பெருமைபேசிய கோடாரி

தச்சனின் கோடாரி நல்ல வேலை செய்கிறது; ஆனால் ஒரு கோடாரி வீட்டைக் கட்டிய பெருமையைத் தனக்கு எடுத்துக்கொள்வதை யாரும் கேட்டதில்லை. ஏசாயா 10 சரியாக அந்த அபத்தத்தைக் கற்பனை செய்கிறது. அசீரியாவின் ராஜா தான் தரைமட்டமாக்கிய நகரங்களைப் — கர்கேமிஸ், ஆமாத், அர்பாத், சமாரியா, தமஸ்கு — பார்த்து, 'என் பலத்தாலும் என் சாமர்த்தியத்தாலும் நானே இதைச் செய்தேன்' என்கிறான். ஏசாயாவின் பதில் ஏறக்குறைய நகைச்சுவையானது. கோடாரி தன்னை வீசுகிறவனுக்கு மேலாகப் பெருமைபாராட்டுமோ, வாள் தன்னை இழுக்கிறவனுக்கு மேலாக அதிகாரம் செலுத்துமோ? பின்பு தொனி இருள்கிறது. பெருமைபேசுகிறவன் எருசலேமை நோக்கி நடத்தும் அணிவகுப்பு ஊர் ஊராகப் பின்தொடரப்படுகிறது — அவன் சீயோனைப் பார்த்து முஷ்டியை உயர்த்தி நிற்கும்வரை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அசீரியா இப்போது அந்தக் காலத்தின் வல்லரசு; ஏசாயா துணிந்து அதைத் தேவனுடைய கையிலுள்ள ஒரு கருவி என்று அழைக்கிறார் — தேவபயமற்ற ஒரு தேசத்துக்கு எதிராக அனுப்பப்பட்டு, பின்பு தன் சொந்த அகந்தைக்காக நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது. இது வேதாகமத்தின் நடுப்பகுதியின் ஒரு முக்கியக் கருப்பொருளாகிறது: பேரரசுகள் ஒரு பெரிய ஆட்சியின் கீழ் எழும்பி விழுகின்றன. திரும்பிவரும் சிலராகிய 'மீதியானவர்கள்' என்ற கருத்தையும் இந்த அதிகாரம் முன்னோக்கிக் கொண்டுசெல்கிறது; பின்னர் பவுல் ரோமர் 9:27–28-இல் அதை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் அநீதியான ஆட்சியாளர்கள்மேலான நியாயத்தீர்ப்பின் பல்லவியை நிறைவுசெய்வது; தேவன் பயன்படுத்தும் பேரரசுகூட அவருக்குக் கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவது — அதன் பெருமை வெட்டி வீழ்த்தப்படும், அவருடைய மக்களின் ஒரு மீதி திரும்பும்.

• 10:1–4 — அநீதியான கட்டளைகளை எழுதி, விதவைகள், திக்கற்ற பிள்ளைகள், ஏழைகள் ஆகியோரின் உரிமைகளைப் பறிக்கும் சட்டமியற்றுபவர்களுக்கு ஐயோ. கணக்குக் கேட்கும் நாளில், அவர்கள் தங்கள் செல்வத்தை எங்கே விட்டுச்செல்வார்கள்? நான்காவதும் இறுதியுமான பல்லவி: அவருடைய கோபம் தணியவில்லை.
• 10:5–19 — அசீரியா தேவனுடைய கோபத்தின் கோல்; தேவபயமற்ற ஒரு தேசத்துக்கு எதிராக அனுப்பப்பட்டது — ஆனால் அதன் ராஜா அழிக்க மட்டுமே நினைக்கிறான். அவன் தன் வெற்றிகளைப் பற்றிப் பெருமைபேசி, சமாரியாவுக்குச் செய்ததை எருசலேமுக்கும் செய்யத் திட்டமிடுகிறான். தேவன் அந்தப் பெருமையுள்ள இருதயத்தைத் தண்டிப்பார்: கோடாரி தன்னைப் பயன்படுத்துகிறவனுக்கு மேலாகப் பெருமைபாராட்ட முடியாது; அசீரியாவின் மகிமை நோயுற்ற உடலைப்போல வாடி, ஒரு காட்டைப்போல எரியும்.
• 10:20–27 — 'ஒரு மீதி திரும்பும்' — 7-ஆம் அதிகாரத்திலுள்ள ஏசாயாவின் மகனின் பெயர் ஒரு வாக்குறுதியாக மாறுகிறது. தப்பினவர்கள் தங்களை அடித்த வல்லமையை அல்ல, கர்த்தரையே சார்ந்துகொள்வார்கள். பயப்பட வேண்டாம் என்று சீயோனுக்குச் சொல்லப்படுகிறது: ஓரேப் கன்மலையில் மீதியான் வீழ்ந்தபோது நடந்ததுபோல, நுகம் தூக்கி எறியப்படும்.
• 10:28–34 — மூச்சுவிடாத ஒரு கவிதை வடக்கிலிருந்து வரும் ஒரு படையைப் பின்தொடர்கிறது — ஆயாத், மிக்ரோன், மிக்மாஸ், கேபா, ராமா, கிபியா, ஆனதோத், நோப் — அது எருசலேமைப் பார்க்கும் தூரத்தில் நின்று முஷ்டியை உயர்த்தும்வரை. பின்பு கர்த்தர் கொப்புகளைத் தறிக்கிறார்; உயர்ந்த மரங்கள் விழுகின்றன, லீபனோனின் காடு சாய்கிறது.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 10:15  ·  அதனால் என்ன: அதிகாரம் தன்னையே தன் வெற்றியின் மூலமாகத் தவறாக எண்ணிக்கொள்ளும் போக்குடையது. ஏசாயா எளிதான இரண்டு பாடங்களையும் மறுக்கிறார்: தேவன் பேரரசுகளை உண்மையாகவே பயன்படுத்துகிறார்; அதனால் பேரரசுகள் நீதியுள்ளவை ஆகிவிடுவதில்லை. அநீதியான சட்டங்களை எழுதுகிறவர்களுக்கு எதிரான தொடக்க ஐயோவோடு சேர்த்து வாசிக்கும்போது, ஒவ்வொரு வகையான பலமும் — அரசியல், பொருளாதாரம், இராணுவம் — இரவலாகப் பெற்றது, அதற்குக் கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டும் என்று இந்த அதிகாரம் நிலையாக நினைவூட்டுகிறது.