விளக்கு, அப்பம், தூஷிக்கப்பட்ட ஒரு நாமம்

அநேக வீடுகளில் ஒரு படத்துக்கு முன்போ ஜெப மூலையிலோ ஒரு சிறிய விளக்கு எரிகிறது; அதை நிரப்பி வைக்க ஒருவர் பொறுப்பாக இருக்கிறார். அது ஒரு எளிய வேலை, ஆனால் அது தவறினால் எல்லாரும் கவனிக்கிறார்கள். லேவியராகமம் 24 சரியாக அத்தகைய கடமையுடன் தொடங்குகிறது: ஒருபோதும் அணையக்கூடாத விளக்குக்கு எண்ணெய், ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் புதிதாக வைக்கப்படும் பன்னிரண்டு அப்பங்கள். பின்பு, எச்சரிக்கை இல்லாமல், அதிகாரம் அமைதியான அன்றாட வழக்கத்திலிருந்து நெருக்கடிக்கு மாறுகிறது. பாளயத்தில் இரண்டு மனிதர் சண்டையிடுகிறார்கள்; அவர்களில் ஒருவன் தேவனுடைய நாமத்தைத் தூஷிக்கிறான்; நீதி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று சமூகம் தீர்மானிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி, இன்னும் சீனாயில். லேவியராகமத்தின் பெரும்பகுதி போதனை; இந்த அதிகாரம் புஸ்தகத்திலுள்ள இரண்டே சிறுகதைகளில் ஒன்று (மற்றது 10ஆம் அதிகாரத்தில் நாதாப், அபியூவின் மரணம்). விவரிக்கப்படும் பரிசுத்தம் வெறும் கோட்பாடு அல்ல என்று இரண்டும் காட்டுகின்றன — அது உண்மையான, வாக்குவாதம் நிறைந்த ஒரு பாளயத்தில் வாழப்படுகிறது. 'கண்ணுக்குக் கண்' சட்டம் பற்றிய அதிகாரத்தின் சுருக்கத்தைப் பின்னர் மலைப்பிரசங்கத்தில் இயேசு நேரடியாகக் கையாளுவார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய சமுகத்தின் வாசஸ்தல அன்றாட அடையாளங்கள் பராமரிக்கப்படும்படி செய்வது; தேவனுடைய நாமம் கனம்பண்ணப்பட வேண்டும் என்றும், ஒரே சட்டம் சுதேசிக்கும் அந்நியனுக்கும் பொருந்தும் என்றும் — உண்மையான ஒரு வழக்கின் மூலம் — காட்டுவது.

• 24:1–4 — குத்துவிளக்குக்காகச் சுத்தமான ஒலிவ எண்ணெய் கொண்டுவரப்படுகிறது; ஆரோன் அதைச் சாயங்காலம் முதல் காலை வரை எரியவைக்கிறான். ஒருபோதும் அணையாத ஒளி, ஒருபோதும் விலகாத ஒரு சமுகத்தைக் குறிக்கிறது.
• 24:5–9 — ஒவ்வொரு கோத்திரத்துக்கும் ஒன்றாகப் பன்னிரண்டு அப்பங்கள், ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் பொன் மேஜையின்மேல் இரண்டு வரிசைகளாக வைக்கப்பட்டு, பின்பு ஆசாரியர்களால் புசிக்கப்படுகின்றன. இஸ்ரவேல் எப்போதும் தேவனுக்கு முன்பாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. சவுலுக்குத் தப்பியோடும்போது தாவீது பின்னர் புசிக்கும் 'சமுகத்தப்பம்' இதுவே.
• 24:10–16 — இஸ்ரவேலத் தாய்க்கும் எகிப்தியத் தகப்பனுக்கும் பிறந்த ஒருவன் ஒரு இஸ்ரவேலனோடு சண்டையிட்டு, நாமத்தைத் தூஷிக்கிறான். மோசே தேவனிடம் கேட்கும் வரை அவன் காவலில் வைக்கப்படுகிறான்; தீர்ப்பு கல்லெறிந்து கொல்லுதல் — சுதேசிக்கும் அந்நியனுக்கும் ஒரேவிதமாக.
• 24:17–23 — காயம் பற்றிய சட்டங்கள் தொடர்கின்றன: ஒரு உயிரை எடுப்பவனும், மற்றொருவனைக் காயப்படுத்துபவனும் அதற்கு விகிதமாகச் செலுத்துகிறான் — 'கண்ணுக்குக் கண், பல்லுக்குப் பல்.' தேவதூஷணனுக்கான தீர்ப்பு நிறைவேற்றப்படுகிறது.

முக்கிய வசனம்: லேவியராகமம் 24:22  ·  அதனால் என்ன: தேவதூஷணத்துக்கான மரண தண்டனை நவீன வாசகர்களுக்குக் கடினமானது; அது மென்மையாக்கப்படாமல் நேர்மையாக வாசிக்கப்பட வேண்டும். ஆனாலும் உள்ளாட்களுக்கும் வெளியாட்களுக்கும் சம நீதியை அதிகாரம் வலியுறுத்துகிறது; அதன் 'கண்ணுக்குக் கண்' விதி பழிவாங்குதலுக்கு ஒரு வரம்பு, அதற்கான அனுமதி அல்ல. பின்னர் இயேசு அந்த வரம்பையும் கடந்து, தம்மைப் பின்பற்றுகிறவர்களை எதிர்த்துப் பழிவாங்காமலே இருக்க அழைக்கிறார்.