தீப்பந்தங்களோடு முந்நூறு பேர்

இறுதிப் போட்டிக்கு முந்தைய இரவு, ஒரு பயிற்சியாளர் அணியைச் சில வீரர்களாகக் குறைப்பதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள் — அவர்கள் சிறந்தவர்கள் என்பதால் அல்ல, அணி பலத்தால் வென்றது என்று பின்னர் யாரும் சொல்லக்கூடாது என்பதற்காக. கிதியோனுக்கு நடப்பது அதுவே. இறுதியாக அவன் ஒரு சேனையைக் கூட்டியிருக்கிறான்; அது மிகப் பெரியது என்று தேவன் சொல்கிறார். முதலில் பயந்தவர்கள் வீட்டுக்குப் போகிறார்கள்; பின்பு தண்ணீரண்டை நடக்கும் ஒரு விசித்திரமான சோதனை மீதியிருப்பவர்களில் பெரும்பாலோரை அனுப்பிவிடுகிறது. வெட்டுக்கிளிகளைப்போலப் பள்ளத்தாக்கு முழுவதும் பரவியிருக்கும் எதிரிப் பாளயத்துக்கு முன் முந்நூறு பேர் நிற்கிறார்கள். அதைத் தொடரும் வெற்றி மண்பானைகளாலும், தீப்பந்தங்களாலும், ஒரு ஆர்ப்பரிப்பாலும் பெறப்படுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதி. கிதியோன் கதையின் மையம், வேதாகமம் முழுவதும் திரும்பத் திரும்ப வரும் ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறது: தேவனுடைய மீட்பு மனித சாதனையாகத் தவறாகக் கருதப்பட முடியாதபடி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இஸ்ரவேலின் சோதனை — 'என் சொந்தக் கையே என்னை இரட்சித்தது' என்று சொல்வது — நேரடியாகப் பெயரிடப்படுகிறது. இதே மாதிரி சிவந்த சமுத்திரம் முதல் தாவீதும் கோலியாத்தும் வரை, அங்கிருந்து 'பலவீனத்திலே பூரணமாகும் பெலன்' என்ற பவுலின் வார்த்தை வரை ஓடுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேல் மேன்மைபாராட்ட முடியாதபடி, மனித பலம் வேண்டுமென்றே அகற்றப்பட்ட ஒரு விடுதலையைக் காட்டுவதும், பயந்த ஒரு தலைவனைப் போருக்கு அனுப்புவதற்கு முன் தேவன் அவனுக்கு மீண்டும் ஒருமுறை உறுதியளிப்பதைக் காட்டுவதும்.

• 7:1–8 — ஆரோத் நீரூற்றண்டை, இஸ்ரவேல் பெருமையைத் தனக்கென்று எடுத்துக்கொள்ளாதபடி, சேனை மிகப் பெரியது என்று தேவன் சொல்கிறார். பயந்த இருபத்தீராயிரம் பேர் வீட்டுக்குப் போகிறார்கள். தண்ணீரண்டை, நாயைப்போல நக்கிக் குடிப்பவர்கள் முழங்கால்படியிட்டுக் குடிப்பவர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்படுகிறார்கள்; நக்கிக் குடித்த முந்நூறு பேர் நிலைக்கிறார்கள், மற்றவர்கள் அனுப்பிவிடப்படுகிறார்கள்.
• 7:9–15 — கிதியோன் இன்னும் பயப்படுகிறான் என்று அறிந்து, தேவன் அவனை அவனுடைய வேலைக்காரனாகிய பூராவோடு இரவில் எதிரிப் பாளயத்துக்கு அனுப்புகிறார். ஒரு போர்வீரன் ஒரு சொப்பனத்தைச் சொல்வதை அவர்கள் ஒட்டுக்கேட்கிறார்கள்: ஒரு வாற்கோதுமை அப்பம் பாளயத்துக்குள் உருண்டு வந்து ஒரு கூடாரத்தைத் தரைமட்டமாக்குகிறது. அது கிதியோனின் பட்டயம் என்று அவனுடைய தோழன் விளக்குகிறான். கிதியோன் ஆராதித்து, ஆயத்தமாகத் திரும்புகிறான்.
• 7:16–22 — முந்நூறு பேர் மூன்று படைப்பிரிவுகளாக, எக்காளங்களோடும் பானைகளுக்குள் மறைத்த தீப்பந்தங்களோடும் பாளயத்தைச் சூழ்ந்துகொள்கிறார்கள். சைகை கிடைத்ததும் அவர்கள் ஊதி, பானைகளை உடைத்து, 'கர்த்தருடைய பட்டயம், கிதியோனுடைய பட்டயம்!' என்று ஆர்ப்பரிக்கிறார்கள். மீதியானியர் கலங்கி, ஒருவருக்கொருவர் எதிராகப் பட்டயங்களைத் திருப்பி, ஓடிப்போகிறார்கள்.
• 7:23–25 — நப்தலி, ஆசேர், மனாசே மனிதர்கள் துரத்துதலில் சேர்ந்துகொள்கிறார்கள்; கிதியோனால் அழைக்கப்பட்ட எப்பிராயீம், யோர்தானின் துறைகளைப் பிடித்து, ஓரேப், சேப் என்ற இரண்டு மீதியானியத் தலைவர்களைப் பிடித்துக் கொல்கிறது.

முக்கிய வசனம்: நியாயாதிபதிகள் 7:2  ·  அதனால் என்ன: நம்முடைய வாய்ப்புகளை நம் வளங்களைக் கொண்டு அளக்கும் பழக்கம் நமக்கு உண்டு. இந்த அதிகாரம் அதைத் தலைகீழாக்குகிறது: சிறுமையே கருத்து; அதனால் விளைவு ஒரு சாதனையாக உரிமைகொண்டாடப்படாமல் ஒரு ஈவாகப் பெற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. இது பயத்தோடும் கனிவாக நடந்துகொள்கிறது — தேவன் அதற்காகக் கிதியோனை வெட்கப்படுத்தாமல், அவன் தொடர்ந்து செல்லத் தேவையானதைக் கொடுக்கிறார்.