நீதியின் ராஜா, சமாதானத்தின் ராஜா

அநேக இந்தியக் கோயில்களில், சன்னதியில் பணிசெய்யும் உரிமை தலைமுறை தலைமுறையாகக் குறிப்பிட்ட குடும்பங்களுக்குள்ளேயே கைமாறி வந்திருக்கிறது. ஒரு பூசாரியிடம் அவர் எப்படி அந்தப் பணிக்கு வந்தார் என்று கேட்டால், தன் தகப்பனையும் தாத்தாவையும் பெயரிடுவார். இப்போது, யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியாத வம்சத்தோடு — குடும்பப் பதிவு இல்லாமல், வாரிசு வரிசை இல்லாமல் — பலிபீடத்தில் பணிசெய்யும் ஒருவரைக் கற்பனை செய்யுங்கள்; ஆனாலும் எல்லா முன்னோர்களிலும் பெரியவரால் அவர் கனப்படுத்தப்படுகிறார். எபிரெயர் 7 மெல்கிசேதேக்கை அப்படித்தான் வாசிக்கிறது. ஆதியாகமக் கதை அவருக்குப் பெற்றோரையோ மரணத்தையோ கொடுக்கவில்லை; அந்த மௌனத்தை, வேறுவிதமான ஒரு ஆசாரியரைச் சுட்டிக்காட்டும் அடையாளமாக ஆசிரியர் கருதுகிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை; மூன்றாம் பகுதியிலிருந்து ஒரே ஒரு காட்சியை மறுவிளக்கம் செய்கிறது: யுத்தத்திலிருந்து திரும்பிவரும் ஆபிரகாம் சாலேமின் ராஜாவாகிய மெல்கிசேதேக்கைச் சந்திக்கிறார் (ஆதியாகமம் 14). நியாயப்பிரமாணம் ஆசாரியத்துவத்தை லேவியின் கோத்திரத்துக்குக் கொடுத்தது; இயேசுவோ யூதாவிலிருந்து வந்தார். 'மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி' ஒரு ஆசாரியரைப் பற்றிய சங்கீதம் 110இன் வாக்குத்தத்தம், லேவியினுடையதற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு ஆசாரியத்துவத்தை தேவன் எப்போதும் நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார் என்று காட்டுகிறது என்று எபிரெயர் வாதிடுகிறது — அப்படிப்பட்ட ஆசாரியத்துவ மாற்றம் நியாயப்பிரமாண மாற்றத்தையும் குறிக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசுவின் ஆசாரியத்துவம் லேவிய ஆசாரியத்துவத்தைவிட மேலானது — பழமையானது, ஆணையினால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது, நிரந்தரமானது, பாவமற்றது — என்றும், எனவே பழைய முறைமையால் முடியாதபடி அது மக்களை தேவனிடம் கொண்டுவர முடியும் என்றும் ஆதியாகமம் 14, சங்கீதம் 110 ஆகியவற்றிலிருந்து நிரூபிப்பது.

• 7:1–3 — சாலேமின் ராஜாவும் உன்னதமான தேவனுடைய ஆசாரியருமான மெல்கிசேதேக்கு ஆபிரகாமைச் சந்தித்து அவரை ஆசீர்வதித்தார்; ஆபிரகாம் எல்லாவற்றிலும் பத்தில் ஒன்றை அவருக்குக் கொடுத்தார். அவருடைய பெயருக்கு நீதியின் ராஜா என்று அர்த்தம்; சாலேம் என்றால் சமாதானம். பதிவுசெய்யப்பட்ட தகப்பனும், தாயும், வம்சவரலாறும், ஆரம்பமும், முடிவும் இல்லாமல், அவர் தேவனுடைய குமாரனுக்கு ஒப்பாக்கப்பட்டு, ஆசாரியராக நிலைத்திருக்கிறார்.
• 7:4–10 — அவர் எவ்வளவு பெரியவர் என்று பாருங்கள்: ஆபிரகாமே அவருக்குப் பத்தில் ஒன்றைக் கொடுத்தார். லேவியர் தங்கள் சகோதரரிடமிருந்து தசமபாகம் வாங்குகிறார்கள்; ஆனால் அவர்களுடைய வம்சத்துக்கு வெளியே இருந்த மெல்கிசேதேக்கு ஆபிரகாமிடமிருந்து தசமபாகம் வாங்கி அவரை ஆசீர்வதித்தார் — சிறியவன் பெரியவனால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறான். ஒரு விதத்தில், லேவியே ஆபிரகாம் மூலமாகத் தசமபாகம் செலுத்தினான்.
• 7:11–19 — லேவிய ஆசாரியத்துவத்தினால் பூரணம் உண்டாயிருந்தால், மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி வேறொரு ஆசாரியர் எழும்புவது ஏன்? இயேசு யூதாவிலிருந்து தோன்றினார்; அந்தக் கோத்திரத்தை மோசே ஒருபோதும் ஆசாரியர்களோடு இணைக்கவில்லை. எனவே ஆசாரியத்துவம் மாறியது, அதோடு நியாயப்பிரமாணமும் மாறியது. அழியாத ஜீவனின் வல்லமையினால் அவர் ஆசாரியரானார்; முந்தைய கட்டளை ஒழிக்கப்படுகிறது, மேலான ஒரு நம்பிக்கை நம்மை தேவனிடம் சேர்க்கிறது.
• 7:20–28 — இந்த ஆசாரியத்துவம் ஒரு ஆணையோடு வந்தது: 'கர்த்தர் ஆணையிட்டார், மனம் மாறமாட்டார்.' மரணம் அவர்களைத் தடுத்ததால் பழைய ஆசாரியர்கள் அநேகராக இருந்தார்கள்; இயேசுவோ தம் ஆசாரியத்துவத்தை நிரந்தரமாக வைத்திருக்கிறார்; எனவே தம் மூலமாக தேவனிடம் வருகிறவர்களை அவர் முற்றுமுடிய இரட்சிக்க வல்லவராயிருக்கிறார்; அவர்களுக்காகப் பரிந்துபேசும்படி எப்போதும் உயிரோடிருக்கிறார். அவர் தம்மைத்தாமே பலியிட்டபோது, பாவங்களுக்காக ஒரேதரமாய் எல்லாவற்றுக்குமாகப் பலிசெலுத்தினார்.

முக்கிய வசனம்: எபிரெயர் 7:25  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தின் வாதம் நுணுக்கமானதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அதன் முடிவு எளிமையானது: மரிக்காத, மாற்றப்பட வேண்டிய அவசியமில்லாத ஒரு ஆசாரியர். முதல் வாசகர்களுக்கு, இயேசுவுக்கு ஆலயத்தின் முறைவரிசை தேவையில்லை என்று அது அர்த்தப்பட்டது. இன்றைய வாசகர்களுக்கு, தங்களுக்காகப் பேசும்படி ஒருவர் 'எப்போதும் உயிரோடிருக்கிறார்' என்ற கூற்று அது — தனிமையான மணிநேரங்களில் ஒரு அமைதியான ஆறுதல்.