பல கூட்டுக் குடும்பங்களில், எப்படியோ ஒருபோதும் பங்களிக்காத ஒரு உறுப்பினர் இருப்பார் — எப்போதும் திட்டங்களில் மும்முரம், எப்போதும் பொதுப் பந்தியில் சாப்பாடு, ஆனால் வேலை மட்டும் கிடைப்பதே இல்லை. எல்லோருக்கும் தெரியும். யாரும் சண்டையை விரும்புவதில்லை. கடைசியில் யாராவது ஏதாவது சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது; கடினமான பகுதி, அதைக் கொடூரமின்றிச் சொல்வதுதான். தெசலோனிக்கேச் சபையில் இப்படிப்பட்டவர்கள் இருந்தார்கள்; முடிவு சமீபமாயிருக்கிறது என்ற அவர்களுடைய எதிர்பார்ப்பு அன்றாட வேலையை அர்த்தமற்றதாகத் தோன்றச் செய்திருந்தது என்று சிலர் கருதுகிறார்கள். பவுல் தம் முதல் நிருபத்தில் இதை மென்மையாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். 2 தெசலோனிக்கேயர் 3இல் அவர் இன்னும் உறுதியாகப் பேசுகிறார். ஆனாலும் இங்கேயும் கவனமாக இருக்கிறார்: திருத்தத்தை மறுப்பவனும் ஒரு சகோதரனாகவே நடத்தப்பட வேண்டும்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — பகிர்ந்த உணவும் பகிர்ந்த பணமும் கொண்ட உண்மையான சமூகமாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் சபை. கிறிஸ்து திரும்பி வருவார் என்ற நம்பிக்கை, பொறுப்புடன் வாழ்வதை நிறுத்துவதற்கான சாக்கு அல்ல. பவுல் தம் சொந்த நடைமுறையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: அவர் கைவேலை செய்து தம்மைப் பராமரித்துக்கொண்டார் — கொரிந்துவில் கூடாரம் செய்பவராக அவர் அதைச் செய்வதை அப்போஸ்தலர் 18 காட்டுகிறது. இந்த நிருபம் அவருடைய சொந்தக் கையெழுத்துக் கையொப்பத்துடன் முடிகிறது — அது அவருடையது என்று குறிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஜெபத்திற்காகக் கேட்டு, பிறரைச் சார்ந்து சோம்பலாக வாழ்ந்த உறுப்பினர்களைத் திருத்தி, சபை எப்படிப் பதிலளிக்க வேண்டும் என்று வகுத்து, பவுலின் சொந்தக் கையால் நிருபத்தை உறுதிப்படுத்தி அதை முடிப்பது.
- 3:1–5 — செய்தி பரவவும், தாம் பொல்லாத மனிதர்களிடமிருந்து விடுவிக்கப்படவும் ஜெபிக்கும்படி பவுல் அவர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறார். கர்த்தர் அவர்களை ஸ்திரப்படுத்தி, அவர்களுடைய இருதயங்களைத் தேவனுடைய அன்பிற்குள்ளும் கிறிஸ்துவின் பொறுமைக்குள்ளும் நடத்துவார் என்று நம்பிக்கை தெரிவிக்கிறார்.
- 3:6–10 — சோம்பலாக வாழ்ந்து போதனையைப் பின்பற்றாத எந்த விசுவாசியிடமிருந்தும் விலகியிருக்கும்படி அவர் கட்டளையிடுகிறார். அவரும் அவருடைய தோழர்களும், யாருக்கும் பாரமாக இருக்கக்கூடாது என்றும் ஒரு முன்மாதிரி காட்ட வேண்டும் என்றும் இரவும் பகலும் உழைத்தார்கள்; வேலை செய்ய மனதில்லாதவன் சாப்பிடவும் கூடாது என்று போதித்தார்கள்.
- 3:11–13 — சிலர் வேலை செய்யாமல் வீண் காரியங்களில் தலையிடுகிறார்கள் என்று கேள்விப்பட்டு, அவர்கள் அமைதியாக உழைத்துத் தங்கள் சொந்தப் பிழைப்பைச் சம்பாதிக்கும்படி பவுல் சொல்கிறார். மற்றவர்கள் நன்மை செய்வதில் சோர்ந்துபோகக்கூடாது.
- 3:14–18 — இந்த நிருபத்தைப் புறக்கணிப்பவன் குறித்துக்கொள்ளப்பட்டு, அவன் வெட்கப்படும்படி அவனிடமிருந்து விலகியிருக்க வேண்டும் — ஆனாலும் அவன் சத்துருவாக நடத்தப்படாமல், சகோதரனாக எச்சரிக்கப்பட வேண்டும். சமாதானத்திற்கான ஒரு ஜெபத்துடனும், ஒவ்வொரு நிருபத்திலும் உள்ள அடையாளமான தம் சொந்தக் கையால் எழுதிய வாழ்த்துடனும் பவுல் முடிக்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: 2 தெசலோனிக்கேயர் 3:13 · அதனால் என்ன: வேலை செய்ய மனதில்லாதவன் சாப்பிடக்கூடாது என்ற வரி சில சமயம் ஏழைகளுக்கு எதிரான முழக்கமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அது தவறான வாசிப்பு: உணவைத் தாராளமாகப் பகிர்ந்துகொள்ளும் ஒரு சமூகத்திற்குள், வேலை செய்ய முடிந்தும் செய்ய விரும்பாதவர்களைப் பற்றியே பவுல் பேசுகிறார். இந்தச் சமநிலை கற்பிக்கிறது — உறுதியான எல்லைகள், ஆனால் சகோதரனை அவமானப்படுத்துவதற்கல்ல, அவனை மீட்டெடுப்பதற்கான திருத்தம்.