சிபோலேத்தும் அமைதியான நியாயாதிபதிகளும்

ஒரு உச்சரிப்பு நம்மை எப்படி அடையாளப்படுத்திவிடும் என்று நம்மில் பெரும்பாலோருக்குத் தெரியும். ஒரு வார்த்தையைச் சற்று வித்தியாசமாகச் சொன்னால் போதும், கவுண்டரில் இருப்பவருக்கு நீங்கள் இந்த ஊர்க்காரர் அல்ல என்று தெரிந்துவிடுகிறது. வழக்கமாக அதற்கு ஒரு உயர்த்திய புருவத்துக்கு மேல் விலை இல்லை. நியாயாதிபதிகள் 12இல் அதற்கு ஒரு மனிதனின் உயிரே விலை. அண்டைக் கோத்திரங்களுக்கு இடையிலான ஒரு சண்டை நதிக்கரையில் ஒரு சோதனைச்சாவடியாக மாறுகிறது; அங்கே ஒவ்வொரு பயணியும் ஒரு வார்த்தையைச் சொல்ல வேண்டும்; அதைத் தவறாகச் சொல்பவர்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள். இந்த அதிகாரத்தில் இஸ்ரவேலின் எதிரி அம்மோனோ பெலிஸ்தரோ அல்ல. இஸ்ரவேலே.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் கதையான மூன்றாம் பகுதிக்குள், நியாயாதிபதிகள் ஒரு கீழ்நோக்கிய சுழலைப் பின்தொடர்கிறது: மறத்தல், ஒடுக்குதல், மீட்பு என்ற ஒவ்வொரு சுழற்சியும் தேசத்தை இன்னும் உடைந்ததாக விட்டுச்செல்கிறது. கிதியோன் எப்பிராயீமோடு வாக்குவாதம் செய்து, மென்மையான பதிலால் அவர்களை அமைதிப்படுத்தினான் (நியாயாதிபதிகள் 8); தன் பொருத்தனையால் தன் மகளின் உயிரை இழந்த முரட்டு வெளியாளான யெப்தா, பட்டயத்தால் பதிலளிக்கிறான். தேவனுடைய ஜனம் என்ற பகிர்ந்த அடையாளத்தைவிடக் கோத்திரப் பற்று இப்போது கனமாகிவிட்டது. தொடர்ந்துவரும் மூன்று சிறிய நியாயாதிபதிகள், சிம்சோன் அதிகாரங்களில் பெலிஸ்தரின் நீண்ட நிழல் விழுவதற்கு முந்தைய ஒரு சுருக்கமான இடைவேளைபோல வாசிக்கப்படுகிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யெப்தாவின் வெற்றியின் பின்விளைவைக் காட்டுவது — எதிரி கொன்றதைவிட மிக அதிகமான இஸ்ரவேலரைக் கொல்லும் ஒரு உள்நாட்டுப் போர் — அத்துடன், அமைதியான, குடும்பச் செழிப்புமிக்க பதவிக்காலங்களால் சுற்றியுள்ள வன்முறையோடு அமைதியாக முரண்படும் மூன்று சிறிய நியாயாதிபதிகளைப் பதிவுசெய்வது.

• 12:1–3 — எப்பிராயீமின் மனிதர்கள் யோர்தானைக் கடந்து, தங்களை இல்லாமல் அம்மோனோடு போரிட்டதாக யெப்தாவைக் குற்றம்சாட்டி, அவன் வீட்டைச் சுட்டெரிப்போம் என்று மிரட்டுகிறார்கள். தான் அவர்களை அழைத்ததாகவும், அவர்கள் வரவில்லை என்றும், ஆகவே தன் சொந்த உயிரைப் பணயம் வைத்ததாகவும், கர்த்தர் வெற்றியைக் கொடுத்தார் என்றும் யெப்தா பதிலளிக்கிறான்.
• 12:4–6 — கீலேயாத்தியர் எப்பிராயீமிலிருந்து ஓடிப்போனவர்கள் மட்டுமே என்ற ஏளனங்கள் போராக மாறுகின்றன. கீலேயாத் யோர்தானின் துறைகளைப் பிடிக்கிறது; 'சிபோலேத்' என்பதைச் சரியாக உச்சரிக்க முடியாத எவனும் எப்பிராயீமியன் என்று வெளிப்பட்டுக் கொல்லப்படுகிறான். மரித்தவர்கள் 42,000 பேர் என்று வேதம் சொல்கிறது.
• 12:7 — யெப்தா ஆறு ஆண்டுகள் இஸ்ரவேலுக்கு நியாயம் தீர்த்து, பின்பு மரித்து, கீலேயாத்தின் ஒரு ஊரில் அடக்கம்செய்யப்படுகிறான். அவனுடைய கதை எந்த விமர்சனமும் இல்லாமல் முடிகிறது: தேசத்துக்கு இளைப்பாறுதல் எதுவும் பதிவுசெய்யப்படவில்லை, அவனுடைய மரணம் மட்டுமே.
• 12:8–12 — பெத்லெகேமைச் சேர்ந்த இப்சான் ஏழு ஆண்டுகள் நியாயம் தீர்க்கிறான்; அவனுக்கு முப்பது மகன்களும் முப்பது மகள்களும் உண்டு; தன் வம்சத்துக்கு வெளியே அவர்களுக்குத் திருமணங்களை ஏற்பாடு செய்கிறான். செபுலோனியனாகிய ஏலோன் பத்து ஆண்டுகள் நியாயம் தீர்த்து, செபுலோனிலுள்ள ஆயலோனில் அடக்கம்செய்யப்படுகிறான்.
• 12:13–15 — எப்பிராயீமிலுள்ள பிரத்தோனைச் சேர்ந்த இல்லேலின் மகனாகிய அப்தோன் எட்டு ஆண்டுகள் நியாயம் தீர்க்கிறான். அவனுடைய நாற்பது மகன்களும் முப்பது பேரன்களும் எழுபது கழுதைகளின்மேல் ஏறுகிறார்கள் — செல்வத்துக்கும் அந்தஸ்துக்கும் அடையாளம் — அவன் தன் சொந்த ஊரில் அடக்கம்செய்யப்படுகிறான்.

முக்கிய வசனம்: நியாயாதிபதிகள் 12:6  ·  அதனால் என்ன: உள்ளே இருப்பவர்களையும் வெளியாட்களையும் பிரித்தறியும் எந்தச் சோதனைக்கும் 'சிபோலேத்' அநேக மொழிகளில் ஒரு சொல்லாகிவிட்டது. நெருங்கிய அண்டைவீட்டாருக்கு — சாதிகள், சமூகங்கள், சபைகள் — இடையே காயப்பட்ட பெருமை எவ்வளவு விரைவாக வன்முறையாக வளரக்கூடும் என்பது பற்றிய எச்சரிக்கை இந்த அதிகாரம். நதிக்கரையில் கொல்லப்பட்டவர்கள் அந்நியர்கள் அல்ல; அவர்கள் அதே தேவனை ஆராதித்தார்கள், அதே முன்னோர்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். தொடர்ந்துவரும் சாதாரணமான, அமைதியான நியாயாதிபதிகள், உண்மைத்தன்மை பெரும்பாலும் கவனத்தை ஈர்க்காதது என்பதை நினைவூட்டுகிறார்கள்.