சில திரைப்படங்கள் ஒரு காட்சியின் நடுவிலேயே முடிகின்றன: கதாநாயகன் ஒரு கதவு வழியாக நடந்து செல்கிறான், இசை உயர்கிறது, அடுத்து என்ன நடந்தது என்று அறிவதற்கு முன்பே பெயர்ப்பட்டியல் ஓடுகிறது. முதல் முறை, ஒரு சுருள் காணாமல் போனதுபோலத் தோன்றுகிறது. இரண்டாம் முறை, இயக்குநர் வேண்டுமென்றே அந்தக் கதவைத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதைக் கவனிக்கிறீர்கள். அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் சரியாக இதையே செய்கிறது. கலகங்கள், விசாரணைகள், ஒரு கப்பற்சேதம் நிறைந்த இருபத்தேழு அதிகாரங்களுக்குப் பின், பவுல் கடைசியில் உலகத்தின் தலைநகரை அடைகிறார் — லூக்கா அவரை அங்கேயே விட்டுவிடுகிறார்: இன்னும் கைதியாக, இன்னும் பேசிக்கொண்டிருப்பவராக, அவருடைய வாடகை அறையின் கதவு திறந்தே இருக்க. தீர்ப்பு இல்லை, மரணக் காட்சி இல்லை. இரண்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வருகிறவர்களை வரவேற்கும் ஒரு மனிதர் மட்டும்; கதை நின்றுவிடுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — 'பூமியின் கடைசிபரியந்தம்' கொண்டுசெல்லப்படும் சபை. எருசலேமிலிருந்து வெளியே பரவும் ஒரு சாட்சியை அப்போஸ்தலர் 1:8 வாக்களித்தது; இந்த அதிகாரம் செய்தியைப் பேரரசின் மையமாகிய ரோமுக்குக் கொண்டுவருகிறது. இந்தக் காலகட்டத்தின் கதை முதுகெலும்பு இங்கே முடிகிறது; இனி வரிசையில் வாசிப்பவர், காவலிலிருந்து பவுல் எழுதிய நிருபங்களின் வழியாக — எபேசியரில் தொடங்கி — அவரைப் பின்தொடர்கிறார்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சுவிசேஷத்தை ரோமில் கொண்டுசேர்த்து, லூக்காவின் பதிவை வேண்டுமென்றே தேர்ந்தெடுத்த ஒரு குறிப்பில் முடிப்பது: தூதுவர் சங்கிலியால் கட்டப்பட்டிருக்கிறார், செய்தியோ கட்டப்படவில்லை — லூக்காவின் இறுதி வார்த்தைகளில், அது வெளிப்படையாகவும் தடையின்றியும் பிரசங்கிக்கப்படுகிறது.
- 28:1–10 — கப்பற்சேதமடைந்தவர்கள் மெலித்தாவில் கரையேறுகிறார்கள். தீவார் நெருப்பு மூட்டுகிறார்கள்; ஒரு விரியன்பாம்பு பவுலின் கையைக் கவ்விக்கொள்கிறது; அவர் அதை உதறிவிடுகிறார், ஒரு தீங்கும் நேரவில்லை. தீவின் முதன்மையான மனிதனாகிய புபிலியு அவர்களை உபசரிக்கிறான்; பவுல் அவனுடைய தகப்பனையும் இன்னும் அநேகரையும் குணமாக்குகிறார்.
- 28:11–16 — மூன்று மாதங்களுக்குப் பின், இரட்டைத் தெய்வங்களின் அடையாளமுள்ள ஒரு அலெக்சந்திரியக் கப்பலில் பயணம் தொடர்ந்து, புத்தேயோலியில் இறங்கி, ரோமுக்குச் செல்லும் சாலையில் நடக்கிறார்கள். அப்பியுபுரம், மூன்று சத்திரம் என்னும் இடங்கள்வரை விசுவாசிகள் பவுலைச் சந்திக்க வருகிறார்கள்; அவர் திடன்கொள்கிறார். ரோமில், தம்மைக் காவல்காக்கும் ஒரு போர்வீரனுடன் தனியாகத் தங்கியிருக்க அவருக்கு அனுமதி கொடுக்கப்படுகிறது.
- 28:17–22 — மூன்று நாட்களுக்குப் பின் பவுல் உள்ளூர் யூதத் தலைவர்களை வரவழைத்து, தம் மக்களுக்கு எதிராகத் தாம் எதுவும் செய்யவில்லை என்று விளக்குகிறார். அவரைப் பற்றி எந்தக் கடிதமும் தங்களுக்கு வரவில்லை என்றும், இந்த இயக்கத்துக்கு எங்கும் எதிர்ப்பு பேசப்படுவதால், அவருடைய கருத்துகளைக் கேட்க விரும்புவதாகவும் அவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
- 28:23–29 — மோசேயையும் தீர்க்கதரிசிகளையும் கொண்டு நாள்முழுவதும் நடந்த வாதம் அவரைக் கேட்டவர்களைப் பிளவுபடுத்துகிறது. கேளாத காதுகளைப் பற்றிய ஏசாயாவின் வார்த்தைகளைப் பவுல் பொருத்திக் காட்டி, தேவனுடைய இரட்சிப்பு புறஜாதியாருக்கு அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது, அவர்கள் அதைக் கேட்பார்கள் என்று அறிவிக்கிறார்.
- 28:30–31 — பவுல் முழு இரண்டு ஆண்டுகள் தம் சொந்த வாடகை வீட்டில் தங்கி, தம்மிடம் வரும் அனைவரையும் வரவேற்று, தேவனுடைய ராஜ்யத்தைப் பிரசங்கித்து, இயேசுவைப் பற்றி மிகுந்த தைரியத்தோடும் தடையின்றியும் போதிக்கிறார். அங்கே புத்தகம் முடிகிறது.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 28:31 · அதனால் என்ன: பல விசுவாசிகள் முடிவுபெறாத கதைகளோடு வாழ்கிறார்கள் — இன்னும் நிலுவையிலுள்ள ஒரு வழக்கு, தீராத ஒரு நோய், இன்னும் பதில் கிடைக்காத ஒரு ஜெபம். பவுலின் முடிவு ஒழுங்காக இருந்ததாக அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் பாசாங்கு செய்வதில்லை. தாம் தேர்ந்தெடுக்காத வரம்புகளுக்குள், இரவலாகப் பெற்ற ஒரு அறையில், முடிவு இன்னும் தெரியாத நிலையில், அவர் உண்மையுள்ள வேலையைச் செய்வதை மட்டுமே அது காட்டுகிறது. வெற்றிகரமான ஒரு முடிவைவிட, அது பெரும்பாலானோரின் வாழ்க்கைக்கு நெருக்கமானதாக இருக்கலாம்.