தாவீதும் கோலியாத்தும்

ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு மொழியும் இந்தக் கதையைக் கடன்வாங்கியிருக்கிறது. ஒரு சிறிய புதிய நிறுவனம் ஒரு ராட்சத நிறுவனத்தை எதிர்கொள்கிறது; ஒரு கிராமக் கிரிக்கெட் அணி தேசிய சாம்பியன்களைச் சந்திக்கிறது; ஒரே ஒரு செயற்பாட்டாளர் ஒரு வலிமையான அமைப்புக்கு எதிராக நிற்கிறார் — யாரோ அதைத் தாவீது-கோலியாத் போட்டி என்கிறார்கள். அந்தச் சொற்றொடர் அவ்வளவு பழக்கமானதால், உண்மையான கதையை மறந்துவிடுவது எளிது; அது துணிச்சலைப் பற்றியதைவிட நம்பிக்கையைப் பற்றியதே அதிகம். ஏலா பள்ளத்தாக்கில் இரண்டு சேனைகள் ஒன்றையொன்று எதிர்கொள்கின்றன; ஆனால் ஒரே ஒருவன் மட்டுமே சண்டையிடுகிறான்: ஒவ்வொரு காலையும் மாலையும் நிந்தைகளைக் கூச்சலிடும் ஒரு பிரம்மாண்டமான பெலிஸ்த வீரன். இஸ்ரவேலின் வீரர்களும், அவர்களுடைய உயரமான ராஜாவும், உறைந்துபோயிருக்கிறார்கள். அப்போது தன் சகோதரர்களுக்கு அப்பமும் பாலாடைக்கட்டியும் கொண்டு ஒரு பையன் வருகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி — இஸ்ரவேலின் கதை. இஸ்ரவேல் விரும்பிய ராஜா 'எங்களுக்கு முன்பாகப் புறப்பட்டு எங்கள் யுத்தங்களை நடத்த' வேண்டும் (1 சாமுவேல் 8:20). இங்கே எல்லாரையும்விடத் தோள்முதல் உயரமான சவுல் போரிட மறுக்கிறான்; தேவன் இரகசியமாக அபிஷேகம்பண்ணிய பையனோ போரிடுகிறான். 16ஆம் அதிகாரம் தனிப்பட்ட முறையில் வெளிப்படுத்தியதை இந்த அதிகாரம் பகிரங்கமாகக் காட்டுகிறது: ஆவியானவர் தாவீதிடம் சென்றுவிட்டார். தாவீதின் சங்கீதங்கள் முழுவதும் ஓடும் அவனுடைய முத்திரைக் கருப்பொருளையும் — யுத்தம் கர்த்தருடையது — இது அமைக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தாவீதை மறைவிலிருந்து இஸ்ரவேலின் பொது அரங்குக்குக் கொண்டுவருவது; சவுலின் பயத்துக்கு மாறாக, அவனுடைய தைரியத்தையும் தேவன்மேலுள்ள நம்பிக்கையையும் வெற்றிக்கான உண்மையான காரணமாகக் காட்டுவது.

• 17:1–11 — பெலிஸ்தரும் இஸ்ரவேலும் ஏலா பள்ளத்தாக்கின் இருபுறமும் எதிரெதிராக நிற்கிறார்கள். பிரம்மாண்டமானவனும் வெண்கலக் கவசம் தரித்தவனுமான காத் ஊரானாகிய கோலியாத், தன்னோடு சண்டையிட்டு யுத்தத்தைத் தீர்க்க ஒரு மனிதனை அனுப்பும்படி இஸ்ரவேலுக்குச் சவால் விடுகிறான். சவுலும் இஸ்ரவேலர் அனைவரும் கலங்கி மிகவும் பயப்படுகிறார்கள்.
• 17:12–30 — பாளயத்திலுள்ள தன் மூன்று மூத்த மகன்களுக்கு உணவு கொண்டுபோகும்படி ஈசாய் இளைஞனாகிய தாவீதை அனுப்புகிறான். அவன் கோலியாத்தின் சவாலையும் ராஜா வாக்களித்த வெகுமதியையும் கேட்டு, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய சேனைகளை நிந்திக்க இந்தப் பெலிஸ்தன் யார் என்று கேட்கிறான். அவனுடைய மூத்த சகோதரன் எலியாப் கோபமாக அவனை அகந்தையுள்ளவன் என்று குற்றம்சாட்டுகிறான்.
• 17:31–40 — தாவீது சவுலிடம் கொண்டுவரப்பட்டு, போரிட முன்வருகிறான். அவன் ஒரு வாலிபன் மட்டுமே என்று சவுல் சொல்கிறான்; ஆனால் தன் மந்தையைக் காக்க ஒரு சிங்கத்தையும் ஒரு கரடியையும் கொன்றதைத் தாவீது விவரித்து, அப்போது தன்னைக் காத்த கர்த்தர் இப்போதும் காப்பார் என்கிறான். அவன் சவுலின் கவசத்தை அணிந்துபார்க்கிறான், அதில் நகர முடியவில்லை; தன் கோலோடும் கவணோடும் ஐந்து கூழாங்கற்களோடும் புறப்படுகிறான்.
• 17:41–54 — கோலியாத் அவனை அசட்டைபண்ணுகிறான். பூமியெல்லாம் இஸ்ரவேலில் ஒரு தேவன் உண்டென்றும், யுத்தம் கர்த்தருடையது என்றும் அறியும்படி, தான் சேனைகளின் கர்த்தருடைய நாமத்திலே வருவதாகத் தாவீது பதிலளிக்கிறான். அவனுடைய கவண்கல் கோலியாத்தின் நெற்றியைத் தாக்குகிறது; தாவீது அவனுடைய சொந்தப் பட்டயத்தாலேயே அவனைக் கொல்கிறான்; பெலிஸ்தர் ஓடுகிறார்கள், காத்வரையும் எக்ரோன்வரையும் துரத்தப்படுகிறார்கள்.
• 17:55–58 — இந்த வாலிபன் யாருடைய மகன் என்று சவுல் அப்னேரிடம் கேட்கிறான்; இருவருக்கும் தெரிந்ததாகத் தெரியவில்லை. கோலியாத்தின் தலையைக் கையில் பிடித்தபடி தாவீது சவுலுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டு, தான் பெத்லெகேமியனாகிய ஈசாயின் மகன் என்று சொல்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: 1 சாமுவேல் 17:47  ·  அதனால் என்ன: பலவீனமானவன் போதுமான தைரியம் இருந்தால் வெல்ல முடியும் என்று பிரபலமான பதிப்பு சொல்கிறது. இந்த அதிகாரம் ஆழமான ஒன்றைச் சொல்கிறது: தாவீதின் நம்பிக்கை தன்மேல் அல்ல, யாரும் பார்க்காத வயல்வெளிகளில், சிறிய இடங்களில் ஏற்கனவே உண்மையுள்ளவராக இருந்த தேவன்மேலேயே நிற்கிறது. பெரிய சவால்களுக்கு நமக்குத் தேவையான தைரியம், பெரும்பாலும் காணப்படாத அன்றாடக் கடமைகளில் உண்மையாயிருப்பதில் உருவாகிறது. தனியாக வெல்ல முடியாத மக்களுக்காகப் போரிடும் ஒருவரை நோக்கிச் சுட்டுபவனாகவும் கிறிஸ்தவர்கள் இங்கே தாவீதை வாசிக்கிறார்கள்.