இரண்டு கழுகுகளும் ஒரு கேதுருவும்

ஒரு சாதாரணக் கட்டுரையால் சொல்ல முடியாததை விலங்குகளின் ஒரு படம் சொல்லும் என்று செய்தித்தாள் கேலிச்சித்திரக்காரர்கள் நீண்டகாலமாக அறிந்திருக்கிறார்கள். ஒரு தலைவரைச் சிங்கமாகவோ நரியாகவோ வரைந்தால், வாசகர்கள் உடனே புரிந்துகொள்வார்கள். எசேக்கியேல் 17 அப்படிப்பட்ட ஒரு கேலிச்சித்திரம், ஒரு விடுகதையாக உரத்துச் சொல்லப்படுகிறது. பளபளக்கும் இறகுகளுள்ள ஒரு பெரிய கழுகு ஒரு கேதுருவின் நுனியை முறித்து, வியாபாரிகளின் நகரத்துக்குக் கொண்டுபோகிறது. அது ஒரு விதையை நடுகிறது; அது தாழ்வாகப் படரும் திராட்சச்செடியாக வளர்கிறது — பின்பு அது தன் வேர்களை இரண்டாவது கழுகை நோக்கி நீட்டுகிறது. செய்திகளைக் கவனித்துவந்த சிறையிருப்புச் சமூகத்தினர் எவரும் அந்தக் கதாபாத்திரங்களை அடையாளம் கண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்வார்களா என்பதே கேள்வி.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தாவீதின் சிங்காசனம் ஒரு நூலிழையில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. பாபிலோன் யோயாக்கீன் ராஜாவைச் சிறைப்படுத்திக் கொண்டுபோய், அவனுடைய சிறிய தகப்பனாகிய சிதேக்கியாவை ஆணையின் கீழ் அவனுடைய இடத்தில் வைத்திருக்கிறது. எசேக்கியேல் 17 இந்த அரசியலை இறையியல்ரீதியாக வாசிக்கிறது: கர்த்தருடைய நாமத்தில் இட்ட ஆணையை மீறுவது, தேவனிடமே உண்மையற்றுப்போவதாகும். ஆனால் இந்த அதிகாரம் சிதேக்கியாவுக்கு அப்பால், கேதுருவின் நுனியிலிருந்து வரும் ஒரு புதிய தளிரை நோக்கிப் பார்த்து முடிகிறது — பிற்கால யூத, கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் மேசியாவோடு இணைத்த ஓர் அரச நம்பிக்கை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாபிலோனை விட்டு எகிப்தைச் சார்ந்துகொள்ளும் சிதேக்கியாவின் திட்டம், ஆணையிட்டுச் செய்த உடன்படிக்கையை மீறுவதால் தோல்வியடையும் என்று எச்சரிப்பது; தாவீதின் வம்சத்தின் எதிர்காலம் அரசியல் சூழ்ச்சியில் அல்ல, தேவனுடைய சொந்த நடுகையில் இருக்கிறது என்று வாக்களிப்பது.

• 17:1–10 — விடுகதை: ஒரு பெரிய கழுகு ஒரு கேதுருவின் நுனியைக் கொண்டுபோய், வளமான நிலத்தில் ஒரு விதையை நடுகிறது; அங்கே அது தன்னை நோக்கித் திரும்பிய தாழ்வான திராட்சச்செடியாகிறது. பின்பு அந்தத் திராட்சச்செடி வேறொரு பெரிய கழுகை நோக்கி நீள்கிறது. அது செழிக்குமோ? இல்லை — கிழக்குக்காற்று அடிக்கும்போது அது வாடிப்போகும்.
• 17:11–18 — விளக்கம்: பாபிலோன் ராஜா எருசலேமின் ராஜாவையும் பிரபுக்களையும் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோய், அரச குடும்பத்தில் ஒருவனோடு உடன்படிக்கை செய்தான். அந்த ராஜா கலகம் செய்து, குதிரைகளுக்காகவும் சேனைக்காகவும் எகிப்துக்குத் தூதர்களை அனுப்பினான். அவன் பாபிலோனில் மரிப்பான்; பார்வோனின் சேனை அவனைக் காப்பாற்றாது.
• 17:19–21 — மீறப்பட்ட ஆணையைத் தேவன் தம்முடையதாகக் கூறுகிறார்: அது அவருடைய நாமத்தில் இடப்பட்டது; ஆகவே ராஜா தேவனுடைய வலையில் பிடிக்கப்பட்டுப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுவரப்படுவான்; அவனுடைய சேனைகள் விழும் அல்லது சிதறடிக்கப்படும்.
• 17:22–24 — பின்பு தேவனே கேதுருவின் நுனியிலிருந்து ஓர் இளங்கிளையை எடுத்து, இஸ்ரவேலின் உயர்ந்த மலையின்மேல் நடுவார். அது எல்லாவித பறவைகளுக்கும் அடைக்கலமான ஒரு சிறந்த கேதுருவாகும்; கர்த்தர் உயர்ந்ததைத் தாழ்த்தி, தாழ்ந்ததை உயர்த்துகிறார் என்று எல்லா மரங்களும் அறிந்துகொள்ளும்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 17:22  ·  அதனால் என்ன: ஓர் அந்நியப் பேரரசனுக்குக் கொடுத்த வாக்கை எசேக்கியேல் கட்டுப்படுத்துவதாகக் கருதுகிறார்: தேவனுடைய நாமத்தில் ஆணையிட்டதால், அதை மீறுவது புத்திசாலித்தனமாகத் தோன்றியபோதும் அது காக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. சூழ்நிலைகள் மாறியவுடன் அர்ப்பணிப்புகளைப் பேரம்பேசக்கூடியவையாக நடத்தத் தூண்டப்படும் எவருக்கும் இது கடினமான அளவுகோல். இறுதிச் சித்திரம் ஒரு மென்மையான குறிப்பைச் சேர்க்கிறது: தேவன் நடுவது சிறியதாகத் தொடங்குகிறது — ஓர் இளங்கிளை — ஆனாலும் எல்லாவித பறவைகளுக்கும் அடைக்கலமாகிறது. இயேசுவின் கடுகுவிதை உவமை இதுபோன்ற ஒரு சித்திரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது.