சுற்றுவழி

வரைபடச் செயலியுடன் வாகனம் ஓட்டிய எவருக்கும், அது நீண்ட வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது ஏன் என்று யோசிக்கும் தருணம் தெரியும் — குறுக்கு வழி அடைபட்டிருந்தது அல்லது ஆபத்தானது என்று அறியும்வரை. யாத்திராகமம் 13 அப்படிப்பட்ட ஒரு தருணம். இஸ்ரவேல் கடைசியில் எகிப்தைவிட்டு வெளியே வந்துவிட்டது; கானானுக்கான வெளிப்படையான வழி கடற்கரையோரமாக நேரே மேலே போகிறது. தேவன் அந்த வழியை எடுக்கவில்லை. அவர் அவர்களை நீண்ட வழியில், வனாந்தரத்துக்குள் நடத்தி, தாமே அவர்களுக்கு முன் செல்கிறார் — பகலில் மேகத்தூண், இரவில் அக்கினி.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி தொடர்கிறது: புதிதாக விடுதலையான மக்கள் இப்போது தேவனுடைய மக்களாக வாழக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். யாத்திராகமம் 13 பஸ்காவுக்கும் கடலுக்கும் இடையே அமர்ந்து, மீட்பை நிலையான நடைமுறையாக மாற்றுகிறது — தலைப்பிள்ளைப் பிரதிஷ்டை, ஆண்டுதோறுமான பண்டிகை — மேலும் வாசஸ்தலம் கட்டப்படும்வரை வனாந்தரத்தின் வழியாக இஸ்ரவேலை நடத்தப்போகும் தேவனுடைய வழிநடத்தும் பிரசன்னத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சடங்கு, போதனை வழியாக யாத்திரையை இஸ்ரவேலின் வாழ்க்கையில் நிரந்தரமாக்குவது, மேலும் விடுதலையின் முதல் நாளிலிருந்தே தேவனே வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார் என்று காட்டுவது.

• 13:1–10 — மனிதனிலும் மிருகத்திலும் ஒவ்வொரு தலைப்பிள்ளையையும் தேவன் தம்முடையதாகக் கோருகிறார். ஏழு நாள் புளிப்பில்லாத அப்பத்துடன் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்நாளை நினைவுகூரும்படியும், பிள்ளைகளுக்கு அதை விளக்கும்படியும் மோசே மக்களுக்குச் சொல்கிறான்: நான் எகிப்திலிருந்து வெளியே வந்தபோது கர்த்தர் எனக்குச் செய்ததினிமித்தமே இது.
• 13:11–16 — தேசத்துக்குள் சென்றதும், தலையீற்று மிருகங்கள் தேவனுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும், தலைச்சன் மகன்கள் மீட்கப்பட வேண்டும் — திரும்ப விலைக்கு வாங்கப்பட வேண்டும். ஒரு பிள்ளை ஏன் என்று கேட்டால், பதில்: தேவன் எகிப்தின் தலைப்பிள்ளைகளை அடித்து இஸ்ரவேலுடையவற்றைத் தப்புவித்த இரவு. அது கையில் ஒரு அடையாளம்போலவும் கண்களுக்கு நடுவே ஒரு ஞாபகக்குறிபோலவும் இருக்க வேண்டும்.
• 13:17–19 — போர் அவர்களைத் திரும்பிப் போக வைக்கக்கூடும் என்பதால், பெலிஸ்தர் தேசத்தின் வழியாகச் செல்லும் கடற்கரைச் சாலையில் தேவன் அவர்களை நடத்தவில்லை; வனாந்தர வழியாகச் செங்கடலை நோக்கிச் சுற்றிக்கொண்டு போகிறார். ஆதியாகமத்தின் முடிவில் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதியைக் காத்து, மோசே யோசேப்பின் எலும்புகளைச் சுமந்து செல்கிறான்.
• 13:20–22 — அவர்கள் வனாந்தரத்தின் ஓரத்திலுள்ள ஏத்தாமில் பாளயமிறங்குகிறார்கள். எந்த நேரத்திலும் பயணம் செய்யும்படி, கர்த்தர் பகலில் மேகத்தூணிலும் இரவில் அக்கினித்தூணிலும் அவர்களுக்கு முன் செல்கிறார்; அந்தத் தூண் அவர்களைவிட்டு ஒருபோதும் விலகுவதில்லை.

முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 13:21  ·  அதனால் என்ன: நாம் அடிக்கடி பிரித்துவைக்கும் இரண்டு காரியங்களை இந்த அதிகாரம் ஒன்றாகப் பிடிக்கிறது: நினைவுகூருதலும் நடத்தப்படுதலும். கதையைத் தன் பிள்ளைகளுக்குத் தொடர்ந்து சொல்லும்படியும், அதே நேரத்தில் தன்னால் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு பிரசன்னத்தைப் பின்பற்றும்படியும் இஸ்ரவேலுக்குச் சொல்லப்படுகிறது. நீண்ட வழி தேவனுடைய பராமரிப்பிலிருந்து விலகும் சுற்றுவழி அல்ல, அதன் வெளிப்பாடு — தாங்கள் தேர்ந்தெடுக்காத வழிகளில் பயணித்த அநேகரை நிலைப்படுத்திய எண்ணம் இது.