அதை ஒரு புஸ்தகத்தில் எழுது

சில செய்திகள் ஒருமுறை மட்டும் பேசப்படுவதற்கு மிக முக்கியமானவை. நீண்ட பயணத்திற்குப் புறப்படும் ஒரு பெற்றோர் பின்னர் திறக்கப்பட வேண்டிய ஒரு கடிதத்தை எழுதுகிறார்; பேரப்பிள்ளைகள் புரிந்துகொள்ளும் வயதை அடையும்போது கேட்கும்படி ஒரு தாத்தா தன் குரலைப் பதிவுசெய்கிறார். எரேமியா 30 அப்படித்தான் தொடங்குகிறது. அந்த வார்த்தைகளை ஒரு புஸ்தகத்தில் எழுதும்படி தேவன் தீர்க்கதரிசியிடம் சொல்கிறார்; ஏனெனில் அவை இன்னும் பிறக்காத மக்களுக்காக — பேரழிவின் மறுகரையில் இருக்கும் ஒரு தலைமுறைக்காக — உரியவை. அதைத் தொடர்ந்து வரும் தொகுப்பு, 30–33 அதிகாரங்கள், பெரும்பாலும் 'ஆறுதலின் புத்தகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியின் இறுதி அதிகாரங்களில், நியாயத்தீர்ப்பு நிச்சயமாகிவிட்ட நிலையில், புத்தகம் தன் வாக்குத்தத்தங்களை ஓரிடத்தில் சேர்க்கிறது. இந்த அதிகாரங்கள் சிறையிருப்புக்கு அப்பால், பழைய பிளவுபட்ட ராஜ்யத்தின் இரண்டு பாதிகளும் — கி.மு. 722 முதல் இழக்கப்பட்ட வடக்கிலுள்ள இஸ்ரவேலும், தெற்கிலுள்ள யூதாவும் — திரும்பிவருவதை நோக்கிப் பார்க்கின்றன. கதையின் இந்த இடத்தில் வாசிக்கும்போது, சிறைப்பட்டவர்களைத் தாங்கிச்செல்லும் நம்பிக்கையின் விதை அவை; பின்னர் புதிய உடன்படிக்கை பற்றிய புதிய ஏற்பாட்டின் மொழியையும் அவை வடிவமைக்கின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வரவிருக்கும் பேரழிவு உண்மையானது, ஆனால் இறுதியானது அல்ல என்பதை ஒரு எதிர்காலத் தலைமுறைக்காக எழுத்தில் பதிவுசெய்வது: தேவன் ஒடுக்குகிறவனின் நுகத்தை முறித்து, எல்லாரும் தீராதது என்று சொல்லும் காயத்தைக் குணமாக்கி, அவர்களுக்குள்ளிருந்தே வரும் ஓர் அதிபதியின்கீழ் தம்முடைய ஜனங்களைத் திரும்பக் கட்டுவார்.

• 30:1–3 — நான் உனக்குச் சொன்ன எல்லாவற்றையும் ஒரு புஸ்தகத்தில் எழுது, என்று தேவன் சொல்கிறார்; ஏனெனில் இஸ்ரவேலும் யூதாவும் சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்பும்படிசெய்து, அவர்களுடைய பிதாக்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேசத்திற்கு அவர்களைத் திரும்பக் கொண்டுவரும் நாட்கள் வருகின்றன.
• 30:4–11 — திகிலின் ஒரு கூக்குரல்: பலசாலிகள் பிரசவ வேதனைப்படும் ஸ்திரீகளைப்போலத் தங்களைப் பிடித்துக்கொள்கிறார்கள் — யாக்கோபுக்கு இது இக்கட்டுக்காலம், ஆனாலும் அவன் அதிலிருந்து இரட்சிக்கப்படுவான். அந்நிய நுகம் முறிக்கப்படும்; அவர்கள் கர்த்தரையும் தங்கள் ராஜாவாகிய தாவீதையும் சேவிப்பார்கள். தண்டனை அளவோடு இருக்கும், முடிவாக அல்ல.
• 30:12–17 — காயம் தீராதது என்று அழைக்கப்படுகிறது; சீயோனின் பழைய நேசர்கள் அவளை மறந்துவிட்டார்கள்; அவளுடைய அக்கிரமத்தினிமித்தமே இந்தப் பாடுகள் வந்தன என்று பாடம் வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது. பின்பு திருப்பம்: தேவன் அவளுக்கு ஆரோக்கியத்தைத் திரும்பக் கொடுப்பார் — மற்றவர்கள் அவளை யாரும் அக்கறைகொள்ளாத தள்ளுண்டவள் என்று அழைப்பதினாலேயே.
• 30:18–22 — நகரம் அதன் மேட்டின்மேலும், அரமனை அதன் முறைமையான இடத்திலும் மீண்டும் கட்டப்படும்; ஸ்தோத்திரப் பாடல்கள் எழும்பும்; அதன் அதிபதி அதன் சொந்த ஜனங்களிலிருந்தே வந்து, தேவனிடம் சேருவான். உடன்படிக்கையின் வார்த்தைகள் திரும்பி வருகின்றன: நீங்கள் என் ஜனமாயிருப்பீர்கள், நான் உங்கள் தேவனாயிருப்பேன்.
• 30:23–24 — முடிவில் ஓர் எச்சரிக்கை: கர்த்தருடைய கோபத்தின் புயல் அவருடைய நோக்கங்கள் நிறைவேறும்வரை திரும்பாது. கடைசி நாட்களில் ஜனங்கள் அதை உணர்ந்துகொள்வார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 30:17  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் அரிதான ஒன்றைச் செய்கிறது: காயத்தைத் தீராதது என்று சொல்லிவிட்டு, முதல் கூற்று பொய்யானது என்று பாசாங்கு செய்யாமல், எப்படியும் குணமாகுதலை வாக்குப்பண்ணுகிறது. உண்மையான பாடுகள் குறைத்துப் பேசப்படுவதில்லை. மீட்புக்குக் கொடுக்கப்படும் காரணம் வியக்கத்தக்கது — ஜனங்கள் சீயோனைக் கைவிட்டுவிட்டார்கள். இந்தப் பாடத்தின்படி, மற்றவர்களால் ஒதுக்கித் தள்ளப்படும் அந்த நேரத்தில்தான் தேவன் கவனிக்கிறார்.