← అన్ని అధ్యాయాలు
221 / 1113 · ద్వితీయోపదేశకాండము 25 · నిర్గమనం & అరణ్య యాత్ర · క్రీ.పూ. 15వ లేదా 13వ శతాబ్దం (వివాదాస్పదం); తుది లిఖిత రూపం కూడా వివాదాస్పదం

ఎద్దు మూతికి చిక్కం కట్టవద్దు

వివాదాస్పదం

కళ్లంలో గుండ్రంగా తిరుగుతూ, గింజలు విడిపోయేలా కోసిన ధాన్యాన్ని తొక్కుతున్న ఒక ఎద్దును ఊహించుకోండి. దాని యజమాని దాని మూతికి చిక్కం కడితే, రోజంతా అది అందుకోలేని ఆహారంపై నడుస్తుంది. కొన్ని గుప్పెళ్ల ధాన్యాన్ని ఆదా చేసే చిన్న క్రూరత్వం అది. ద్వితీయోపదేశకాండము 25 ఒక్క చిన్న వాక్యంలో దానిని నిషేధిస్తుంది; పనివారు తమ కూలికి అర్హులని వాదించడానికి పౌలు తర్వాత ఆ వాక్యాన్ని రెండుసార్లు ఉల్లేఖిస్తాడు. అధ్యాయం ఎద్దు నుండి విధవరాలి హక్కులకు, సంతలో నిజాయితీ గల త్రాసులకు, ఒక శత్రువు గురించిన బాధాకరమైన జ్ఞాపకానికి సాగుతుంది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇది మూడవ అంకం; 26–27 అధ్యాయాల ఆచారాలకు ముందు, ధర్మశాస్త్రం తన సామాజిక నియమాల సుదీర్ఘ శ్రేణిని ముగిస్తోంది. అనేక దారాలు ముందుకు సాగుతాయి: సహోదరుని విధవరాలిని పెళ్లి చేసుకునే (లేవిరేట్) నియమం రూతు, బోయజుల కథను రూపొందిస్తుంది (రూతు 4); పునరుత్థానం గురించి సద్దూకయ్యులు యేసును అడిగిన ప్రశ్న వెనుక కూడా అదే ఉంది (మార్కు 12). నలభై దెబ్బల పరిమితి పౌలు చెప్పిన 'ఒకటి తక్కువ నలభై దెబ్బలు' వెనుక ఉంది (2 కొరింతీ పత్రిక 11:24); ఎద్దు నియమం 1 కొరింతీ పత్రిక 9:9లో ఉల్లేఖించబడింది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: శిక్షపై పరిమితులు పెట్టడానికి, పని చేసే జంతువులను, విధవరాళ్లను కాపాడడానికి, నిజాయితీ గల వ్యాపారాన్ని కోరడానికి, ఇశ్రాయేలులోని అత్యంత బలహీనులపై దాడి చేసిన ఒక ప్రజ జ్ఞాపకాన్ని సజీవంగా ఉంచడానికి.

వచనాల వెంబడి
  • 25:1–4 — దోషిని కొరడాలతో కొట్టవచ్చు, కానీ నలభై దెబ్బలకు మించకూడదు — 'మీ సహోదరుడు' అవమానానికి గురి కాకుండా. కళ్లం తొక్కే ఎద్దు మూతికి చిక్కం కట్టకూడదు.
  • 25:5–10 — పెళ్లైన మనిషి సంతానం లేకుండా చనిపోతే, అతని సహోదరుడు ఆ విధవరాలిని పెళ్లి చేసుకోవాలి; మొదటి కుమారుడు చనిపోయినవాని పేరును కొనసాగిస్తాడు. నిరాకరించిన సహోదరుడు పట్టణ గుమ్మం దగ్గర అవమానపరచబడతాడు: విధవరాలు అతని చెప్పు తీసి అతని ముఖంపై ఉమ్మివేస్తుంది.
  • 25:11–12 — తన భర్తతో పోట్లాడుతున్న మనిషి జననాంగాలను పట్టుకున్న స్త్రీ చేయి నరకబడాలి. తోరాలోని అత్యంత కఠినమైన శారీరక శిక్షలలో ఇది ఒకటి; తర్వాతి రబ్బీల వ్యాఖ్యాతలు దీనిని అవమానానికి విధించే ధన జరిమానాగా చదివారు.
  • 25:13–16 — ఎవరూ రెండు రకాల తూనికలు గానీ కొలతలు గానీ ఉంచుకోకూడదు — కొనడానికి బరువైనది, అమ్మడానికి తేలికైనది. నిజాయితీ గల కొలతలు దేశంలో దీర్ఘాయుష్షును తెస్తాయి; నిజాయితీ లేని వ్యాపారం దేవునికి 'హేయమైనది'.
  • 25:17–19 — ఐగుప్తు నుండి వచ్చే దారిలో ఇశ్రాయేలుపై దాడి చేసి, వెనుకబడిన అలసిన వారిని ఒక్కొక్కరిగా చంపిన అమాలేకును జ్ఞాపకం చేసుకోండి. ఇశ్రాయేలుకు విశ్రాంతి కలిగిన తర్వాత, అమాలేకు జ్ఞాపకాన్ని తుడిచివేయాలి.
ఇది ఏమి చూపుతుందిసంతానం లేని విధవరాలిని భర్త సహోదరుడు పెళ్లి చేసుకోవడం ఇతర ప్రాచీన సమీప తూర్పు సమాజాల్లో కూడా నమోదై ఉంది — హిత్తీయుల, మధ్య అష్షూరు చట్టాలతో సహా; ఎద్దులతో కళ్లం తొక్కించడం ఆ ప్రాంతమంతటా సాధారణ పద్ధతి.
ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయిలేవిరేట్ వివాహం గానీ 25:11–12 లోని శారీరక శిక్ష గానీ నిజంగా ఎంత తరచుగా ఆచరించబడ్డాయో మనం చెప్పలేము; బైబిలు వెలుపలి ఏ మూలంలోనూ అమాలేకీయులు స్పష్టంగా గుర్తించబడలేదు.

ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 25:4  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఎద్దు, విధవరాలు, సంతలోని త్రాసు — అన్నీ ఒకే ప్రశ్న అడుగుతాయి: సులభంగా ఎదిరించలేని వారిని మీరు ఆసరాగా తీసుకుంటారా? కూరగాయలు కిలోల లెక్కన అమ్మబడే ప్రతిచోటా నిజాయితీ గల తూనికలు ఇంకా ముఖ్యమే. చాలామంది పాఠకులకు వింతగా అనిపించే లేవిరేట్ నియమం, ఒక విధవరాలు ఏమీ లేకుండా వెళ్లగొట్టబడకుండా ఉంచే ఒక మార్గం. అమాలేకు ఆజ్ఞ కూడా ఒక నిర్దిష్ట తప్పుపై ఆధారపడి ఉంది: అలసిపోయినవారిపై, బలహీనులపై దాడి చేయడం.

← సూర్యాస్తమయానికి ముందే కూలివిడాకులు, కూలి, పరిగె గురించిన నియమాలను మీరు ఇప్పుడే చదివారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 24). ధర్మశాస్త్ర సంహిత ముగింపుకు వస్తుండగా, తర్వాత ప్రథమ ఫలాల ఆచారం, ఇశ్రాయేలు తన సొంత కథను ఒప్పుకోవడం వస్తాయి (ద్వితీయోపదేశకాండము 26).ప్రథమ ఫలాల గంప →
మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి
← అన్ని అధ్యాయాలు