அநேக இந்திய வீடுகள் ஒரு பழைய விதியைக் கடைப்பிடிக்கின்றன: சாப்பாட்டு நேரத்தில் வரும் விருந்தினருக்கு, குடும்பத்தாரின் சொந்தப் பங்கு குறைந்தாலும், உணவு கொடுக்கப்படும். யாரும் அதை எழுதிவைப்பதில்லை; ஒரு குடும்பம் தான் நம்புவதை வெளிப்படுத்தும் விதம் அது, அவ்வளவுதான். ஆசாரியர்கள், உடன்படிக்கைகள், பரலோக பரிசுத்த ஸ்தலங்கள் பற்றிய அடர்த்தியான பன்னிரண்டு அதிகார வாதத்துக்குப் பின், எபிரெயர் சரியாக அதே தொனியில் முடிகிறது. இறையியல் வீட்டு வாசற்படிக்கு இறங்கிவருகிறது: அதை அந்நியருக்குத் திறவுங்கள், சிறையிலிருப்பவர்களைச் சந்தியுங்கள், உங்கள் திருமணத்தைக் கனமுள்ளதாகக் காத்துக்கொள்ளுங்கள், பணம் உங்களை ஆட்கொள்ள விடாதீர்கள். பிரசங்கத்தை முடித்த பிரசங்கியார் சபையாரை வீட்டுக்கு அழைத்துச்சென்று, அது சமையலறையில் எப்படி இருக்கும் என்று காட்டுவதுபோல இருக்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: முழு நிருபமும் இஸ்ரவேலின் ஆராதனையை (மூன்றாம் பகுதி) கிறிஸ்துவின் (நான்காம் பகுதி) வெளிச்சத்தில் வாசித்திருக்கிறது. அதன் இறுதி அதிகாரம் ஐந்தாம் பகுதியின் சபையை, இங்கே நிலையான நகரம் இல்லாத, பலிபீடங்களால் அல்ல, துதியினாலும் நற்செயல்களினாலும் ஆராதிக்கிற, 'வரப்போகிற நகரத்தை' — ஆறாம் பகுதியின் புதிய படைப்பை — எதிர்நோக்குகிற ஒரு மக்களாக நிறுத்துகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நிருபத்தின் போதனையை அன்றாட நடைமுறையாகவும் விசுவாசப்பற்றாகவும் மாற்றுவது: உபசரிப்பிலும், உண்மைத்தன்மையிலும், போதுமென்ற மனதிலும் வெளிப்படும் அன்பு; மாறும் போதனைகளின் நடுவே உறுதி; இயேசுவின் புறக்கணிப்பில் பங்குகொள்ளும் மனம்; தங்களைக் கவனித்துக்கொள்ளும் தலைவர்கள்மேல் நம்பிக்கை.
- 13:1–6 — ஒரு குடும்பமாக ஒருவரிலொருவர் தொடர்ந்து அன்புகூருங்கள். உபசரிப்பு காட்டுங்கள் — சிலர் அறியாமல் தேவதூதர்களை உபசரித்திருக்கிறார்கள். கைதிகளோடு நீங்களும் கட்டப்பட்டவர்கள்போல அவர்களை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்; திருமணத்தைக் கனமுள்ளதாகக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்; பண ஆசையிலிருந்து விடுபட்டிருங்கள்; ஏனெனில் அவர்களை ஒருபோதும் விட்டுவிலகுவதுமில்லை, கைவிடுவதுமில்லை என்று தேவன் வாக்களித்திருக்கிறார்.
- 13:7–16 — அவர்களுக்கு முதலில் போதித்த தலைவர்களை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்; இயேசு கிறிஸ்து நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவராயிருக்கிறார்; எனவே போஜனங்களைப் பற்றிய அந்நிய போதனைகளால் அடித்துக்கொண்டுபோகப்படாதிருங்கள். பலி மிருகங்கள் பாளயத்துக்குப் புறம்பே சுட்டெரிக்கப்பட்டதுபோல, இயேசுவும் நகர வாசலுக்குப் புறம்பே பாடுபட்டார்; எனவே அவருடைய நிந்தையைச் சுமந்துகொண்டு, பாளயத்துக்குப் புறம்பே அவரிடம் போங்கள். மீதியிருக்கும் பலிகள்: துதி, நன்மைசெய்தல், பகிர்ந்துகொடுத்தல்.
- 13:17–19 — தங்களைக் கண்காணித்து, கணக்கு ஒப்புவிக்கப்போகிற தற்போதைய தலைவர்களை நம்பிப் பின்பற்றுங்கள். ஆசிரியர் ஜெபத்தைக் கேட்கிறார்; சீக்கிரத்தில் அவர்களிடம் மீண்டும் சேர்க்கப்பட நம்பிக்கையோடிருக்கிறார்.
- 13:20–25 — ஆடுகளின் பெரிய மேய்ப்பரை மரித்தோரிலிருந்து திரும்பக் கொண்டுவந்தவராக தேவனைப் பெயரிடும் ஒரு செழுமையான ஆசீர்வாதம். சுருக்கமான தனிப்பட்ட குறிப்புகள் தொடர்கின்றன: தீமோத்தேயு விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறார்; அவரோடு வந்து சந்திக்க ஆசிரியர் நம்பிக்கையோடிருக்கிறார்; 'இத்தாலியா நாட்டார்' வாழ்த்துச் சொல்லுகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: எபிரெயர் 13:8 · அதனால் என்ன: பெரிய கருத்துகளைப் போற்றிவிட்டுச் சிறிய கடமைகளைப் புறக்கணிப்பது எளிது. எபிரெயர் அந்தப் பிரிவினையை மறுக்கிறது: பரலோக பரிசுத்த ஸ்தலத்தைப் பற்றிப் பேசும் அதே நிருபம், அந்நியருக்கு உணவளிப்பதையும், கைதிகளைச் சந்திப்பதையும், வீட்டில் உண்மையாயிருப்பதையும் வலியுறுத்துகிறது. இன்றைய வாசகர்களுக்கு, அந்த முடிவு ஒரு சோதனை: நம்பிக்கை வீட்டு வாசற்படிக்கும் பணப்பைக்கும் வந்துசேர்ந்திருக்கிறதா?