பல கிராமங்களில், ஒரு சண்டையை இனி ஒரு கோப்பை தேநீரோடு சரிசெய்ய முடியாதபோது, அது ஊர்ப் பெரியவர்களின் முன் போகிறது. யாரோ ஒருவர் எழுந்து நிற்கிறார்; ஆண்டுக்கணக்காக முணுமுணுக்கப்பட்ட புகார்கள் இறுதியாக எல்லாருக்கும் முன்பாக ஒவ்வொன்றாக உரக்கச் சொல்லப்படுகின்றன. சூழல் மாறுகிறது; இது இனி வம்புப்பேச்சு அல்ல, ஒரு வழக்கு. ஓசியா 4-க்கு அந்த உணர்வு இருக்கிறது. 1–3 அதிகாரங்களின் குடும்பக் கதை முடிந்துவிட்டது; தேவன் சபையில் எழுந்து நின்று தம் சொந்த மக்களுக்கு எதிராக முறையான குற்றச்சாட்டைச் சொல்கிறார் — அவர்களை நேர்மையாக வைத்திருக்க வேண்டிய மதத் தலைவர்களுக்காகத் தம் கூர்மையான வார்த்தைகளை ஒதுக்கிவைக்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 4-ஆம் அதிகாரம் ஓசியாவின் இரண்டாவதும் பெரியதுமான பகுதியைத் (4–14 அதிகாரங்கள்) தொடங்குகிறது: இரண்டாம் யெரொபெயாமின் செழிப்பிலிருந்து அவன் மரணத்துக்குப் பின் வந்த குழப்பத்துக்குள் சரிந்துகொண்டிருந்த வடக்கு ராஜ்யத்துக்குச் சொல்லப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வாக்குகள். மூன்றாம் பகுதிக்குள், கி.மு. 722-இல் அசீரியா சமாரியாவைக் கைப்பற்றுவதற்கு முன் இஸ்ரவேலின் இறுதி எச்சரிக்கை ஆண்டுகள் இவை. ஓசியாவின் நோயறிதல் குறிப்பிடத்தக்கது: பிரச்சனை மதம் குறைவாக இருப்பது அல்ல — வழிபாட்டுத் தலங்கள் பரபரப்பாக இருக்கின்றன — தேவனைப் பற்றிய அறிவு குறைவாக இருப்பதே.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலுக்கு எதிரான குற்றப்பத்திரிகையை முன்வைத்து அதன் வேரைப் பெயரிடுவது: தேவனைப் பற்றிய அறிவை இழந்த ஒரு மக்கள்; அவர்களுக்குப் போதிப்பதற்குப் பதிலாக அவர்களுடைய பாவத்திலிருந்து ஆதாயம் பெறும் ஆசாரியர்களால் அவர்கள் வழிநடத்தப்படுகிறார்கள்.
- 4:1–3 — கர்த்தருக்கு தேசத்தோடு ஒரு வழக்கு உண்டு: உண்மை இல்லை, மாறாத கிருபை இல்லை, தேவனைப் பற்றிய அறிவு இல்லை — சபித்தல், பொய், கொலை, திருட்டு, விபசாரம் மட்டுமே; பத்துக் கட்டளைகள் ஒவ்வொன்றாக மீறப்படுவதன் எதிரொலி இது. தேசமும், மிருகங்களும், பறவைகளும், மீன்களும்கூட வாடிப்போகின்றன.
- 4:4–10 — ஆசாரியர்கள் தனியாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். 'என் மக்கள் அறிவில்லாததினால் அழிக்கப்படுகிறார்கள்' — ஆசாரியர்கள் அறிவைப் புறக்கணித்ததால், தேவன் அவர்களைப் புறக்கணிக்கிறார். அவர்கள் மக்களின் பாவநிவாரண பலிகளைத் தின்று, இன்னும் அதிகப் பாவத்தை விரும்புகிறார்கள்; ஆகவே 'மக்கள் எப்படியோ ஆசாரியனும் அப்படியே' என்று ஆகும்; அவர்கள் சாப்பிடுவார்கள், ஆனால் ஒருபோதும் திருப்தியடையமாட்டார்கள்.
- 4:11–14 — திராட்சரசமும் உண்மையின்மையும் புத்தியை எடுத்துப்போட்டன. மக்கள் ஒரு மரக்கட்டையிடமும் குறிசொல்பவனின் கோலிடமும் ஆலோசனை கேட்கிறார்கள்; மலையுச்சிகளில் மரங்களின் நிழலில் பலியிடுகிறார்கள். மகள்களை மட்டும் தண்டிக்க தேவன் மறுக்கிறார், ஏனெனில் ஆண்களே வேசிகளோடு போகிறார்கள் — இரட்டை அளவுகோல் அம்பலப்படுத்தப்படுகிறது.
- 4:15–19 — இஸ்ரவேலின் குற்றத்தில் பங்குகொள்ளவோ, கில்காலிலும் 'பெத்தாவெனிலும்' (அக்கிரமத்தின் வீடு — பெத்தேலைப் பற்றிய ஒரு கேலி) நடக்கும் வழிபாட்டில் சேரவோ வேண்டாம் என்று யூதாவுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை. அடங்காத கிடாரியைப்போல இஸ்ரவேல் பிடிவாதமாக இருக்கிறது; எப்பிராயீம் சிலைகளோடு இணைந்திருக்கிறது. ஒரு காற்று அவர்களை வெட்கத்தில் அடித்துக்கொண்டுபோகும்.
முக்கிய வசனம்: ஓசியா 4:6 · அதனால் என்ன: ஓசியாவின் குற்றச்சாட்டு இன்னும் தைக்கிறது: ஒரு சமூகம் மதச் செயல்பாடுகளால் நிறைந்திருந்தும் நேர்மை, விசுவாசம், தேவனைப் பற்றிய அறிவு ஆகியவற்றில் வெறுமையாக இருக்கலாம். தாங்கள் வழிநடத்த வேண்டியவர்களின் தோல்விகளிலிருந்து ஆதாயம் பெறும் தலைவர்கள்மேலும் அவர் வெளிச்சம் பாய்ச்சுகிறார்; ஆண்களும் பங்குகொள்ளும் ஒன்றுக்காகப் பெண்களை மட்டும் குற்றம் சாட்ட மறுக்கிறார். ஓசியாவுக்கு, தேவனை அறிவது ஒருபோதும் வெறும் தகவல் அல்ல — நாம் ஒருவரையொருவர் நடத்தும் விதத்தில் அது வெளிப்படுகிறது.