சோழமண்டலக் கடற்கரையிலுள்ள மீனவர்களுக்கு நாட்காட்டி தேவையில்லாமலேயே அந்த விதி தெரியும்: வடகிழக்குப் பருவமழையின் புயல் எச்சரிக்கைகள் வரும்போது, எவ்வளவு நல்ல பிடிப்பு கிடைக்கக்கூடுமானாலும், சிறிய படகுகள் கரையிலேயே இருக்கும். கடல்வழிப் பயணம் செய்யும் ஒவ்வொரு மக்களுக்கும் அப்படிப்பட்ட ஒரு பருவம் உண்டு. ரோம மத்தியதரைக் கடலில் அது இலையுதிர்காலத்தில் தொடங்கியது; நவம்பருக்குள் கடல் ஏறக்குறைய மூடப்பட்டிருக்கும். அப்போஸ்தலர் 27, தன் அதிர்ஷ்டத்தை மீறிச் சோதித்த ஒரு கப்பலின் கதை. கைதிகள், போர்வீரர்கள், சரக்குகள் நிறைந்த, அலெக்சந்திரியாவிலிருந்து வந்த ஒரு பெரிய தானியக் கப்பல், கிரேத்தாவிலுள்ள ஒரு நல்ல துறைமுகத்தை அடைய முயல்கிறது — கப்பலாட்கள் பெயர் வைத்திருந்த ஒரு காற்று மலைகளிலிருந்து இறங்கி வந்து கப்பலை அடித்துக்கொண்டுபோகிறது. பழங்காலத்திலிருந்து எஞ்சியிருக்கும் மிகத் தெளிவான கடல் கதைகளில் இது ஒன்று.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ரோமை நோக்கிச் செல்லும் சுவிசேஷம்; லூக்காவுக்கு அதுவே 'பூமியின் கடைசிபரியந்தம்'. இராயனுக்கு முன்பாகச் சாட்சி கொடுக்கப்போகும் கைதி, எல்லாவற்றையும் முடித்துவிடுவதாக அச்சுறுத்தும் ஒரு புயலால் அங்கே கொண்டுசெல்லப்படுகிறார். லூக்கா இந்தப் பயணத்தைத் தன்மையிடத்தில் ('நாங்கள்') சொல்கிறார்; அந்தக் குழப்பத்தின் நடுவே, கைதியாகிய பவுலே போர்வீரர்களையும் கப்பலாட்களையும் திடப்படுத்துகிறவராகிறார் — புறஜாதி உலகத்துக்குள் நம்பிக்கையைக் கொண்டுவரும் சாட்சியின் ஒரு சித்திரம்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உயிருக்கு ஆபத்தான ஆபத்துகளினூடாகப் பவுலை ரோமை நோக்கிக் கொண்டுவருவது; எல்லா மனித வளங்களும் தோற்கும்போது தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் (23:11; 27:24) நிலைநிற்பதையும், பவுலின் அமைதியான தலைமை கப்பலிலிருந்த எல்லாருடைய உயிர்களையும் காப்பாற்றுவதையும் காட்டுவது.
- 27:1–8 — பவுலும் வேறு சில கைதிகளும் அகுஸ்து பட்டாளத்தைச் சேர்ந்த யூலியு என்னும் நூற்றுக்கு அதிபதியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு, அரிஸ்தர்க்குவுடனும் கதைசொல்லியுடனும் கப்பலேறுகிறார்கள். சீதோனிலிருந்து சீப்புருவைக் கடந்து மீறா பட்டணத்தை அடைந்து, இத்தாலியாவுக்குப் போகும் ஒரு அலெக்சந்திரியக் கப்பலில் ஏறி, காற்றை எதிர்த்துப் போராடி, கினீது வழியாகக் கிரேத்தாவிலுள்ள நல்ல துறைமுகங்கள் என்னும் இடத்தை அடைகிறார்கள்.
- 27:9–12 — அதிக நாட்கள் வீணாயின; 'உபவாச நாள்' — பாவநிவாரண நாள் — ஏற்கெனவே கடந்துவிட்டது; ஆகவே கப்பல் பயணம் இப்போது ஆபத்தானது. சரக்குக்கும் உயிருக்கும் சேதம் வரும் என்று பவுல் எச்சரிக்கிறார்; ஆனால் நூற்றுக்கு அதிபதி மாலுமியையும் கப்பலின் உரிமையாளனையும் நம்புகிறான்; குளிர்காலத்தைக் கழிக்கக் கிரேத்தாவிலுள்ள சிறந்த துறைமுகமாகிய பேனிக்ஸை அடைய முயலலாம் என்று பெரும்பான்மையோர் தீர்மானிக்கிறார்கள்.
- 27:13–20 — மெல்லிய தென்றல் காற்று அவர்களை வெளியே இழுக்கிறது; பின்பு வடகிழக்குப் பெருங்காற்றாகிய ஊரோக்கிலிதோன் தாக்குகிறது. கிலவுதா என்னும் தீவின் மறைவில் படகை மேலே இழுத்து, கப்பலின் அடிப்பகுதியைச் சுற்றி வடங்களைக் கட்டி, சிர்திஸ் மணல்திட்டுகளுக்குப் பயப்படுகிறார்கள். பல நாட்கள் சரக்குகளையும் கப்பல் தளவாடங்களையும் எறிந்துவிடுகிறார்கள்; சூரியனும் நட்சத்திரங்களும் காணப்படாததால், தப்பிப்போம் என்ற நம்பிக்கை யாவும் அற்றுப்போகிறது.
- 27:21–26 — பவுல் அவர்கள் நடுவில் எழுந்து நிற்கிறார்: அவர்கள் அவர் சொல்வதைக் கேட்டிருக்க வேண்டும், ஆனால் இப்போது திடன்கொள்ளுங்கள். பயப்படாதே, நீ இராயனுக்கு முன்பாக நிற்க வேண்டும், உன்னோடு பயணம் செய்கிற எல்லாருடைய உயிர்களையும் தேவன் உனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார் என்று தேவனுடைய தூதன் அவரிடம் சொன்னான். அவர்கள் ஏதோ ஒரு தீவில் தரைதட்டுவார்கள்.
- 27:27–38 — பதினான்காம் இரவில், அதிரியா கடலில் அலைந்துகொண்டிருக்கும்போது, ஆழம் பார்த்ததில் கரை அருகில் இருப்பது தெரிகிறது; பின்புறத்திலிருந்து நான்கு நங்கூரங்களைப் போடுகிறார்கள். கப்பலாட்கள் படகில் தப்பியோட முயல்கிறார்கள்; ஆனால் பவுலின் வார்த்தையின்படி போர்வீரர்கள் படகின் கயிறுகளை அறுத்துவிடுகிறார்கள். விடியற்காலையில் எல்லாரும் சாப்பிடும்படி பவுல் வற்புறுத்தி, ஸ்தோத்திரம் செய்து அப்பத்தைப் பிட்கிறார்; 276 பேர் சாப்பிடுகிறார்கள்; பின்பு கோதுமையைக் கடலில் எறிந்துவிடுகிறார்கள்.
- 27:39–44 — ஒரு விரிகுடாவிலுள்ள கடற்கரையை நோக்கிச் செல்கிறார்கள்; ஆனால் இரண்டு கடல்கள் சந்திக்கும் ஒரு பாறைத்திட்டில் மோதுகிறார்கள்; முன்புறம் அசையாமல் சிக்கிக்கொள்கிறது, பின்புறம் உடைந்துபோகிறது. போர்வீரர்கள் கைதிகளைக் கொல்லத் திட்டமிடுகிறார்கள்; ஆனால் பவுலைக் காப்பாற்றும்படி யூலியு அவர்களைத் தடுக்கிறான். நீந்தத் தெரிந்தவர்களும், பலகைகளையும் உடைந்த துண்டுகளையும் பிடித்துக்கொண்டவர்களும் எல்லாரும் பத்திரமாகக் கரை சேருகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 27:25 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தில் பவுலின் விசுவாசம் வியக்கத்தக்க அளவு நடைமுறையானது: துறைமுகங்களைப் பற்றி ஆலோசனை கூறுகிறார், கப்பலாட்கள் கப்பலிலேயே இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார், பயந்துபோன மக்களைக் காலை உணவு சாப்பிட வைக்கிறார். தேவன் மேலுள்ள நம்பிக்கையும் பொது அறிவும் ஒன்றாகச் செயல்படுகின்றன. தாங்கள் தேர்ந்தெடுக்காத ஒரு புயலினூடாக — நோய், வேலையிழப்பு, இடப்பெயர்வு — வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் எவருக்கும், இந்த அதிகாரம் எளிதான வாக்குறுதிகளைத் தருவதில்லை; இருளில் கொடுக்கப்படும் தைரியத்தையும், விடியலுக்கு முன் பகிர்ந்துகொள்ளப்படும் ஒரு உணவையும் மட்டுமே தருகிறது.