ஒரு பள்ளி விளையாட்டு நாளைப் பாருங்கள், நீங்கள் அதைக் காண்பீர்கள்: நீண்டதூர ஓட்டத்தில் கடைசிச் சுற்றில் தளர்ந்துபோகும் குழந்தை; பெற்றோரும் வகுப்புத்தோழர்களும் வரிசையாக எழுந்து நின்று, ஒரு பெயரைச் சத்தமிட்டுக் கூப்பிடுகிறார்கள். ஓடுதளம் குறுகியதாக இருப்பதால் யாரும் வேகமாக ஓடுவதில்லை. யாரோ பார்த்துக்கொண்டிருப்பதாலும், யாரோ தங்களுக்கு முன்பே ஓடி முடித்திருப்பதாலும்தான் வேகமாக ஓடுகிறார்கள். எபிரெயர் 12, முந்தைய அதிகாரத்தின் நீண்ட பெயர்ப்பட்டியலை எடுத்து, அவர்களைப் பார்வையாளர் மாடத்தில் அமர்த்துகிறது. இப்போது வாசகர்கள் ஓடுதளத்தில் — கால்கள் கனத்து, விலகிப்போகச் சோதிக்கப்படுகிறார்கள். தொடர்ந்து ஓடுங்கள் என்று ஆசிரியர் சொல்கிறார்; ஏற்கெனவே ஓடி முடித்தவர்மேல் உங்கள் கண்களைப் பதியவையுங்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் கதையிலுள்ள உண்மையுள்ளவர்களை (முதலாம் பகுதி முதல் மூன்றாம் பகுதி வரை) காட்டிய பின், ஆசிரியர் ஐந்தாம் பகுதியின் சபையை அதே கதைக்குள் வைக்கிறார் — அசைக்கப்படாத ராஜ்யமாகிய ஆறாம் பகுதியை நோக்கிய ஒரு ஓட்டத்தின் கடைசிப் பகுதியை அது ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. வேதாகமத்தின் இரண்டு மலைகளாகிய சீனாயையும் சீயோனையும் அருகருகே வைத்து, இன்னும் வரவிருக்கும் வானத்தையும் பூமியையும் அசைக்கும் இறுதி அசைவோடு அதிகாரம் முடிகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கடந்தகால விசுவாசத்தின் முன்மாதிரியை நிகழ்கால சகிப்புத்தன்மையாக மாற்றுவது: துன்பத்தை தேவனுடைய தகப்பனுக்குரிய சிட்சையாக விளக்குவது, ஏசாவைப் போல விட்டுவிடுவதற்கு எதிராக எச்சரிப்பது, வாசகர்கள் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கும் மிக மேலான இடத்தை அவர்களுக்குக் காட்டுவது.
- 12:1–3 — மேகம்போன்ற திரளான சாட்சிகள் சூழ்ந்திருக்க, வாசகர்கள் எல்லாப் பாரத்தையும் நெருங்கிப் பற்றும் பாவத்தையும் தள்ளிவைத்து, இயேசுவை நோக்கிப் பார்த்தவர்களாய்ப் பொறுமையோடு ஓட வேண்டும்; அவர் தமக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்டிருந்த சந்தோஷத்துக்காக, அவமானத்தை எண்ணாமல் சிலுவையைச் சகித்தார்.
- 12:4–13 — நீங்கள் இன்னும் இரத்தம் சிந்தும் அளவுக்கு எதிர்த்துநிற்கவில்லை என்று ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். நீதிமொழிகள் 3ஐ மேற்கோள் காட்டி, அவர்களுடைய கஷ்டங்களை ஒரு தகப்பனின் சிட்சையாக வாசிக்கிறார் — இப்போது வேதனையானது, ஆனால் அவர்கள் உண்மையான பிள்ளைகள் என்பதன் அடையாளம்; சமாதானத்தையும் பரிசுத்தத்தையும் உண்டாக்குவதே அதன் நோக்கம். எனவே தளர்ந்த கைகளையும் தள்ளாடும் முழங்கால்களையும் திடப்படுத்துங்கள்.
- 12:14–17 — சமாதானத்தையும் பரிசுத்தத்தையும் நாடுங்கள்; கசப்பான வேர் ஒன்றும் முளைக்காதபடி கவனியுங்கள். ஏசாவே எச்சரிக்கை — அவன் ஒரே ஒரு போஜனத்துக்காகத் தன் சேஷ்ட புத்திரபாகத்தை விற்றுப்போட்டான்; பின்பு அவன் கண்ணீர்விட்டு அழுதும் அதைத் திரும்பப்பெற முடியவில்லை.
- 12:18–29 — வாசகர்கள் சீனாயின் பயங்கரமான அக்கினிக்கும் இருளுக்கும் வரவில்லை; சீயோன் மலைக்கும், பரலோக எருசலேமுக்கும், பண்டிகைக் கூட்டமாகக் கூடிய தூதர்களுக்கும், ஆபேலின் இரத்தத்தைவிட நன்மையானவைகளைப் பேசும் இரத்தத்தையுடைய இயேசுவுக்குமே வந்திருக்கிறார்கள். தேவன் பூமியையும் வானத்தையும் இன்னொருமுறை அசைப்பார்; மீதியாயிருப்பது அசைக்கப்படாத ஒரு ராஜ்யம்; எனவே பயபக்தியோடு ஆராதியுங்கள், ஏனெனில் 'நம்முடைய தேவன் பட்சிக்கிற அக்கினியாயிருக்கிறார்.'
முக்கிய வசனம்: எபிரெயர் 12:1–2 · அதனால் என்ன: துன்பத்தை நல்லது என்று அழைக்காமலேயே இந்த அதிகாரம் அதற்கு ஒரு அர்த்தத்தைக் கொடுக்கிறது: கஷ்டம் கைவிடப்படுதலாக அல்ல, பயிற்சியாக இருக்க முடியும். இது தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம் — ஒவ்வொரு வேதனையும் ஒரு பாடம் கற்பிக்க அனுப்பப்படுவதில்லை — ஆனால் பிரச்சினையை தேவன் தங்களைவிட்டுப் போய்விட்டார் என்பதற்கான ஆதாரமாக வாசிக்கச் சோதிக்கப்படுகிறவர்களுக்கு, ஒரு தகப்பன், ஒரு முடிவுக்கோடு, பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு கூட்டம் என்ற சித்திரம் அதை நேர்மையாக மறுவடிவமைக்கிறது.