ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರು ಆರಾಧಿಸಲು ಬರುವರು

ಬಿದ್ದು ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ತರಚಿಕೊಂಡ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಉಪದೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಳು ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾಳೆ. ಯೆಶಾಯನ ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ದೇವರನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವಾಗ ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: 'ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಸಂತೈಸುವಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೈಸುವೆನು.' ಇಡೀ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಮಲವಾದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು. ಆದರೂ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯೆಶಾಯನ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಹ ಇವೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಠೋರವಾದ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತದೆಂದರೆ, ಸಭಾಮಂದಿರದ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ವಾಚನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳದಂತೆ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವಚನವನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯನು ಸಾಂತ್ವನವನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಯೆಶಾಯನ ಅರವತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತ್ಯವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ: 1ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಕರೆದು, ನ್ಯಾಯವಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿನ ಆರಾಧನೆಯನ್ನೂ ಖಂಡಿಸಿತು; 66ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆ ಮೂರಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಆಮೇಲೆ 'ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಮತ್ತು ನೂತನ ಭೂಮಂಡಲ'ದ ಕಡೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸ್ತೆಫನನು ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 7ರಲ್ಲಿ 66:1–2ನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯೇಸು 66:24ನ್ನು ಗೆಹೆನ್ನದ ಕುರಿತು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ (ಮಾರ್ಕನು 9:48), ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಗಳ ಒಟ್ಟುಗೂಡುವಿಕೆ ಪ್ರಕಟಣೆ 21ರ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೇವರು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ — ಆತನ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಡುಗುವ ದೀನರನ್ನು — ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೆಶಾಯನ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಲು; ಮತ್ತು ಅದರ ಮಹಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು: ಚೀಯೋನಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ, ತಿರುಗಿಬೀಳುವಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸಲು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು.

• 66:1–4 — ಪರಲೋಕವು ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನ, ಭೂಮಿಯು ಆತನ ಪಾದಪೀಠ: ಯಾರು ಆತನಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಆಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಬಲ್ಲರು? ಅದರ ಬದಲು ಆತನು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಡುಗುವ ದೀನರನ್ನೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರನ್ನೂ ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನರು ಅರ್ಪಿಸುವ ಯಜ್ಞ ಆತನಿಗೆ ಕೊಲೆಗಿಂತಲೂ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಗಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮವಲ್ಲ.
• 66:5–14 — ಆತನ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಡುಗುವವರನ್ನು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಬಂಧುಗಳೇ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು, 'ಯೆಹೋವನು ಮಹಿಮೆಹೊಂದಲಿ' ಎಂದು ಗೇಲಿಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಚೀಯೋನ್ ಪ್ರಸವವೇದನೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೆರುತ್ತಾಳೆ; ಒಂದು ಜನಾಂಗ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಲೂಡಿಸುವ ತಾಯಿಯಂತಿದೆ, ಮತ್ತು ದೇವರು, 'ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಸಂತೈಸುವಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೈಸುವೆನು' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.
• 66:15–17 — ಎಲ್ಲಾ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲು ಯೆಹೋವನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬರುತ್ತಾನೆ. ತೋಟಗಳಲ್ಲಿನ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಹಂದಿಮಾಂಸ, ಅಸಹ್ಯ ಜಂತುಗಳು ಮತ್ತು ಇಲಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು — ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಆಚರಣೆಗಳು — ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವರು.
• 66:18–23 — ದೇವರು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಭಾಷೆಗಳವರನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವನು. ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ಆತನು ಉಳಿದವರನ್ನು ದೂರದೇಶಗಳಿಗೆ — ತಾರ್ಷೀಷ್, ಪೂಟ್, ಲೂದ್, ತೂಬಲ್, ಯಾವಾನ್ ಮತ್ತು ದೂರದ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ — ಕಳುಹಿಸುವನು, ಮತ್ತು ಅವರು ಚದರಿಹೋದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಮನೆಗೆ ತರುವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಯಾಜಕರನ್ನಾಗಿಯೂ ಲೇವಿಯರನ್ನಾಗಿಯೂ ಸಹ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು. ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲವೂ ನೂತನ ಭೂಮಂಡಲವೂ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರತಿ ಸಬ್ಬತ್ ದಿನ ಆರಾಧಿಸಲು ಬರುವರು.
• 66:24 — ಗ್ರಂಥದ ಕೊನೆಯ ವಚನ: ಆರಾಧಕರು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದವರ ಶವಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಹುಳ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ಬೆಂಕಿ ಆರುವುದಿಲ್ಲ. ಯೆಶಾಯನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ — ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಟ್ಟು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆಶಾಯನು 66:13  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಯೆಶಾಯನು ಒಂದೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಅದೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ. ಅದು ದೇವರನ್ನು ಸಂತೈಸುವ ತಾಯಿಯಾಗಿಯೂ ದಹಿಸುವ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿಯೂ ತೋರಿಸಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ — ಅನ್ಯರು ಯಾಜಕರಾಗುತ್ತಾರೆ, ತಿರುಗಿಬಿದ್ದವರು ಹೊರಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಥವಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಓದು ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಚಪ್ಪಟೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಬೆಲೆಕೊಡುವುದು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ: ದೇವಾಲಯದ ಗಾತ್ರಕ್ಕಲ್ಲ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಡುಗುವ ದೀನ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ.