இந்தியாவில் ஒரு திருமணம் என்பது ஒரு குடும்பத்தின் கௌரவம் காட்சிக்கு வைக்கப்படும் இடம். உணவோ பானமோ பற்றாக்குறையானால் அந்தப் பேச்சு பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும்; விருந்தளித்தவர்கள் அதிலிருந்து ஒருபோதும் முழுமையாக மீள்வதில்லை. யோவான் இயேசுவின் முதல் அடையாளத்தைச் சரியாக அப்படிப்பட்ட, அமைதியான ஒரு சமூகப் பேரிடரின் தருணத்தில் அமைக்கிறார்: கானா கிராமத்து ஒரு திருமணம், அங்கே திராட்சரசம் தீர்ந்துபோகிறது. அவருடைய தாய் அதைக் கவனிக்கிறாள். அவர் தயங்குகிறார், பின்பு செயல்படுகிறார்; சடங்குமுறைக் கழுவுதலுக்கான கற்சாடிகளிலிருந்து வேலைக்காரர்கள் திராட்சரசத்தை மொள்ளுகிறார்கள் — முழு விருந்திலும் மிகச் சிறந்தது. அது எங்கிருந்து வந்தது என்று ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே தெரியும். பின்பு காட்சி பஸ்காவின்போது எருசலேமுக்கு மாறுகிறது; அங்கே அதே மனிதர் கயிறுகளால் ஒரு சாட்டையைப் பின்னி, காசுக்காரர்களின் மேசைகளைக் கவிழ்க்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வரப்போகும் யுகத்தைத் தீர்க்கதரிசிகள் திராட்சரசம் பொங்கி வழியும் ஒரு விருந்தாகச் சித்தரித்தார்கள்; கர்த்தர் திடீரென்று தம் ஆலயத்துக்கு வருவார் என்றும் எச்சரித்தார்கள். யோவான் 2 ஒரே அதிகாரத்தில் இரண்டு சித்திரங்களையும் நிகழ்த்திக்காட்டுகிறது. பழைய சுத்திகரிப்புச் சாடிகள் புதிய திராட்சரசத்தால் நிரப்பப்படுகின்றன; சாலொமோனின் காலம் முதல் இஸ்ரவேலின் ஆராதனையின் மையமாக இருந்த ஆலயம், இயேசுவைச் சுற்றி அமைதியாக மறுவரையறை செய்யப்படுகிறது. நான்காம் பகுதி பழைய முறைமையின் பழுதுபார்ப்பாக அல்ல, அதன் நிறைவேறுதலாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசுவின் 'அடையாளங்களை' அறிமுகப்படுத்துவது — தங்களுக்கு அப்பால், அவர் யார் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் செயல்கள் — மேலும் யோவானின் விவரத்தின் தொடக்கத்திலேயே, தேவன் தம் ஜனங்களைச் சந்திக்கும் இடமாக இயேசுவின் சொந்தச் சரீரம் ஆலயத்தின் இடத்தை எடுக்கிறது என்று அறிவிப்பது.
- 2:1–5 — கானாவில் ஒரு திருமணத்தில் திராட்சரசம் தீர்ந்துபோகிறது. மரியாள் இயேசுவிடம் சொல்கிறாள்; தம்முடைய வேளை இன்னும் வரவில்லை என்று அவர் பதில் சொல்கிறார், ஆனால் அவர் சொல்வதையெல்லாம் செய்யும்படி அவள் வேலைக்காரர்களிடம் சொல்கிறாள்.
- 2:6–12 — யூதர்களின் சுத்திகரிப்புக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆறு கல் தண்ணீர்ச் சாடிகள் விளிம்புவரை நிரப்பப்படுகின்றன; மொண்டெடுக்கும்போது, அந்தத் தண்ணீர் முதலில் பரிமாறப்பட்டதைவிடச் சிறந்த திராட்சரசமாகியிருக்கிறது. யோவான் அதை அடையாளங்களில் முதலாவது என்று அழைக்கிறார்; அது இயேசுவின் மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறது. பின்பு குடும்பம் கப்பர்நகூமுக்குச் செல்கிறது.
- 2:13–17 — எருசலேமில் பஸ்காவின்போது இயேசு ஆலய முற்றங்களில் மாடுகள், ஆடுகள், புறாக்கள், காசுக்காரர்கள் இருப்பதைக் காண்கிறார். அவர் அவர்களைத் துரத்திவிட்டு, தம்முடைய பிதாவின் வீட்டைச் சந்தையாக்குவதைத் தடுக்கிறார்; தேவனுடைய வீட்டைக் குறித்த பக்திவைராக்கியத்தைப் பற்றிய ஒரு சங்கீதத்தைச் சீடர்கள் நினைவுகூருகிறார்கள்.
- 2:18–25 — ஒரு அடையாளம் கேட்கப்படும்போது இயேசு சொல்கிறார்: இந்த ஆலயத்தை இடித்துப்போடுங்கள், மூன்று நாளில் இதை எழுப்புவேன். இதைக் கட்ட நாற்பத்தாறு வருஷம் ஆனதே என்று கேட்டவர்கள் மறுக்கிறார்கள்; அவர் தம் சரீரத்தைக் குறித்தே சொன்னார் என்று யோவான் விளக்குகிறார் — உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின்பே அது புரிந்துகொள்ளப்பட்டது. பலர் விசுவாசிக்கிறார்கள், ஆனால் இயேசு தம்மை அவர்களிடம் ஒப்புக்கொடுக்கவில்லை.
முக்கிய வசனம்: யோவான் 2:11 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தின் இரண்டு பாதிகளும் ஒன்றாகச் சேர்ந்தவை. ஒரு கிராமத்துக் குடும்பத்தின் வெட்கத்தைப் பற்றி, ஒரு திருமணத்தைக் காப்பாற்றும் அளவுக்கு இயேசு அக்கறை கொள்கிறார்; ஆராதனையைப் பற்றி, ஆலய முற்றங்களிலுள்ள ஒரு சந்தையைச் சிதைக்கும் அளவுக்கும் அக்கறை கொள்கிறார். இரண்டுமே அவரைப் பற்றிய சாதுவான ஒரு சித்திரத்துக்குப் பொருந்தாது. இன்றைய வாசகருக்கான கேள்வி, அவர் மென்மையானவரா கடுமையானவரா என்பதைவிட, அவர் எதற்கு இடம் உண்டாக்குகிறார் என்பதே — பந்தியில் மகிழ்ச்சிக்கும், யாரும் விற்க முடியாத தேவனிடம் சேரும் வழிக்கும்.