வலைகளை உலர்த்தும் ஒரு பாறை

ஒவ்வொரு பெரிய கடற்கரை நகரமும் தான் நிரந்தரமானது என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொள்கிறது. கடலோரமாக உயர்ந்து நிற்கும் கட்டடங்கள், துறைமுகக் கிரேன்கள், ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பணம் — இவையெல்லாம் விழ முடியாத அளவுக்குப் பெரியவை என்று தோன்றுகிறது. தீரு அப்படித்தான் உணர்ந்தது. பெனிக்கேயக் கடற்கரையிலிருந்து சற்றுத் தொலைவில் ஒரு தீவில் கட்டப்பட்டு, தண்ணீராலும் மதில்களாலும் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்த அது, இதற்கு முன்பும் முற்றுகைகளை உதறித்தள்ளியிருந்தது. எருசலேம் விழுந்தபோது, தீருவின் வர்த்தகர்கள் ஒரு வாய்ப்பைக் கண்டார்கள்: போட்டியான ஒரு வர்த்தக வாசல் மூடப்பட்டுவிட்டது, வியாபாரம் இனி தங்கள் பக்கம் வரும். எசேக்கியேல் 26 அந்தக் கணக்கை ஓர் அடக்க நிகழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்வதைப் போலக் கேட்கிறது. அந்தக் கடற்கரையிலுள்ள ஒவ்வொரு மீனவனுக்கும் தெரிந்த ஒரு சித்திரத்தோடு அது பதில் சொல்கிறது — வலைகளை விரித்து உலர்த்தும் வெறும் பாறையாகக் குறுகிப்போன நகரம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஜாதிகளுக்கு விரோதமான எசேக்கியேலின் தீர்க்கதரிசனங்கள் இப்போது தீருவை அடைகின்றன; எகிப்தைத் தவிர வேறு எந்த ஜாதியையும்விட அதிக இடம் (அதிகாரங்கள் 26–28) அதற்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், தங்களை யாரும் தொட முடியாது என்று நம்பும் செல்வத்துக்கும் வர்த்தகத்துக்கும் தீரு அடையாளமாக நிற்கிறது. தேவனுடைய சொந்த நகரமே சாம்பலில் கிடக்கும் தருணத்தில் மூன்றாம் பகுதி இருக்கிறது; ஆனாலும் அதிகாரத்தின் கணக்குகள் தேவனிடமிருந்து தப்பவில்லை என்று தீர்க்கதரிசி வலியுறுத்துகிறார். இங்குள்ள சித்திரங்கள் — விழுந்துபோன கடல் நகரம், புலம்பும் வர்த்தகர்கள் — நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18-ல் 'பாபிலோனின்' வீழ்ச்சியில் மீண்டும் எடுக்கப்படுகின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எருசலேமின் அழிவை லாபமாகக் கருதியதற்காகத் தீருவின்மேல் நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிப்பது, நேபுகாத்நேச்சாரை அதை நிறைவேற்றுகிறவனாகப் பெயரிடுவது, அதன் மிகப் பெருமையுள்ள துறைமுகத்தின் வீழ்ச்சியால் முழு வர்த்தக உலகமும் அசைக்கப்படுவதைக் காட்டுவது.

• 26:1–6 — தீரு 'ஆ ஆ!' என்றது — ஜனங்களின் வாசல் உடைக்கப்பட்டது, இனி அதன் வியாபாரம் என்னிடம் பாயும். சமுத்திரத்தின் அலைகளைப்போலப் பல ஜாதிகள் தீருவுக்கு விரோதமாக வந்து, வலைகளை விரிக்கும் வெறும் பாறையாக அதைச் சுரண்டிப்போடும் என்று தேவன் பதில் சொல்கிறார்.
• 26:7–14 — பாபிலோனின் நேபுகாத்நேச்சார் பெயரிடப்படுகிறான்: முற்றுகைக் கொத்தளங்கள், அரண்களை மோதும் இயந்திரங்கள், தெருக்களில் குதிரைகளும் இரதங்களும், தண்ணீருக்குள் எறியப்படும் கற்களும் மரங்களும். தீரு ஒருபோதும் மீண்டும் கட்டப்படாது என்று தீர்க்கதரிசனம் முடிகிறது.
• 26:15–18 — கடற்கரை நாடுகள் நடுங்குகின்றன. சமுத்திரத்தின் பிரபுக்கள் தங்கள் சிங்காசனங்களிலிருந்து இறங்கி, கடலோரம் வாழ்ந்த எல்லாரையும் ஒருகாலத்தில் பயமுறுத்திய புகழ்பெற்ற நகரத்துக்காக ஒரு புலம்பலைப் பாடுகிறார்கள்.
• 26:19–21 — ஆழம் தீருவை மூடுகிறது; பூர்வகால ஜனங்களோடு சேரும்படி தேவன் அதைப் படுகுழிக்குள் இறக்குகிறார். ஜனங்கள் அதைத் தேடுவார்கள், ஆனால் கண்டுபிடிக்கமாட்டார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 26:3  ·  அதனால் என்ன: இன்னொருவரின் பேரழிவை ஒரு சந்தை வாய்ப்பாக நடத்துவது எளிது; நவீனப் பொருளாதாரங்கள் அதைத் தொடர்ந்து செய்கின்றன. எசேக்கியேல் வர்த்தகத்தையே கண்டிப்பதில்லை — அடுத்த அதிகாரம் தீருவின் பரந்த செல்வாக்கை வியந்து பாராட்டுகிறது — மாறாக, இன்னொருவரின் இழப்பில் லாபத்தை மட்டுமே காணும் இருதயத்தைக் கண்டிக்கிறார். இந்த அதிகாரம் நேர்மையான வாசிப்புக்கும் அழைக்கிறது: முற்றுகை எதிர்பார்த்தபடி நடக்கவில்லை என்று புத்தகமே பின்னர் ஒப்புக்கொள்கிறது; வேதவாக்கியம் அதை அப்படியே நிற்கவிடுகிறது.