சுழல்காற்றிலிருந்து

பிள்ளைகள் ஒருநாள் தங்கள் பெற்றோரிடம், 'அது ஏன் நடக்க வேண்டியிருந்தது?' என்பது போன்ற ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறார்கள் — ஞானமுள்ள பெற்றோர் சில நேரம் ஒரு சொற்பொழிவோடு அல்ல, ஒரு நடையோடு பதில் சொல்கிறார்கள். வா, இதைப் பார். முப்பத்தேழு அதிகாரங்களாக யோபு ஒரு விசாரணையைக் கோரினான். அவன் ஒரு நீதிமன்றத்தையும் ஒரு தீர்ப்பையும் விரும்பினான். அவனுக்குக் கிடைப்பதோ புயலிலிருந்து ஒரு குரலும், பிரபஞ்சத்தினூடே ஒரு சுற்றுப்பயணமும். முன்னுரையிலுள்ள பந்தயத்தைத் தேவன் விளக்கவில்லை, இழப்புகளை நியாயப்படுத்தவுமில்லை. மாறாக, மென்மையாகவும் இடைவிடாமலும் அவர் கேட்கிறார்: அஸ்திபாரங்கள் போடப்பட்டபோது நீ அங்கே இருந்தாயா?

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: முழுப் பழைய ஏற்பாட்டின் உச்சக்கட்டங்களில் இதுவும் ஒன்று. வேதாகமத்தின் தொடக்க அங்கத்தில் தேவன் தம் வார்த்தையினால் படைக்கிறார்; இங்கே துன்பப்படும் ஒரு மனிதனுக்குப் பதில் சொல்வதற்காகச் சிருஷ்டிகரே அந்தப் படைப்புச் செயலுக்குத் திரும்புகிறார். யோபுவின் உலகம் அவனுடைய சாம்பலுக்கும் அவனுடைய வழக்குக்கும் சுருங்கிவிட்டது; தேவன் அதைப் பிரபஞ்சத்தின் அளவுக்கு விரிவாக்குகிறார். கதை இங்கே திரும்புகிறது — மனிதர்கள் தேவனைப் பற்றிப் பேசுவதிலிருந்து தேவன் பேசுவதற்கு — அதன் பின் யோபுவில் எதுவும் முன்பு போலத் தோன்றுவதில்லை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய படைப்பு ஞானத்தின் பரந்த வீச்சின் மூலம் யோபுவுக்குப் பதில் சொல்வது — பூமி, கடல், ஒளி, வானிலை, நட்சத்திரங்கள், காட்டு உயிரினங்கள் — விளக்கத்திற்கான யோபுவின் கோரிக்கையை மனிதப் புரிதலைவிட வெகு பெரிய ஒரு ஒழுங்கிற்குள் மறுவடிவமைப்பது.

• 38:1–3 — கர்த்தர் சுழல்காற்றிலிருந்து யோபுவுக்குப் பதில் சொல்கிறார். அறிவில்லாத வார்த்தைகளால் ஆலோசனையை அந்தகாரப்படுத்துகிற இவன் யார்? ஆயத்தமாகு, என்கிறார் தேவன் — இப்போது நான் கேள்வி கேட்பேன், நீ பதில் சொல்.
• 38:4–11 — நான் பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தி, அதை அளந்து, அதன் மூலைக்கல்லை வைத்தபோது, விடியற்கால நட்சத்திரங்கள் ஏகமாய்ப் பாடியபோது, நீ எங்கே இருந்தாய்? சமுத்திரத்தை அடைத்து, பிறந்த குழந்தையைத் துணியில் சுற்றுவதுபோல அதை மேகத்தால் சுற்றி, இதுவரை வா, இதற்கு மேல் வராதே என்று சொன்னவர் யார்?
• 38:12–21 — நீ எப்போதாவது விடியற்காலத்திற்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறாயா, ஆழத்தின் ஊற்றுகளில் நடந்திருக்கிறாயா, மரணத்தின் வாசல்களைக் கண்டிருக்கிறாயா? ஒளி எங்கே வாசம்பண்ணுகிறது, இருள் எங்கே? பின்பு ஒரு கூர்மையான வஞ்சப்புகழ்ச்சி: நிச்சயமாக உனக்குத் தெரியும், ஏனெனில் நீ அப்போதே பிறந்திருந்தாய், இத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருக்கிறாய்.
• 38:22–38 — உறைபனியின் களஞ்சியங்களும் கல்மழையின் களஞ்சியங்களும், மின்னலின் பாதை, யாரும் குடியிராத வனாந்தரத்தின்மேல் பெய்யும் மழை, பனியின் ஊற்றும் உறைந்த நீரின் ஊற்றும். அறுமீன் நட்சத்திரக் கூட்டத்தைக் கட்ட முடியுமா, மிருகசீரிஷத்தின் கட்டுகளை அவிழ்க்க முடியுமா, அல்லது வானத்தின் தண்ணீர்ச் சாடிகளைச் சாய்க்க முடியுமா?
• 38:39–41 — சுற்றுப்பயணம் உயிரினங்களுக்கு நகர்கிறது: பெண் சிங்கத்திற்கு இரையை நீ வேட்டையாட முடியுமா, அல்லது அதன் குட்டிகளைத் திருப்தியாக்க முடியுமா? காக்கையின் குஞ்சுகள் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடும்போது அதற்கு உணவளிப்பவர் யார்? யோபு ஒருபோதும் காணாத ஒரு அக்கறையால் காட்டு உலகம் போஷிக்கப்படுகிறது.

முக்கிய வசனம்: யோபு 38:4  ·  அதனால் என்ன: தேவன் யோபுவின் கேள்வியைத் தவிர்த்துவிடுவதுபோல உணரலாம். ஆனால் அவர் எதைச் செய்யவில்லை என்று கவனியுங்கள்: நண்பர்கள் செய்ததுபோல, யோபு ரகசியப் பாவம் செய்தான் என்று அவர் குற்றம் சாட்டவில்லை. அவர் வருகிறார், யோபுவோடு தனிப்பட்ட முறையில் பேசுகிறார், அவனை வியப்புக்குள் அழைக்கிறார். வெறுமையான வனாந்தரத்தின்மேல் மழை, உணவளிக்கப்படும் காக்கைகள் — எந்த மனிதனும் பார்க்காத இடத்தில் தேவன் அக்கறை காட்டும் ஒரு உலகம். சில நேரங்களில் காரணங்களைவிட உடனிருப்பே அதிகம் பதில் சொல்கிறது.