காட்டுக் கழுதையை விடுதலையாக்கியவர் யார்?

ஒரு இயற்கை ஆவணப்படத்தைப் பாருங்கள்; விசித்திரமான ஒன்று நடக்கிறது: ஒரு மணி நேரத்திற்கு உங்கள் சொந்தக் கவலைகள் சுருங்கிப்போகின்றன. எந்த மனிதனும் பார்த்திராத ஒரு குகையில் ஒரு பனிச்சிறுத்தை குட்டி ஈனுகிறது; கொக்குகளின் கூட்டம் இமயமலையைக் கடக்கிறது. உங்களோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத உயிர்களால் உலகம் நிறைந்திருக்கிறது. தேவன் யோபுவுக்கு அப்படிப்பட்ட ஒன்றைச் செய்கிறார். நட்சத்திரங்களுக்கும் புயல்களுக்கும் பின்பு, அவர் அவனை மிருகங்களிடம் சுட்டிக்காட்டுகிறார் — அவற்றில் பெரும்பாலானவை காட்டு மிருகங்கள், எதுவும் மனிதர்களுக்குப் பயன்படுவதில்லை, அனைத்தும் அறியப்பட்டு, பராமரிக்கப்படுகின்றன. அது ஒரு விசித்திரமான ஆறுதல்: நீ மையம் அல்ல; ஆனால் நீ மறக்கப்படவுமில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வேதாகமத்தின் முதல் பகுதியில் தேவன் மிருகங்களைப் படைத்து அவற்றை நல்லது என்று அழைத்தார்; அவற்றைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பை மனிதர்களுக்குக் கொடுத்தார். யோபு 39 அந்தப் படைப்புக்கு வியப்பூட்டும் ஒரு கோணத்திலிருந்து திரும்புகிறது: இங்கே மிருகங்கள் யோபுவின் ஆளுகையின் கீழ் இல்லவே இல்லை. அவை சுதந்திரமாக ஓடுகின்றன, யாரும் பார்க்காமல் குட்டி ஈனுகின்றன, பயத்தைப் பார்த்து நகைக்கின்றன. இந்த அதிகாரம் தேவனுடைய முதல் பேச்சைத் தொடர்ந்து, உலகம் மனிதப் பலனையும் தண்டனையையும் சுற்றியே ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்ற — யோபுவுடையதும் நண்பர்களுடையதுமான — அனுமானத்தை அமைதியாகத் தகர்க்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மனிதக் கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு காட்டுப் படைப்பைப் பற்றிய தேவனுடைய நுணுக்கமான அறிவையும் அக்கறையையும் காட்டி, உலகத்தின்மேல் தேவன் செலுத்தும் ஆளுகையை நியாயந்தீர்க்கும் யோபுவின் கூற்றைத் தாழ்மைப்படுத்துவது.

• 39:1–4 — வரையாடுகள் குட்டி ஈனும் காலம் உனக்குத் தெரியுமா, அல்லது பிரசவிக்கும் மான்களைக் கவனித்திருக்கிறாயா? அவற்றின் குட்டிகள் திறந்த வெளியில் வளர்ந்து பலப்பட்டு, விட்டுப் போகின்றன, திரும்பி வருவதில்லை. இந்த மறைவான பிறப்புகளைத் தேவன் அறிவார்; யோபு அறியான்.
• 39:5–12 — உப்பு நிலங்களில் சுற்றித் திரியும்படி காட்டுக் கழுதையை விடுதலையாக்கி, அது பட்டணத்தின் இரைச்சலை அலட்சியம் செய்யச் செய்தவர் யார்? காட்டெருது உனக்குச் சேவை செய்யவோ, உன் தொழுவத்தில் தங்கவோ, உன் வயலை உழவோ சம்மதிக்குமா? சில உயிரினங்களை நுகத்தில் பூட்டவே முடியாது.
• 39:13–18 — தீக்கோழி பெருமிதத்தோடு சிறகடிக்கிறது; ஆனாலும் ஒரு கால் நசுக்கக்கூடிய இடத்தில் தன் முட்டைகளைத் தரையில் விட்டுவிடுகிறது; ஏனெனில் தேவன் அதற்கு ஞானத்தைக் கொடுக்கவில்லை. ஆனாலும் அது ஓடும்போது குதிரையையும் அதன்மேல் ஏறியிருப்பவனையும் பார்த்து நகைக்கிறது. மனிதத் தரங்களின்படி படைப்பு நேர்த்தியானதல்ல.
• 39:19–25 — குதிரைக்கு அதன் பலத்தைக் கொடுத்து, அதன் கழுத்தைப் பிடரிமயிரால் உடுத்தியவன் நீயா? அது பள்ளத்தாக்கில் குளம்பால் தரையைத் தட்டுகிறது, பயத்தைப் பார்த்து நகைக்கிறது, எக்காளம் ஊதும்போது அசையாமல் நிற்க முடியாமல் — தூரத்திலிருந்தே யுத்தத்தை மோப்பம் பிடிக்கிறது.
• 39:26–30 — உன் ஞானத்தினாலா வல்லூறு உயரப் பறக்கிறது, அல்லது உன் கட்டளையினாலா கழுகு உயர்ந்த கன்மலையில் தன் கூட்டைக் கட்டுகிறது? அங்கிருந்து அது தன் இரையை நோட்டமிடுகிறது; கொல்லப்பட்டவர்கள் கிடக்கும் இடத்தில் அதன் குஞ்சுகள் உண்கின்றன.

முக்கிய வசனம்: யோபு 39:26  ·  அதனால் என்ன: உலகம் நம்மை எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதைக் கொண்டே அதை அளக்க நாம் முனைகிறோம். தேவனுடைய காட்டுச் சுற்றுப்பயணம் சொல்வது: உலகம் அதைவிடப் பெரியது, விசித்திரமானது, அதிக அக்கறையோடு பராமரிக்கப்படுவது. ஒரு குறிப்பிட்ட இழப்பு ஏன் நடந்தது என்பதற்கு அது பதில் சொல்லாது; ஆனால் நம்மால் ஒரு காரணத்தைக் காண முடியவில்லை என்றால் காரணமே இல்லை என்ற உறுதியான நம்பிக்கையை அது தளர்த்தக்கூடும்.