ஆனால் இப்போதோ என்னைப் பரியாசம் செய்கிறார்கள்

ஒருகாலத்தில் உங்களை மதித்துப் பார்த்தவர்களாலேயே பரிகசிக்கப்படுவதில் ஒரு தனிப்பட்ட வலி இருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் இழந்த ஒரு மதிப்புமிக்க ஆசிரியர், தெருவில் பிள்ளைகள் தன்னைப் பற்றிப் பாட்டுக் கட்டுவதைக் கேட்கும்போது அதைக் கூர்மையாக உணர்வார். யோபுவின் 30ஆம் அதிகாரம் இரண்டு வார்த்தைகளைச் சுற்றிச் சுழல்கிறது: 'ஆனால் இப்போதோ.' வாசலில் தலைவனாக அமர்ந்திருந்தவன், மக்கள் மழைக்காகக் காத்திருப்பதுபோல அவன் ஆலோசனைக்காகக் காத்திருந்தார்களே, அவன் இப்போது கேலிப்பாடல்களின் பொருள். கேலிகளைவிட மோசமானது பரலோகத்திலிருந்து வரும் மௌனம்: அவன் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறான், தேவன் பதில் சொல்லவில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வீழ்ச்சியின் விளைவுகள் மிதமானவை என்று வேதாகமக் கதை ஒருபோதும் பாசாங்கு செய்வதில்லை: உடல்கள் உடைகின்றன, சமூகங்கள் கொடூரமாகின்றன, தேவன் இல்லாததுபோலத் தோன்றலாம். யோபு 30 அந்த அனுபவத்திற்கு முழுக் குரல் கொடுக்கிறது; சங்கீதங்கள் வழியாக ஓடி, சிலுவையில் இயேசு கைவிடப்பட்டதாகக் கதறும் கதறல் வரை செல்லும் புலம்பலின் வரிசையில் அது சேர்ந்தது. இது யோபுவின் இறுதி வழக்கின் இரண்டாம் பகுதி — அவன் என்னவாகிவிட்டான் என்பது — 29ஆம் அதிகாரத்தின் நினைவுக்கும் 31ஆம் அதிகாரத்தின் ஆணைக்கும் இடையில்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோபுவின் இன்றைய அவமானத்தையும், உடல் துன்பத்தையும், கைவிடப்பட்ட உணர்வையும் அவனுடைய முந்தைய கனத்திற்கு நேர் எதிரே வைப்பது; அவனுடைய இறுதி ஆணைக்கு முன் கேள்வியின் முழுப் பாரத்தையும் வாசகர் உணரும்படி.

• 30:1–8 — இப்போது யோபுவைவிட வயதில் இளையவர்கள் அவனைப் பரியாசம் செய்கிறார்கள் — ஒருகாலத்தில் தன் மந்தையின் நாய்களோடு வைக்கக்கூட அவன் நம்பாத மனிதர்களின் மகன்கள். சமூகத்திலிருந்து துரத்தப்பட்ட அவர்கள் வனாந்தரத்தில் கிழங்குகளைத் தேடி அலைந்து, பள்ளத்தாக்குகளிலும் பாறைகளுக்கு நடுவிலும் வாழ்ந்தார்கள்.
• 30:9–15 — இப்போது யோபு அவர்களுடைய பாட்டும் பழமொழியும் ஆகிவிட்டான். அவர்கள் தூர விலகி நிற்கிறார்கள், அவன் முகத்தில் துப்புகிறார்கள், அவனைத் தடுக்கி விழச்செய்கிறார்கள். திகில்கள் அவனை மூழ்கடிக்கின்றன; அவன் மகிமை காற்றைப்போலப் பறந்துபோகிறது, அவன் பாதுகாப்பு மேகத்தைப்போலக் கடந்துபோகிறது.
• 30:16–23 — அவன் உயிர் வடிந்துகொண்டிருக்கிறது; இரவு முழுவதும் வலி அவன் எலும்புகளைக் கடிக்கிறது. தேவன் அவனைச் சேற்றில் தள்ளிவிட்டார். அவன் கூப்பிடுகிறான், பதில் கிடைக்கவில்லை; தேவன் அவனுக்குக் கொடூரமானவராகி, புயலில் அவனை அலைக்கழித்து, மரணத்தை நோக்கி நடத்துகிறார்.
• 30:24–31 — துன்பப்படுகிறவர்களுக்காக அவன் அழவில்லையா? ஆனாலும் அவன் நன்மையை எதிர்பார்த்தபோது தீமை வந்தது. அவன் நரிகளுக்குச் சகோதரனானான், அவன் தோல் கறுத்துப்போகிறது, அவன் உடல் காய்ச்சலால் எரிகிறது; அவன் சுரமண்டலம் இப்போது புலம்பலின் பாடல்களை மட்டுமே இசைக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: யோபு 30:20  ·  அதனால் என்ன: யோபு 30 வேதாகமத்தில் இருக்கிறது, அது முக்கியமானது. வெட்கம், வலி, கைவிடப்படுதல் பற்றிய வார்த்தைகளைத் தேவனைப் பற்றி மட்டுமல்ல, தேவனிடமே பேசலாம் என்று அது காட்டுகிறது. அவமானப்படுத்தப்பட்ட, அல்லது ஜெபம் கூரையில் மோதித் திரும்புவதாக உணர்ந்த எவரிடமும் இந்த அதிகாரம் சொல்கிறது: நீங்கள் முதல் ஆள் அல்ல; உங்கள் முறையீடு விசுவாச வாழ்க்கைக்கு வெளியே இல்லை.