மாம்சமான யாவரும் தொழுதுகொள்ள வருவார்கள்

கீழே விழுந்து இரண்டு முழங்கால்களையும் சிராய்த்துக்கொண்ட ஒரு பிள்ளையோடு ஒரு தாய் உட்கார்ந்திருக்கிறாள். அவள் அறிவுரை சொல்வதில்லை, விளக்குவதில்லை; அழுகை நிற்கும்வரை பிள்ளையை அணைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள். ஏசாயாவின் கடைசி அதிகாரம் தேவனை விவரிக்கும்போது அந்தச் சித்திரத்தை எட்டிப்பிடிக்கிறது: 'ஒருவனை அவன் தாய் தேற்றுவதுபோல நான் உங்களைத் தேற்றுவேன்.' முழுப் புத்தகத்திலும் மிக மென்மையான வரிகளில் இது ஒன்று. ஆனாலும் இந்த அதிகாரத்தில் ஏசாயாவின் மிகக் கடுமையான சில வார்த்தைகளும் உள்ளன; அது புத்தகத்தை அவ்வளவு கோரமான ஒரு வசனத்தோடு முடிப்பதால், ஜெப ஆலய வாசிப்பில், வாசிப்பு அங்கே முடியாதபடி அதற்கு முந்தைய வசனம் பாரம்பரியமாக மீண்டும் வாசிக்கப்படுகிறது. ஆறுதலையும் எச்சரிப்பையும் அருகருகே வைத்தபடி ஏசாயா முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், ஏசாயாவின் அறுபத்தாறு அதிகாரங்கள் நிறைவடைகின்றன. முடிவு வேண்டுமென்றே தொடக்கத்தை எதிரொலிக்கிறது: 1-ஆம் அதிகாரம் வானத்தையும் பூமியையும் சாட்சியாக அழைத்து, நீதியில்லாத பலிகளையும் தோட்டங்களில் நடக்கும் வழிபாட்டையும் கண்டனம் செய்தது; 66-ஆம் அதிகாரம் 'புதிய வானங்களும் புதிய பூமியும்' என்பதற்குத் திறப்பதற்கு முன் இந்த மூன்றுக்கும் திரும்புகிறது. அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7-ல் ஸ்தேவான் 66:1–2-ஐ மேற்கோள் காட்டுகிறார்; இயேசு 66:24-ஐக் கெஹென்னாவுக்குப் பயன்படுத்துகிறார் (மாற்கு 9:48); ஜாதிகள் கூட்டிச்சேர்க்கப்படுவது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21-ஐ நோக்கிச் சுட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவன் எங்கே வாசம்பண்ணுகிறார், யாரைக் கனப்படுத்துகிறார் — அவருடைய வார்த்தைக்கு நடுங்கும் தாழ்மையுள்ளவர்களை — என்பதை மறுவரையறை செய்து ஏசாயாவை நிறைவுசெய்வதற்கும், அதன் பெரும் கருப்பொருள்களை ஒன்றுசேர்ப்பதற்கும்: சீயோனுக்கு ஆறுதல், கலகத்தின்மேல் நியாயத்தீர்ப்பு, தொழுதுகொள்ளக் கூட்டிச்சேர்க்கப்படும் எல்லா ஜாதிகள்.

• 66:1–4 — வானம் தேவனுடைய சிங்காசனம், பூமி அவருடைய பாதபடி: அவருக்காக யார் எந்த வீட்டைக் கட்டமுடியும்? அதற்குப் பதிலாக அவர் தம்முடைய வார்த்தைக்கு நடுங்குகிற தாழ்மையும் நொறுங்குண்ட ஆவியுமுள்ளவர்களை நோக்குகிறார். தங்கள் சொந்த வழிகளைத் தெரிந்துகொள்கிறவர்கள் செலுத்தும் பலி, கொலையையோ விக்கிரகாராதனையையோவிட அவருக்குச் சிறந்ததல்ல.
• 66:5–14 — அவருடைய வார்த்தைக்கு நடுங்குகிறவர்கள் தங்கள் சொந்த உறவினராலேயே புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; அவர்கள், 'கர்த்தர் மகிமைப்படட்டும்' என்று பரிகசிக்கிறார்கள். ஆனால் சீயோன் பிரசவ வேதனை வருமுன்னே பிரசவிக்கிறாள்; ஒரு ஜாதி ஒரே கணத்தில் பிறக்கிறது. எருசலேம் தன் பிள்ளைகளுக்குப் பாலூட்டும் தாயைப்போல இருக்கிறாள்; தேவன் சொல்கிறார்: 'ஒருவனை அவன் தாய் தேற்றுவதுபோல நான் உங்களைத் தேற்றுவேன்.'
• 66:15–17 — எல்லா மனிதரையும் நியாயந்தீர்க்கக் கர்த்தர் அக்கினியிலும் சுழல்காற்றிலும் வருகிறார். தோட்டங்களில் நடக்கும் சடங்குகளுக்காகத் தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, பன்றி இறைச்சியையும் அருவருப்பானவற்றையும் எலிகளையும் சாப்பிடுகிறவர்கள் — அந்தப் பண்டைய சூழலின் பழக்கங்கள் — ஒருமிக்க முடிவடைவார்கள்.
• 66:18–23 — தம்முடைய மகிமையைக் காணும்படி தேவன் எல்லா ஜாதிகளையும் பாஷைக்காரரையும் கூட்டிச்சேர்ப்பார். தப்பினவர்களைத் தொலைதூரத் தேசங்களுக்கு — தர்ஷீஸ், பூல், லூத், தூபால், யாவான், தூரத்திலுள்ள தீவுகள் — தம்முடைய மகிமையை அறிவிக்க அனுப்புவார்; அவர்கள் சிதறியிருக்கும் இஸ்ரவேலின் உறவினரை ஒரு காணிக்கையாக வீட்டுக்குக் கொண்டுவருவார்கள். அவர்களில் சிலர் ஆசாரியர்களாகவும் லேவியர்களாகவும்கூட எடுத்துக்கொள்ளப்படுவார்கள். புதிய வானங்களும் புதிய பூமியும் நிலைத்திருப்பதுபோல, ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் மாம்சமான யாவரும் தொழுதுகொள்ள வருவார்கள்.
• 66:24 — புத்தகத்தின் கடைசி வசனம்: தொழுதுகொள்கிறவர்கள் வெளியே போய், கலகம்செய்தவர்களின் பிணங்களைப் பார்க்கிறார்கள்; அவர்களுடைய புழு சாவதில்லை, அவர்களுடைய அக்கினி அவிவதில்லை. ஏசாயா இங்கே முடிகிறது; எச்சரிப்பு நம்பிக்கையின் அருகிலேயே நிற்கவிடப்படுகிறது.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 66:13  ·  அதனால் என்ன: ஏசாயா ஒரே ஸ்வரத்தில் முடிய மறுக்கிறது; ஒருவேளை அதுவே நேர்மை. தேற்றும் தாயாகவும் பட்சிக்கும் அக்கினியாகவும் தேவனைக் காட்டி, அந்நியர்கள் ஆசாரியர்களாக்கப்பட்டும் கலகக்காரர்கள் வெளியே விடப்பட்டும் அது நிறைவடைகிறது. ஆறுதலை மட்டுமோ எச்சரிப்பை மட்டுமோ வைத்துக்கொள்ளும் எந்த வாசிப்பும் புத்தகத்தைத் தட்டையாக்குகிறது. ஆனாலும் அது எதை மிக உயர்வாக மதிக்கிறது என்பது தெளிவு: ஆலயத்தின் அளவை அல்ல, தேவனுடைய வார்த்தைக்கு நடுங்கும் ஒரு தாழ்மையான மனிதனையே.