ஓர் இளைஞன் கண்டிப்பான விடுதியை விட்டுத் தன் முதல் சொந்த வீட்டுக்குப் போகிறான். இறுதியாகச் சுதந்திரம் — ஆனால் ஒரு மாதத்துக்குள் கேள்வி 'என்னை யார் தடுப்பார்கள்?' என்பதிலிருந்து 'நான் எப்படிப்பட்ட மனிதனாகிக்கொண்டிருக்கிறேன்?' என்பதாக மாறுகிறது. எந்தக் காப்பாளரும் கண்காணிக்கவில்லை; எனவே நாட்களை வேறு ஏதாவது வடிவமைக்க வேண்டும். கலாத்தியர் 5 அந்தத் தருணத்தில் வாழ்கிறது. தேவனுடைய தயவைச் சம்பாதிக்கும் வழியாகிய நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து விசுவாசிகள் விடுதலையானவர்கள் என்று நான்கு அதிகாரங்களாகப் பவுல் வாதிட்டிருக்கிறார். இப்போது, சுதந்திரம் கதையின் முடிவு அல்ல என்று வலியுறுத்துகிறார்: அது ஒன்றுக்கான சுதந்திரம் — அன்புக்கான சுதந்திரம், விதிகளால் அல்ல, ஆவியினால் நடத்தப்படுவது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — கிறிஸ்துவின் வருகைக்கும் அவருடைய திரும்பிவருதலுக்கும் இடையே வாழும் சபை. நியாயப்பிரமாணம் பற்றிய பவுலின் வாதம் இப்போது அன்றாட வாழ்க்கையில் வந்து இறங்குகிறது. கலாத்தியரை தேவனுடைய பிள்ளைகளாக அடையாளப்படுத்திய அதே ஆவியானவரே (கலாத்தியர் 4) புதிய வகைக் குணத்தை உண்டாக்குகிறவர். தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் இருதயத்தில் எழுதப்பட்ட ஒரு மக்களைத் தீர்க்கதரிசிகள் வாக்களித்திருந்தார்கள்; அந்த வாக்குறுதி இங்கே செயல்படுவதைப் பவுல் காண்கிறார்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நடைமுறை வாதத்தை முன்வைப்பது: விருத்தசேதனத்தைக் கட்டாயத் தேவையாக ஏற்றுக்கொள்வது கலாத்தியரைக் கிறிஸ்துவிடமிருந்து துண்டித்துவிடும்; ஆனால் கிறிஸ்துவுக்குள் சுதந்திரம் என்பது அன்பினால் ஒருவருக்கொருவர் ஊழியம் செய்வதும் ஆவியினால் நடத்தப்படுவதுமே.
- 5:1–6 — கிறிஸ்து அவர்களை விடுதலையாக்கினார் — ஆகையால் மறுபடியும் அடிமைத்தனத்தின் நுகத்துக்குள் அகப்படாதிருங்கள். விருத்தசேதனத்தை அவசியம் என்று ஏற்றுக்கொண்டால், முழு நியாயப்பிரமாணத்தையும் கைக்கொள்ளக் கடனாளிகளாகி, கிருபையிலிருந்து தங்களைத் துண்டித்துக்கொள்கிறார்கள். அன்பினால் கிரியைசெய்கிற விசுவாசமே முக்கியம்.
- 5:7–12 — அவர்கள் நன்றாய் ஓடிக்கொண்டிருந்தார்கள்; அவர்களைத் தடுத்தது யார்? கொஞ்சம் புளித்தமாவு பிசைந்த மாவு முழுவதையும் புளிப்பாக்கும். பின்பு, விருத்தசேதனத்தைக் குறித்து அவர்களைக் கலக்குகிறவர்கள் முழு தூரமும் போய்த் தங்களை அண்ணகர்களாக்கிக்கொள்ளட்டும் என்று பவுல் வெளிப்படையாகவும் கோபமாகவும் சொல்கிறார்.
- 5:13–15 — அவர்கள் சுதந்திரத்துக்கு அழைக்கப்பட்டார்கள், ஆனால் சுய இச்சைக்கான சாக்காக அல்ல. அன்பினால் ஒருவருக்கொருவர் ஊழியம் செய்யுங்கள்: முழு நியாயப்பிரமாணமும் 'உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக' என்பதில் அடங்கியிருக்கிறது. ஒருவரையொருவர் கடித்துப் பட்சித்தால், ஒருவராலொருவர் அழிக்கப்படுவார்கள்.
- 5:16–26 — ஆவிக்கேற்றபடி நடந்துகொள்ளுங்கள், அப்பொழுது மாம்ச இச்சையை நிறைவேற்றாதிருப்பீர்கள். பவுல் மாம்சத்தின் கிரியைகளைப் பட்டியலிடுகிறார் — பாலியல் ஒழுக்கக்கேடு முதல் பொறாமை, போட்டி, வெறி வரை — ஆவியின் கனியையும்: அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியபொறுமை, தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம்.
முக்கிய வசனம்: கலாத்தியர் 5:13 · அதனால் என்ன: மதப்பற்றுள்ளவர்கள் பெரும்பாலும் விதிகளைக் கைக்கொள்வதற்கும் 'எதுவும் செய்யலாம்' என்பதற்கும் இடையே ஊசலாடுகிறார்கள். பவுல் இரண்டையும் மறுக்கிறார். அவருடைய மாற்று, மென்மையான விதிகளின் தொகுப்பு அல்ல, வேறொரு மூலம்: உள்ளிருந்து வடிவமைக்கப்பட்ட, பொறுமை, தயவு, இச்சையடக்கம் ஆகியவற்றால் அடையாளம் காணக்கூடிய வாழ்க்கை. அவருடைய 'மாம்சத்தின் கிரியைகளில்' பெரும்பாலானவை தனிப்பட்டவை அல்ல, சமூகப் பாவங்கள் — சண்டைகள், பிரிவினைகள், பொறாமை — என்பதையும் கவனியுங்கள்.