எச்சரிக்கையும் நங்கூரமும்

தாங்கிக் கடந்துவிடக்கூடிய ஒரு சூறைக்காற்றுக்கும், படகையே கொண்டுபோய்விடும் கடலுக்கும் உள்ள வேறுபாடு சோழமண்டலக் கடற்கரை மீனவர்களுக்குத் தெரியும். ஒரு நல்ல மூப்பர் இளைஞர்களுக்காக அந்த வேறுபாட்டை மென்மையாக்குவதில்லை; அதை அப்பட்டமாக விவரிக்கிறார், பின்பு நங்கூரம் எங்கே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று அவர்களுக்குக் காட்டுகிறார். எபிரெயர் 6 அந்த வரிசையிலேயே இரண்டையும் செய்கிறது. அதன் நடுவசனங்கள் புதிய ஏற்பாட்டிலேயே மிகவும் கலக்கமூட்டுபவற்றில் சில — வாசகர்கள் நூற்றாண்டுகளாக விவாதித்துவரும் அளவுக்குக் கடுமையான ஒரு எச்சரிக்கை. ஆனால் அதிகாரம் அச்சத்தில் முடிவதில்லை. உறுதியும் அசையாததுமான ஒரு நங்கூரமாக விவரிக்கப்படும் நம்பிக்கையோடு அது முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. முதிர்ச்சியின்மைக்காக வாசகர்களைக் கண்டித்த பின், அடிப்படைகளுக்கு அப்பால் முன்னேறும்படி ஆசிரியர் அவர்களை வலியுறுத்துகிறார். பின்பு, பயிரையோ முட்களையோ விளைவிக்கும் நிலம் என்ற அறுவடைச் சித்திரத்தின் பின்னணியில், மறுதலித்துப்போவதைப் பற்றிய ஒரு எச்சரிக்கை வருகிறது. இறுதியாக அதிகாரம் ஆபிரகாமிடம் — மெல்கிசேதேக்கைச் சந்தித்த அதே முற்பிதாவிடம் — அவருக்கு தேவன் ஆணையிட்டுக் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்திடம் திரும்புகிறது; அது நேராக 7ஆம் அதிகாரத்தின் ஆசாரியத்துவ வாதத்துக்கு வழிநடத்துகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: விலகிப்போவதின் தீவிரத்தைக் குறித்து எச்சரித்து வாசகர்களை முதிர்ச்சியை நோக்கி உந்துவது, பின்பு அவர்களுடைய அன்பின்மேலுள்ள நம்பிக்கையாலும் தேவனுடைய மாறாத ஆணையாலும் அவர்களுக்கு உறுதியளிப்பது — அதனால் பயம் பொறுமையான நிலைநிற்றலாக மாறும்படி.

• 6:1–3 — கிறிஸ்துவைப் பற்றிய ஆரம்ப உபதேசங்களை விட்டு, முதிர்ச்சிக்கு நேராக முன்னேறுவோம் — மனந்திரும்புதல், விசுவாசம், ஸ்நானங்கள், கைகளை வைத்தல், உயிர்த்தெழுதல், நித்திய நியாயத்தீர்ப்பு ஆகிய அஸ்திபாரத்தை மீண்டும் போடாமல். 'தேவன் அனுமதித்தால், இதைச் செய்வோம்.'
• 6:4–8 — எச்சரிக்கை. ஒருமுறை பிரகாசிக்கப்பட்டு, பரலோக ஈவை ருசிபார்த்து, பரிசுத்த ஆவியில் பங்குபெற்று, வரப்போகும் யுகத்தின் வல்லமைகளை ருசிபார்த்த பின் மறுதலித்துப்போனவர்களை மீண்டும் மனந்திரும்புதலுக்குப் புதுப்பிப்பது கூடாதகாரியம் — அவர்கள் தேவனுடைய குமாரனை மறுபடியும் சிலுவையில் அறைந்து, அவரை அவமானப்படுத்துகிறார்கள். மழையைக் குடித்து முட்களை மட்டுமே விளைவிக்கும் நிலம் சபிக்கப்படுவதற்குச் சமீபமாயிருக்கிறது.
• 6:9–12 — பின்பு தொனியில் ஒரு மாற்றம்: உங்கள் விஷயத்தில் 'நல்லவைகளை நிச்சயித்திருக்கிறோம்'. உங்கள் கிரியையையும், அவருடைய மக்களுக்கு ஊழியம்செய்வதில் நீங்கள் காட்டிய அன்பையும் தேவன் மறந்துவிடமாட்டார். அதே ஊக்கத்தை முடிவுவரை காத்துக்கொள்ளுங்கள்; விசுவாசத்தினாலும் பொறுமையினாலும் வாக்குத்தத்தங்களைச் சுதந்தரித்துக்கொள்கிறவர்களைப் பின்பற்றுங்கள்.
• 6:13–20 — தேவன் ஆபிரகாமுக்கு வாக்குத்தத்தம்பண்ணினார்; ஆணையிடும்படி தம்மைவிடப் பெரியவர் ஒருவரும் இல்லாததால், தம்மைக்கொண்டே ஆணையிட்டார். ஆபிரகாம் பொறுமையாகக் காத்திருந்து வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்றார். மாறாத இரண்டு காரியங்களினால் — வாக்குத்தத்தமும் ஆணையும் — தேவன் பலத்த ஆறுதலைக் கொடுக்கிறார். இந்த நம்பிக்கை ஆத்துமாவுக்கு ஒரு நங்கூரம்; அது திரைக்கு உட்புறமாகப் போகிறது — அங்கே இயேசு நமக்கு முன்னோடியாகப் பிரவேசித்தார்; அவர் மெல்கிசேதேக்கைப் போல என்றென்றைக்கும் பிரதான ஆசாரியர்.

முக்கிய வசனம்: எபிரெயர் 6:19  ·  அதனால் என்ன: தாங்கள் வெகுதூரம் போய்விட்டோம் என்று அஞ்சும் உண்மையுள்ள மக்களை இந்த அதிகாரம் பயமுறுத்தியிருக்கிறது. ஆசிரியர் தம் சொந்த எச்சரிக்கையை வைத்து உண்மையில் என்ன செய்கிறார் என்பதைக் கவனிப்பது பயனுள்ளது: நல்லவைகளை எதிர்பார்ப்பதாக உடனே சொல்கிறார், அவர்களுடைய அன்பை நினைவுகூருகிறார், தேவனுடைய ஆணையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். 4–6 வசனங்களை ஒருவர் எப்படி வாசித்தாலும், அதிகாரத்தின் இறுதி வார்த்தை முட்கள் அல்ல, நங்கூரமே.