மரணம் விழுங்கப்படும் விருந்து

ஒரு பெரிய கிராமத்துக் கல்யாணத்தில் எல்லாரும் நினைவில் வைத்திருப்பது சடங்கு அல்ல, சாப்பாடுதான்: தரையில் நீண்ட வரிசைகள், விரிக்கப்பட்ட வாழை இலைகள், இனி ஒரு கவளமும் சாப்பிட முடியாது என்கிற வரை சோறும் பாயசமும் பரிமாறியபடி வரிசையில் நகரும் பரிமாறுபவர்கள். நீ எந்தக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் என்று யாரும் கேட்பதில்லை; நீ அங்கே இருந்தால், உனக்கு உணவு உண்டு. ஏசாயா 25 அந்தக் காட்சியை எடுத்து உலகத்தின் எல்லைகள்வரை விரிக்கிறது. தேவனுடைய மலையில் எல்லா மக்களுக்கும் ஒரு விருந்து ஆயத்தமாகிறது — மிகச் சிறந்த உணவும், நன்றாகப் பழகிய திராட்சரசமும். அந்தப் பந்தியில் இன்னும் விசித்திரமான ஒன்று நடக்கிறது: எல்லாரையும் விழுங்கிய விருந்தாளியான மரணமே விழுங்கப்படுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஏசாயா 24–27 தனித்தனி ஜாதிகளிலிருந்து (13–23 அதிகாரங்கள்) பார்வையை முழு பூமிக்கும் விரிக்கிறது. 24ஆம் அதிகாரம் சீயோன் மலையில் கர்த்தர் அரசாளுவதோடு முடிந்தது; 25ஆம் அதிகாரம் நன்றிப் பாடலோடும் முடிசூட்டு விருந்தோடும் அதற்குப் பதில் சொல்லுகிறது. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், இறுதிப் பகுதியான புதிய சிருஷ்டியைப் பற்றிய மிகத் தெளிவான ஆரம்பக் காட்சிகளில் இது ஒன்று; அங்கே ஆதியாகமம் 3-ன் சாபம் வெறுமனே கட்டுப்படுத்தப்படுவதில்லை, முற்றிலும் நீக்கப்படுகிறது; பாபேலில் சிதறடிக்கப்பட்ட ஜாதிகள் ஒரே பந்தியில் அமருகிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நியாயத்தீர்ப்பின் தரிசனத்தைத் துதியாக மாற்றுவது; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு எதற்காக என்று அறிவிப்பது: இஸ்ரவேலின் தேவன் நடத்தும் உலகளாவிய விருந்து — அங்கே துக்கத்தின் முக்காடு அகற்றப்படுகிறது, மரணமே முடிவுக்கு வருகிறது.

• 25:1–5 — நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்டு உண்மையாய் நிறைவேற்றப்பட்ட திட்டங்களுக்காகத் தீர்க்கதரிசி தேவனைத் துதிக்கிறார்: அகந்தையுள்ளவர்களின் அரணான நகரம் மண்மேடாகிவிட்டது; பலத்த ஜாதிகள் இப்போது அவருக்குப் பயப்படுகின்றன. கொடியவர்கள் சுவரின்மேல் அடிக்கும் புயலைப்போல வீசியபோது, அவர் ஏழைக்கும் எளியவனுக்கும் அடைக்கலமாகவும், வெயிலுக்கு நிழலாகவும் இருந்தார்.
• 25:6–8 — 'இந்த மலையில்' சேனைகளின் கர்த்தர் எல்லா மக்களுக்கும் ஒரு விருந்தை ஆயத்தம் செய்கிறார். ஜாதிகளை மூடியிருக்கும் முக்காட்டை அவர் அழிக்கிறார், மரணத்தை என்றென்றைக்கும் விழுங்குகிறார், எல்லா முகங்களிலுமிருந்து கண்ணீரைத் துடைக்கிறார், தம்முடைய மக்களின் நிந்தையை நீக்குகிறார். பண்டைய உகாரித்தின் கானானியக் கவிதைகளில் மரணம் (மோத்) பெரிய விழுங்குபவனாக இருக்கிறான்; இங்கே அந்த விழுங்குபவனே விழுங்கப்படுகிறான்.
• 25:9–12 — மக்கள், 'இவரே நம்முடைய தேவன்; இவருக்காகக் காத்திருந்தோம்' என்று பதில் சொல்லி, அவருடைய இரட்சிப்பில் மகிழுகிறார்கள். பின்பு தொனி இருளுகிறது: பெருமையுள்ள எதிரிகளுக்கு அடையாளமான மோவாப், எருக்குழியில் வைக்கோல் மிதிக்கப்படுவதுபோல மிதிக்கப்படுகிறது; அதன் உயர்ந்த மதில்கள் தூளாகத் தாழ்த்தப்படுகின்றன.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 25:8  ·  அதனால் என்ன: பெரும்பாலான நம்பிக்கைகள் மரணத்துக்கு முன்பே நின்றுவிடுகின்றன; இந்த நம்பிக்கை நேராக அதையே குறிவைக்கிறது. ஏசாயா வேறு எங்கோ தப்பிச் செல்வதை விவரிக்கவில்லை; பூமியில் ஒரு விருந்தை, ஒவ்வொரு முகத்திலிருந்தும் ஒவ்வொன்றாகக் கண்ணீர் துடைக்கப்படுவதை விவரிக்கிறார் — துக்கத்தை அவசரமாகக் கடந்துபோகாமல் அதைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளும் நம்பிக்கை இது. இந்த வாக்குத்தத்தத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைத்தாலும், அந்தப் பந்தி யாருக்காக என்பதைக் கவனியுங்கள்: தீர்க்கதரிசியின் சொந்த மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, எல்லா மக்களுக்கும்.