அவரைக் கண்டடையும் இடத்தை மட்டும் அறிந்தால்!

ஒரு அரசு அலுவலகத்தில் நீண்ட வரிசையில் நின்றவர்களுக்கு அந்த உணர்வு தெரியும்: உங்கள் ஆவணங்கள் எல்லாம் சரியாக இருக்கின்றன, உங்கள் பக்க நியாயம் வலுவானது என்று உங்களுக்குத் தெரியும்; ஆனால் உண்மையில் முடிவெடுக்கக்கூடிய அதிகாரி ஒருபோதும் இருக்கையில் இருப்பதில்லை. அறைக்குள் நுழைய மட்டும் முடிந்தால், நேருக்கு நேர் உங்கள் வழக்கை வாதாட மகிழ்ச்சியோடு தயாராக இருப்பீர்கள். யோபு அந்த நிலையை அடைந்துவிட்டான். தேவனோடு சமாதானமாகு, எல்லாம் நன்றாகும் என்று எலிப்பாஸ் இப்போதுதான் அவனிடம் சொன்னான். யோபு எதிர்வாதம் செய்யவில்லை. அவன் நண்பர்களை விட்டு முழுவதுமாகத் திரும்பி, சாராம்சத்தில் இப்படிச் சொல்கிறான்: நானும் அதையே விரும்புகிறேன். அவர் எங்கே?

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யோபு தன் நண்பர்களுடன் நடத்தும் மூன்றாம் சுற்றுப் பேச்சுகளின் நடுவில் நாம் இருக்கிறோம்; இன்னும் மந்தைகளும் குடும்பப் பலிபீடங்களும் நிறைந்த முற்பிதாக்களின் உலகத்திலேயே இருக்கிறோம். வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில் இந்தப் புத்தகம் மெதுவான, பொறுமையான ஒரு வேலையைச் செய்கிறது: நன்மைக்கும் ஆசீர்வாதத்திற்கும் இடையிலான வழக்கமான இணைப்பு உடைந்துவிட்டதுபோலத் தோன்றும்போது ஒருவர் தேவனை நம்ப முடியுமா என்று கேட்கிறது. இங்கே விவாதத்தின் தொனி மாறுகிறது — யோபு தன் நண்பர்களை மறுப்பதைவிட, தேவனையே சென்றடைவதில்தான் அதிக ஆர்வம் காட்டுகிறான். விசாரணைக்கான அந்த ஏக்கம் 31ஆம் அதிகாரம் வரை தொடர்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோபுவின் முறையீடு குற்றச்சாட்டிலிருந்து தேடலாக மாறுவதைக் காட்டுவது: தேவன் இருக்கும் ஒரு நீதிமன்றத்தை அவன் விரும்புகிறான், அதைக் கண்டடைய முடியவில்லை; ஆனாலும் தேவன் தன் பாதையை அறிந்திருக்கிறார் என்பதைப் பற்றிக்கொள்கிறான் — விசுவாசமும் திகைப்பும் ஒரே மூச்சில்.

• 23:1–7 — யோபுவின் முறையீடு இன்னும் கசப்பாகவே இருக்கிறது; ஆனால் இப்போது அவன் ஒரு விசாரணையைக் கற்பனை செய்கிறான்: தேவனுடைய வாசஸ்தலத்தைக் கண்டடைய மட்டும் முடிந்தால், தன் வழக்கை அவர் முன் வைத்து, அவருடைய பதிலைக் கேட்பான். நேர்மையான ஒரு நியாயாதிபதி தன்னை விடுதலை செய்வார் என்று அவன் உறுதியாக நம்புகிறான்.
• 23:8–12 — அவன் முன்னும் பின்னும், இடமும் வலமும் பார்க்கிறான்; தேவன் அங்கே இல்லை. ஆனாலும் அதிகாரத்தின் வியப்பூட்டும் திருப்பத்தை அவன் சேர்க்கிறான்: தான் செல்லும் வழியைத் தேவன் அறிந்திருக்கிறார்; சோதிக்கப்பட்ட பின் தான் பொன்னைப்போல விளங்குவான். தன் அன்றாட உணவைவிட தேவனுடைய வார்த்தைகளைத் தான் அதிகமாகக் காத்துக்கொண்டதாகச் சொல்கிறான்.
• 23:13–17 — ஆனால் தேவன் தாம் விரும்புவதைச் செய்கிறார்; அவரை யாரும் திருப்ப முடியாது. அந்த எண்ணம் யோபுவைப் பயமுறுத்துகிறது. அடர்ந்த இருள் தன் முகத்தை மூடியிருந்தாலும், அந்த இருளால் தான் மௌனமாக்கப்படவில்லை என்று அவன் சொல்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 23:10  ·  அதனால் என்ன: பலர் இந்த அதிகாரத்தின் இரண்டு பாதிகளையும் ஒரே நேரத்தில் அனுபவித்திருக்கிறார்கள்: 'எங்கும் தேவனைக் காண முடியவில்லை' என்பதும், 'நான் எங்கே இருக்கிறேன் என்று அவர் அறிந்திருக்கிறார்' என்பதும். யோபு அந்த இழுபறியைத் தீர்க்கவில்லை; வேதாகமமும் அவனை அவசரப்படுத்தவில்லை. ஒருவர் தொடர்ந்து தேடவும், தொடர்ந்து முறையிடவும் கூட அது இடம் கொடுக்கிறது — அதை அவிசுவாசம் என்று அழைக்காமல். நேர்மையான தேடல் இங்கே உண்மைப்பற்றின் ஒரு வடிவமாகவே கருதப்படுகிறது.