எலிப்பாஸ் குற்றச்சாட்டுகளைப் புனைகிறான்

வதந்திக்குத் தனக்கென ஒரு தர்க்கம் உண்டு. ஒருவர் ஏதோ தவறு செய்திருக்க வேண்டும் என்று மக்கள் உறுதியாக நம்பிவிட்டால், விவரங்கள் தாமாகவே வந்து சேர்கின்றன: அவன் யாரையோ ஏமாற்றியிருக்க வேண்டும், அவள் யாரையோ புறக்கணித்திருக்க வேண்டும். யாரும் அது நடப்பதைப் பார்க்கவில்லை; ஆனாலும் கதை முழுமையாக இருக்க வேண்டியிருப்பதால் முழுமையாகிவிடுகிறது. அதிகாரம் 22இல் எலிப்பாஸ் அந்த நிலையை அடைகிறான். துன்மார்க்கர் எப்போதும் துன்பப்படுகிறார்கள் என்ற வாதத்தில் அவனால் வெல்ல முடியவில்லை; ஆகவே அதைத் தலைகீழாக்குகிறான்: யோபு துன்பப்படுவதால், யோபு துன்மார்க்கனாக இருக்க வேண்டும் — விவரங்களையும் நிரப்புகிறான். ஏழைகளின் உடைகளை உரிந்தது. தாகமானவர்களுக்குத் தண்ணீர் மறுத்தது. விதவைகளை வெறுங்கையாக அனுப்பியது. இவற்றில் ஒன்றும் உண்மையல்ல என்று அதிகாரம் 1இலிருந்து வாசகருக்குத் தெரியும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யோபு 22 பேச்சுகளின் மூன்றாவதும் கடைசியுமான சுற்றைத் தொடங்குகிறது; அது முதல் இரண்டையும்விடக் குறுகியது, உடைந்தது. அதிகாரம் 4இல் மென்மையாகத் தொடங்கிய எலிப்பாஸ் இப்போது திட்டவட்டமான குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்துகிறான். வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், விதவை, திக்கற்றவன், ஏழை ஆகியோர்மேல் அக்கறை காட்டுவது தேவன் கேட்பவற்றின் இதயத்தில் இருக்கிறது; அதிகாரம் 29 காட்டப்போவதுபோல அந்தத் தரத்தைக் கடைப்பிடித்த ஒரு மனிதனைக் குற்றவாளியாக்க எலிப்பாஸ் அந்த உண்மையான தரத்தையே பயன்படுத்துகிறான்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நண்பர்களின் கோட்பாடு அவர்களைப் பொய்ச்சாட்சிக்குள் தள்ளுவதைக் காட்டுவது; ஆனாலும் தேவனிடம் திரும்பும்படியான ஒரு உண்மையான அழைப்போடு எலிப்பாஸ் முடிக்க அனுமதிப்பது — புத்தகத்தின் முடிவில் அந்த அழைப்பு முரண்நகையாகிறது.

• 22:1–5 — மனிதன் தேவனுக்கு ஏதேனும் பயனுள்ளவனாக இருக்க முடியுமா? நீ நீதிமானாக இருப்பது சர்வவல்லவருக்கு உதவுமோ? உன் பக்திக்காகத் தேவன் நிச்சயமாக உன்னைத் தண்டிக்கவில்லை என்கிறான் எலிப்பாஸ்; உன் துன்மார்க்கம் பெரிதாக இருக்க வேண்டும், உன் பாவங்கள் முடிவில்லாதவையாக இருக்க வேண்டும்.
• 22:6–11 — இப்போது குற்றச்சாட்டுகள்: உன் உறவினர்களிடம் காரணமில்லாமல் அடமானம் வாங்கினாய், மக்களின் உடைகளை உரிந்தாய், களைத்தவர்களுக்குத் தண்ணீரும் பசியுள்ளவர்களுக்கு அப்பமும் கொடுக்கவில்லை, விதவைகளை வெறுமையாக அனுப்பி, திக்கற்றவர்களை நசுக்கினாய். அதனால்தான் கண்ணிகளும் திடீர்த் திகிலும் உன்னைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன என்கிறான்.
• 22:12–20 — தேவன் வானங்களுக்கு மேலாக உயர்ந்திருக்கிறார். ஆனாலும் மேகங்களைக் கடந்து பார்த்து நியாயந்தீர்க்க அவரால் முடியாது என்று நீ நினைக்கிறாய். தங்கள் காலத்திற்கு முன்பே அடித்துச் செல்லப்பட்ட துன்மார்க்கரின் பழைய வழியிலேயே நீ தொடர்ந்து நடப்பாயோ? துன்மார்க்கரின் ஆலோசனைக்குத் தூரமாக இருப்பது பற்றிய யோபுவின் சொந்த வார்த்தைகளையும்கூட எலிப்பாஸ் கடன் வாங்குகிறான்.
• 22:21–30 — பிறகு ஒரு கனிவான வேண்டுகோள்: தேவனோடு சமாதானம் செய், அவருடைய போதனையை ஏற்றுக்கொள், சர்வவல்லவரிடம் திரும்பு. உன் பொன்னைப் புழுதியில் எறி, தேவன் உன் பொக்கிஷமாக இருப்பார். நீ ஜெபிப்பாய், கேட்கப்படுவாய். நீதிமானின் சுத்தமான கைகளின் மூலம் தேவன் குற்றவாளியைக்கூட விடுவிக்கிறார் — யோபு எலிப்பாஸுக்காக ஜெபிக்கும்போது (42:8) இந்த வரி தலைகீழாக நிறைவேறுகிறது.

முக்கிய வசனம்: யோபு 22:21  ·  அதனால் என்ன: தேவனை அறிந்து சமாதானமாக இருக்கும்படி எலிப்பாஸ் செய்யும் இறுதி வேண்டுகோள் அழகானது; அது யோபுவைப் பற்றிய ஒரு பொய்யின்மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அந்தச் சேர்க்கை கவனிக்கத்தக்கது. தவறான ஊகங்களின் அடிப்படையில் கொடுக்கப்படும் நல்ல ஆவிக்குரிய ஆலோசனையும் காயப்படுத்தக்கூடும். யாரையாவது மனந்திரும்பும்படி அழைப்பதற்கு முன்பு, அவர்கள் உண்மையில் என்ன செய்தார்கள் என்று உறுதியாகத் தெரிந்துகொள்வதே சரி.