பாட்டு மேஜையில் பெற்றோரிடமிருந்து — அவ்வளவு கவர்ச்சியில்லாதது, புறக்கணிக்க எளிதானது. நீதிமொழிகள் சரியாக அங்கேதான் தொடங்குகிறது. குற்றமற்றவர்களுக்காகப் பதுங்கியிருந்து கொள்ளைப்பொருளைப் பங்கிடத் திட்டமிடும் ஒரு கும்பலைப் பற்றி ஒரு தகப்பன் தன் மகனை எச்சரிக்கிறான்; அப்படிப்பட்டவர்கள் உண்மையில் தங்களுக்கே கண்ணி வைக்கிறார்கள் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறான். பின்பு சந்தையின் இரைச்சலுக்கு மேலாக இரண்டாவது குரல் எழும்புகிறது: நகர வாசல்களில் அழைக்கும் ஒரு பெண்ணாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஞானம் தானே, மக்கள் எவ்வளவு காலம் மதியீனத்தை விரும்புவார்கள் என்று கேட்கிறாள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் கதையில், தேவன் எதைக் கேட்கிறார் என்று நியாயப்பிரமாணம் இஸ்ரவேலுக்குச் சொல்லியிருக்கிறது; குடும்பத்திலும், சந்தையிலும், நகரத்திலும், சாதாரண வாழ்க்கையில் அதை எப்படி வாழ்வது என்று ஞான புத்தகங்கள் கேட்கின்றன. நீதிமொழிகள் 1–9 அந்தப் புத்தகத்தின் நீண்ட முன்னுரை — 10ஆம் அதிகாரத்தில் சிறிய பழமொழிகள் தொடங்குமுன் வாசகரை ஞானத்தின் பாதைக்கு அழைக்கும் உரைகளின் ஒரு தொடர். ஞானத்துக்குப் புகழ்பெற்ற ராஜாவுக்குப் (1 இராஜாக்கள் 4) பொருத்தமாக, அது சாலொமோனின் பெயரைத் தாங்குகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புத்தகம் ஏன் இருக்கிறது என்று சொல்வது, அதன் அஸ்திபாரத்தைத் தருவது (ஞானம் தேவனிடம் பயபக்தியோடு தொடங்குகிறது), இளம் கேட்பவருக்காகப் போட்டியிடும் இரண்டு குரல்களுக்கிடையேயான தெரிவாக முழுப் புத்தகத்தையும் வடிவமைப்பது.

• 1:1–7 — தலைப்பும் நோக்கமும்: ஞானத்தையும், கட்டுப்பாட்டையும், உள்நோக்கையும் பெறவும், சரியானதையும் நீதியானதையும் நியாயமானதையும் செய்யவும், பேதைகளுக்கு நல்லறிவையும் ஞானிகளுக்கு இன்னும் அதிகத்தையும் கொடுக்கவுமே இந்த நீதிமொழிகள். குறிக்கோள் வாக்கியம் தொடர்கிறது: 'கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே' அறிவின் ஆரம்பம்; மூடர் மட்டுமே ஞானத்தை அசட்டைபண்ணுகிறார்கள்.
• 1:8–19 — ஒரு தகப்பன், தன் பெற்றோரின் போதனையை ஒரு மாலையைப்போலப் பற்றிக்கொள்ளும்படி தன் மகனிடம் சொல்லுகிறான். குற்றமற்ற ஒருவனுக்காகப் பதுங்கியிருந்து கொள்ளையைப் பங்கிடும்படி கொடுமையான மனிதர்கள் உன்னை அழைத்தால், போகாதே. தாங்கள் காணும் வலையைப் பறவைகளும் தவிர்க்கின்றன; ஆனால் இந்த மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த உயிருக்கே பதுங்கியிருக்கிறார்கள். பேராசை அதன்படி வாழ்கிறவர்களின் உயிரை எடுத்துக்கொள்ளுகிறது.
• 1:20–33 — ஞானம் தெருக்களிலும் வீதிகளிலும் சத்தமிட்டு, பேதைகளையும், பரியாசக்காரர்களையும், மூடர்களையும் திரும்பும்படி அழைக்கிறாள். அவள் தன் கையை நீட்டியும் புறக்கணிக்கப்பட்டாள்; ஆகவே பேரழிவு புயலைப்போல வரும்போது அவள் பதில் கொடுக்கமாட்டாள். மக்கள் தங்கள் சொந்தத் தெரிவுகளின் பலனைப் புசிப்பார்கள். ஆனால் அவளுக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் தீங்குக்குப் பயப்படாமல் சுகமாய் வாழ்வான்.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 1:7  ·  அதனால் என்ன: வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையேயான பரபரப்பான தெரிவு அல்ல; நாம் யாருடைய குரலைத் தொடர்ந்து கேட்கிறோம் என்ற அமைதியான கேள்வியே. தவறான தெரிவுகள் பெரும்பாலும் கவர்ச்சியானவை என்றும், ஞானம் சலிப்பாகத் தோன்றலாம் என்றும் நீதிமொழிகள் நேர்மையாக ஒப்புக்கொள்கிறது. ஞானம் அறிவுக்கூர்மையில் அல்ல, தேவனுக்கு முன்பாகத் தாழ்மையில் தொடங்குகிறது என்றும், எளிதான பணம் பொதுவாகத் தருவதைவிட அதிகம் விலை கேட்கிறது என்றும் அது உரிமைகோருகிறது.