போரடிக்கிற மாட்டின் வாயைக் கட்டாதே

போரடிக்கும் களத்தில் வட்டமாக நடந்து, மணிகளைப் பிரிக்க அறுவடை செய்த தானியத்தை மிதிக்கும் ஒரு மாட்டைக் கற்பனைசெய்யுங்கள். சொந்தக்காரன் அதன் வாயைக் கட்டிவிட்டால், நாள் முழுவதும் அது எட்ட முடியாத உணவின்மேல் நடக்கிறது. சில கைப்பிடி தானியத்தை மிச்சப்படுத்தும் ஒரு சிறிய கொடுமை அது. உபாகமம் 25 ஒரே சிறிய வாக்கியத்தில் அதைத் தடைசெய்கிறது; உழைப்பவர்கள் தங்கள் கூலிக்குத் தகுதியானவர்கள் என்று வாதிடப் பவுல் பின்னர் அந்த வாக்கியத்தை இரண்டு முறை மேற்கோள் காட்டுகிறார். அதிகாரம் மாட்டிலிருந்து ஒரு விதவையின் உரிமைகளுக்கும், சந்தையின் நேர்மையான தராசுகளுக்கும், ஒரு சத்துருவைப் பற்றிய வேதனையான நினைவுக்கும் நகர்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது மூன்றாம் பகுதி — 26–27 அதிகாரங்களின் சடங்குகளுக்கு முன், நியாயப்பிரமாணம் தன் நீண்ட சமூக விதிகளின் வரிசையை முடிக்கிறது. பல இழைகள் முன்னோக்கி நீள்கின்றன: கொழுந்தன் திருமணச் சட்டம் ரூத், போவாசின் கதையை வடிவமைக்கிறது (ரூத் 4); உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றி இயேசுவிடம் சதுசேயர் கேட்ட கேள்விக்குப் பின்னால் அதுவே இருக்கிறது (மாற்கு 12). நாற்பது அடி என்ற வரம்பு பவுலின் 'ஒன்று குறைய நாற்பது அடி' (2 கொரிந்தியர் 11:24) என்பதன் பின்னணி; மாடு பற்றிய சட்டம் 1 கொரிந்தியர் 9:9இல் மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தண்டனைக்கு வரம்புகள் வைப்பதும், உழைக்கும் மிருகங்களையும் விதவைகளையும் பாதுகாப்பதும், நேர்மையான வியாபாரத்தைக் கோருவதும், இஸ்ரவேலின் மிகப் பலவீனமானவர்களைத் தாக்கிய ஒரு ஜனத்தின் நினைவை உயிரோடு வைத்திருப்பதும்.

• 25:1–4 — குற்றவாளியை அடிக்கலாம், ஆனால் நாற்பது அடிகளுக்கு மேல் அல்ல — 'உன் சகோதரன்' இழிவுபடுத்தப்படாதபடி. போரடிக்கும் மாட்டின் வாயைக் கட்டக்கூடாது.
• 25:5–10 — திருமணமான ஒருவன் பிள்ளையில்லாமல் இறந்தால், அவனுடைய சகோதரன் விதவையை மணக்க வேண்டும்; முதல் மகன் இறந்தவனின் பெயரைத் தொடர்ந்து சுமக்கிறான். மறுக்கும் சகோதரன் ஊர் வாசலில் அவமானப்படுத்தப்படுகிறான்: விதவை அவனுடைய பாதரட்சையைக் கழற்றி, அவன் முகத்தில் துப்புகிறாள்.
• 25:11–12 — தன் கணவனோடு சண்டையிடும் ஒருவனின் பிறப்புறுப்பைப் பிடிக்கும் பெண்ணின் கை வெட்டப்பட வேண்டும். இது தோராவிலுள்ள மிகக் கடுமையான உடல் தண்டனைகளில் ஒன்று; பிற்கால ரபீக்களின் விளக்கவுரையாளர்கள் இதை அவமானத்துக்கான பண அபராதமாக வாசித்தார்கள்.
• 25:13–16 — வாங்குவதற்கு ஒரு கனமான எடையும் விற்பதற்கு ஒரு இலேசான எடையுமாக, இரண்டு வகை எடைகளையோ அளவுகளையோ யாரும் வைத்திருக்கக்கூடாது. நேர்மையான அளவுகள் தேசத்தில் நீடிய ஆயுளைக் கொண்டுவருகின்றன; நேர்மையற்ற வியாபாரம் தேவனுக்கு 'அருவருப்பானது'.
• 25:17–19 — எகிப்திலிருந்து வரும் வழியில் இஸ்ரவேலைத் தாக்கி, பின்னால் களைத்துப் பின்தங்கியவர்களை வெட்டிப்போட்ட அமலேக்கை நினைவுகூருங்கள். இஸ்ரவேலுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைத்தவுடன், அமலேக்கின் நினைவு அழிக்கப்பட வேண்டும்.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 25:4  ·  அதனால் என்ன: மாடு, விதவை, சந்தைத் தராசு மூன்றும் ஒரே கேள்வியைக் கேட்கின்றன: எளிதில் எதிர்க்க முடியாத ஒருவரை நீ சுரண்டுவாயா? காய்கறிகள் கிலோ கணக்கில் விற்கப்படும் எந்த இடத்திலும் நேர்மையான எடைகள் இன்னும் முக்கியம். அநேக வாசகர்களுக்கு விசித்திரமான கொழுந்தன் திருமணச் சட்டம், ஒரு விதவை ஒன்றுமில்லாமல் துரத்தப்படாதபடி காக்கும் ஒரு வழி. அமலேக்கு பற்றிய கட்டளையும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவறைச் சுற்றியே அமைகிறது: களைத்தவர்களையும் பலவீனர்களையும் தாக்குதல்.