பல குடும்பங்கள் உண்மையில் ஒரு நினைவாக இருக்கும் ஒரு உணவைக் கைக்கொள்கின்றன — ஆண்டில் ஒரே நாளில் மட்டும் சமைக்கப்பட்டு, ஒரு குறிப்பிட்ட விதத்தில் உண்ணப்படும் ஒரு உணவு; பிள்ளைகள் ஏன் என்று கேட்பார்கள். உணவு எளிமையானது; அதைச் சுற்றியுள்ள கதையே முக்கியம். உலகின் அப்படிப்பட்ட மிகப் பழைய உணவுகளில் ஒன்று தொடங்குவது யாத்திராகமம் 12இல்தான். ஒரு ஆட்டுக்குட்டி, கசப்பான கீரைகள், புளிக்க நேரமில்லாத அப்பம், ஏற்கனவே கால்களில் பாதரட்சைகள். குடும்பம் உண்ணும்போது, வாசல் நிலையிலுள்ள இரத்தம் அந்த வீட்டை அழிப்பவன் கடந்துபோகும் வீடாகக் குறிக்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது மூன்றாம் பகுதியின் தொடக்க இயக்கத்தின் மையம்: இஸ்ரவேல் விடுதலையாக்கப்படும் இரவு. பஸ்கா யூத மக்களின் வரையறுக்கும் பண்டிகையாகிறது; புதிய ஏற்பாடு இயேசுவின் மரணத்தை வாசிக்கும் சட்டகமும் அதுவே — அவர் பஸ்கா காலத்தில் சிலுவையில் அறையப்படுகிறார், பவுல் அவரை 'நம்முடைய பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி' என்கிறார். இங்கே ஒரு அடிமை மக்கள் ஒரு தேசமாக எகிப்திலிருந்து வெளியே நடக்கிறார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரே தருணத்தில் ஒரு மீட்பையும் ஒரு நினைவுகூருதலையும் நிறுவுவது — அந்த இரவு நடந்ததைச் சொல்வதும், பின்வரும் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அதை எப்படி மீண்டும் நடித்துக்காட்டும் என்பதை வடிவமைப்பதும் — விடுதலை இஸ்ரவேல் உண்ணும், கற்பிக்கும், கைக்கொள்ளும் ஒன்றாக ஆகும்படி.
- 12:1–13 — தேவன் நாட்காட்டியை மாற்றி அமைக்கிறார்: இந்த மாதம் ஆண்டின் முதல் மாதமாக இருக்கும். ஒவ்வொரு வீட்டாரும் பழுதற்ற ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்து, அந்திநேரத்தில் அதை அடித்து, அதன் இரத்தத்தை நிலைக்கால்களில் பூசி, பயணத்துக்கு ஆயத்தமான உடையில் அதைச் சுட்டு உண்ண வேண்டும். இரத்தம் ஒரு அடையாளம்; அதைத் தேவன் காணும் இடத்தில் அவர் கடந்துபோவார்.
- 12:14–28 — அறிவுறுத்தல்கள் ஒரு இரவிலிருந்து எல்லாக் காலத்துக்கும் விரிகின்றன: ஏழு நாள் புளிப்பில்லாத அப்பம், வீட்டிலிருந்து எல்லாப் புளிப்பும் நீக்கப்பட வேண்டும், பிள்ளைகள் கேட்கும் ஒரு கேள்வி — 'இதன் பொருள் என்ன?' மோசே அதை அறிவிக்கிறான்; மக்கள் தலைகுனிந்து கீழ்ப்படிகிறார்கள்.
- 12:29–36 — நள்ளிரவில் எகிப்தின் தலைப்பிள்ளைகள் சாகின்றன; பெரும் கூக்குரல் எழும்புகிறது. பார்வோன் இரவில் மோசேயை வரவழைத்து அவர்களை வெளியேறும்படி கட்டளையிடுகிறான். எகிப்தியர் வெள்ளியும் பொன்னும் ஆடைகளும் கொடுத்து அவர்களைப் போகும்படி நெருக்குகிறார்கள்; மக்கள் புளிக்காத மாவைத் தோள்களில் சுமந்து செல்கிறார்கள்.
- 12:37–42 — இஸ்ரவேல் ராமசேஸிலிருந்து சுக்கோத்துக்குப் புறப்படுகிறது — கால்நடையாகச் சென்ற ஏறக்குறைய ஆறு லட்சம் ஆண்கள் என்றும், அவர்களோடு வந்த 'கலப்பான ஜனக்கூட்டம்' என்றும் உரை சொல்கிறது. எகிப்தில் 430 ஆண்டுகளை அது முடிக்கிறது; இதைக் கர்த்தருக்காகக் கைக்கொள்ளப்படும் விழிப்பின் இரவு என்று அழைக்கிறது.
- 12:43–51 — பஸ்காவை யார் உண்ணலாம் என்பதற்கான விதிகள்: வெளியாட்கள் விருத்தசேதனம் பெற்று சமூகத்தின் பகுதியானால் சேரலாம்; சுதேசிக்கும் அந்நியனுக்கும் ஒரே சட்டம். கர்த்தர் இஸ்ரவேலை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவருவதுடன் அதிகாரம் முடிகிறது.
- நேரடி வாசிப்பு: எண்கள் உண்மையான கணக்குகள்; தேவன் வனாந்தரத்தில் மிகப் பெரிய ஒரு கூட்டத்தைப் போஷித்தார்.
- எபிரெய 'எலெஃப்' என்ற சொல் 'ஆயிரம்' என்பதற்குப் பதிலாக ஒரு குலத்தை அல்லது படைப்பிரிவைக் குறிக்கலாம்; அப்படியானால் கூட்டம் மிகச் சிறியது.
- முழுத் தேசத்தின் மகத்துவத்தை வெளிப்படுத்த, பிற்கால எழுத்தாளர்களால் எண்கள் அடையாளமாக அல்லது திட்டவட்ட வடிவமாக அமைக்கப்பட்டவை.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 12:13 · அதனால் என்ன: மீட்பு உடலால் நினைவுகூரப்பட வேண்டியது என்று பஸ்கா கற்பிக்கிறது — உண்ணப்பட்டு, கேள்வி கேட்கப்பட்டு, மேஜையில் மீண்டும் சொல்லப்பட்டு. கிறிஸ்தவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியில் கிறிஸ்துவின் ஒரு சித்திரத்தைக் காண்கிறார்கள்; யூதர்கள் இன்றும் சேடரைக் கைக்கொள்கிறார்கள். எப்படியிருந்தாலும், விடுதலை பெற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு வரம் என்றும், அங்கே இல்லாத பிள்ளைகளுக்கு அது வேண்டுமென்றே கடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் இந்த அதிகாரம் வலியுறுத்துகிறது.