திராட்சஆலையில் கிதியோன்

நீங்கள் எதை நட்டாலும் வேறொருவர் அறுவடை செய்யும் ஆண்டுகள் உண்டு. உலகின் அநேக பகுதிகளிலுள்ள கிராமவாசிகளுக்கு அந்த உணர்வு தெரியும் — பயிர் வளர்கிறது, பின்பு கொள்ளைக்காரர்களோ கடன்காரனோ வந்துவிடுகிறார்கள். ஏழு ஆண்டுகள் இஸ்ரவேல் அப்படியே வாழ்கிறது: அறுவடைக் காலத்தில் மீதியானியரும் கிழக்குக் கோத்திரங்களும் தங்கள் ஒட்டகங்களோடு வெட்டுக்கிளிகளைப்போலப் பாய்ந்து வந்து, எதையும் விட்டுவைக்காமல் போகிறார்கள். மக்கள் குகைகளில் ஒளிந்துகொள்கிறார்கள். கிதியோன் என்ற ஒரு இளைஞன் யாருக்கும் தெரியாமல் ஒரு திராட்சஆலைக்குள் கொஞ்சம் கோதுமையைப் போரடித்துக்கொண்டிருக்கிறான். அங்கேதான் தேவனிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதர் அவனைக் கண்டு, ஒரு கர்வாலி மரத்தின்கீழ் அமர்ந்து, அவனைப் பராக்கிரமசாலி என்று வாழ்த்துகிறார். கிதியோனின் முதல் பதில் ஒரு கேள்வி: தேவன் எங்களோடு இருந்தால், இதெல்லாம் ஏன் நடந்தது?

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் சுழற்சி மீண்டும் சுழல்கிறது; ஒவ்வொரு சுற்றும் இன்னும் கனமாகிறது. இம்முறை, எந்த மீட்புக்கும் முன்பாக, ஒரு தீர்க்கதரிசி பிரச்சினையைப் பெயரிடுகிறார் — இஸ்ரவேல் செவிகொடுக்கவில்லை. பின்பு பயமுள்ள, கேள்வி கேட்கும், திரும்பத் திரும்ப உறுதியளிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு மீட்பரைத் தேவன் அழைக்கிறார். இதுவரையிலான நியாயாதிபதிகளில் மிக நீளமான கிதியோனின் கதை, ஒரு பெரிய வெற்றிக்கு உயர்ந்து, பின்பு சிக்கலுக்குள் சறுக்கும்; இந்த அதிகாரம் அதன் பொறுமையான, ஏறக்குறைய மென்மையான தொடக்கம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தயக்கமுள்ள ஒரு மீட்பரைத் தேவன் அழைப்பதைக் காட்டுவது — வெளியேயுள்ள எதிரியிலிருந்து அல்ல, கிதியோனின் சொந்தக் குடும்பத்திலுள்ள விக்கிரகாராதனையிலிருந்து தொடங்கி, அவனுடைய பயத்தையும் அடையாளங்களுக்கான வேண்டுகோள்களையும் பொறுமையோடு தாங்குவது.

• 6:1–10 — ஏழு ஆண்டுகள் ஒவ்வொரு அறுவடையிலும் மீதியானும் அமலேக்கும் கிழக்கத்திய ஜனங்களும் படையெடுக்கிறார்கள்; இஸ்ரவேல் வறுமைக்குத் தள்ளப்படுகிறது. அவர்கள் கூப்பிடும்போது, தேவன் முதலில் ஒரு தீர்க்கதரிசியை அனுப்புகிறார்; அவர் எகிப்திலிருந்து விடுவித்ததை நினைவுகூர்ந்து, 'நீங்கள் என் சத்தத்துக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை' என்று தெளிவாகச் சொல்கிறார்.
• 6:11–24 — கர்த்தருடைய தூதன் ஒப்ராவுக்கு வந்து, இஸ்ரவேலை இரட்சிக்கும்படி கிதியோனை அழைக்கிறார். தன் வம்சம் மிகவும் எளியது என்றும், தன் குடும்பத்தில் தானே சிறியவன் என்றும் கிதியோன் மறுக்கிறான். அவன் ஒரு அடையாளம் கேட்கிறான்; ஒரு கோலின் தொடுதலால் எழும்பிய நெருப்பு அவனுடைய இறைச்சியையும் அப்பத்தையும் கொண்ட காணிக்கையைப் பட்சிக்கிறது; தான் சாகப்போவதாக அவன் பயப்படுகிறான். அவன் ஒரு பலிபீடம் கட்டி, அதற்கு 'கர்த்தர் சமாதானம்' என்று பெயரிடுகிறான்.
• 6:25–32 — பகலில் செய்யப் பயந்து, அன்று இரவே கிதியோன் தன் தகப்பனின் பாகால் பலிபீடத்தை இடித்து, அசேரா விக்கிரகத் தூணை வெட்டிப்போடுகிறான். ஊரார் அவனைக் கொல்ல வேண்டும் என்று கேட்கிறார்கள்; ஆனால் அவன் தகப்பனாகிய யோவாஸ் பதிலளிக்கிறான்: பாகால் தெய்வமானால், அவனே தனக்காக வழக்காடட்டும். கிதியோனுக்கு யெருபாகால் — 'பாகால் வழக்காடட்டும்' — என்று பட்டப்பெயர் வைக்கப்படுகிறது.
• 6:33–35 — கிழக்கத்திய சேனைகள் யோர்தானைக் கடந்து யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கில் பாளயமிறங்குகின்றன. கர்த்தருடைய ஆவி கிதியோனை ஆட்கொள்கிறது; அவன் எக்காளம் ஊதி, தன் வம்சத்தையும், மனாசே, ஆசேர், செபுலோன், நப்தலி ஆகியவற்றையும் அழைக்கிறான்.
• 6:36–40 — இன்னும் உறுதியில்லாமல், கிதியோன் ஒரு ஆட்டுத்தோலைக் கொண்டு இரண்டு அடையாளங்களைக் கேட்கிறான் — முதலில் காய்ந்த தரையின்மேல் அது நனைந்திருக்க வேண்டும், பின்பு நனைந்த தரையின்மேல் அது காய்ந்திருக்க வேண்டும். தேவன் கடிந்துகொள்ளாமல் இரண்டையும் அருளுகிறார்.

முக்கிய வசனம்: நியாயாதிபதிகள் 6:12  ·  அதனால் என்ன: கிதியோன் தைரியசாலி அல்ல; தன் சந்தேகங்களையும் தன் சிறுமையையும் பற்றி அவன் நேர்மையாக இருக்கிறான்; தேவன் அவனை அங்கேயே சந்திக்கிறார். ஆட்டுத்தோல் பெரும்பாலும் முடிவெடுக்கும் ஒரு முறையாக மாற்றப்படுகிறது; ஆனால் வேதம் வெறுமனே, பயந்த ஒரு மனிதன் உறுதியளிக்கப்படுவதைக் காட்டுகிறது — பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு உத்தியை அல்ல. அவனுடைய அழைப்பின் முதல் செயலும் அர்த்தமுள்ளது: மீதியானை எதிர்கொள்வதற்கு முன், அவன் தன் சொந்த வீட்டாரின் தெய்வங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.