வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3 — இதோ, வாசற்படியிலே நின்று கதவைத் தட்டுகிறேன்
கடைசி மூன்று கடிதங்கள். சர்தை — நீ உயிருள்ளவன் என்று பெயர் பெற்றிருக்கிறாய், ஆனால் மரித்திருக்கிறாய். விழித்திரு, மீதியாயிருக்கிறவைகளைப் பலப்படுத்து. சர்தையில் சிலர் தங்கள் ஆடைகளை அசுசிப்படுத்தவில்லை. பிலதெல்பியா — உனக்கு முன்பாகத் திறந்த வாசலை வைத்திருக்கிறேன், அதை ஒருவனும் பூட்டமுடியாது. பொறுமையின் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டார்கள்; சோதனை நேரத்திலிருந்து கர்த்தர் அவர்களைக் காப்பார். லவோதிக்கேயா — குளிருமல்ல அனலுமல்ல... உன்னை என் வாயிலிருந்து உமிழ்ந்துவிடுவேன். தங்களை ஐசுவரியவான்கள் என்று நினைக்கிறார்கள், ஆனால் நிர்பாக்கியரும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களும் தரித்திரரும் குருடரும் நிர்வாணிகளுமாயிருக்கிறார்கள். இதோ, வாசற்படியிலே நின்று கதவைத் தட்டுகிறேன்.
“இதோ, வாசற்படியிலே நின்று கதவைத் தட்டுகிறேன்; ஒருவன் என் சத்தத்தைக்கேட்டு, கதவைத் திறந்தால், நான் அவன் வீட்டிற்குள் சென்று, அவனோடுகூட உணவு உண்பேன், அவனும் என்னோடு உண்பான்.”
— வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:20
- v.1-6 சர்தை — பெயரில் உயிர், உண்மையில் மரணம்
- v.7-13 பிலதெல்பியா — திறந்த வாசல்
- v.14-22 லவோதிக்கேயா — வெதுவெதுப்பு
கொஞ்சம் பெலன். பெரிதல்ல — கொஞ்சம். இருந்தாலும் வாசல் திறக்கப்பட்டிருக்கிறது. கிறிஸ்து திறப்பது சபையின் வல்லமையின் அடிப்படையில் அல்ல, அதன் உண்மையின் அடிப்படையில் — அவருடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்வது, அவருடைய நாமத்தை மறுதலிக்காதிருப்பது.
அதை ஒருவனும் பூட்டமுடியாது. கிறிஸ்து திறந்த வாசலை எதிரிகள் மூடமுடியாது. ஒவ்வொரு உண்மையுள்ள விசுவாசிக்கும் இது உண்மை; அவர் திறக்கும் வாசல்கள் அவருடைய நோக்கம் நிறைவேறும்வரை திறந்திருக்கும்.
லவோதிக்கேயாவின் சுயமதிப்பீடும் கிறிஸ்துவின் மதிப்பீடும். சபை தன் ஐசுவரியத்தைக்குறித்துத் தன்னைத்தானே பாராட்டிக்கொண்டது; கிறிஸ்து அதை வங்குரோத்து அடைந்தது என்று அழைத்தார். சுயக் கருத்து உண்மைக்கு நேர்மாறாக இருந்தது.
இன்றைய காலத்திற்குமான ஒரு ஆபத்து. பொருள்ரீதியாக ஐசுவரியமுள்ள சபைகள் பெரும்பாலும் தங்களை ஆவிக்குரிய விதத்தில் ஐசுவரியமுள்ளவை என்று நினைக்கின்றன. இந்த வசனம் எந்தக் காலத்திலும் வசதியான ஒவ்வொரு சபையையும் தொடர்ந்து துளைக்கவேண்டும்.
கர்த்தர் தம்முடைய சொந்தச் சபைக்கு வெளியே நின்று, உள்ளே விடும்படி கேட்கிறார். இந்தக் காட்சி சோகமானதும் அழைப்பானதுமாய் இருக்கிறது. அவர் லவோதிக்கேயாவைக் கைவிடவில்லை; அவர் உள்ளே விடப்படவில்லை.
ஒருவன். சபை தொல்லையில் இருக்கும்போதும் இந்த வாக்குத்தத்தம் தனிப்பட்டது. தனிப்பட்ட விசுவாசிகள் அவர் தட்டிக்கொண்டிருக்கும் கதவைத் திறக்கமுடியும், சுற்றிலுமுள்ள சபை கவனச்சிதறலில் இருந்தாலும் அவரோடு உணவு உண்ணமுடியும்.
வசனம் 20, தன் சபை குளிர்ந்துபோயிருக்கும் தனிநபருக்கு. கிறிஸ்து உங்கள் கதவில் தனிப்பட்ட முறையில் நிற்கிறார். அதைத் திறவுங்கள். உங்களைச் சுற்றிலுமுள்ள சபை கவனிக்கமுடியாத அளவுக்கு கவனச்சிதறலில் இருந்தாலும் அந்த ஐக்கியம் கொடுக்கப்படுகிறது. அறையின் வெப்பநிலை எப்படியிருந்தாலும், இன்று மாலையே அவரோடு உணவு உண்ணுங்கள்.
ஏழு கடிதங்கள் கிறிஸ்து வெளியே நின்று கதவைத் தட்டுவதோடு முடிகின்றன. இந்தக் காட்சி அவருடைய பொறுமையான அன்பு. அவர் லவோதிக்கேயாவை நியாயந்தீர்த்திருக்கலாம்; அதற்குப் பதிலாக அவர் நின்று கதவைத் தட்டினார். 1-ஆம் அதிகாரத்தில் குத்துவிளக்குகளின் மத்தியில் நடந்த அதே கிறிஸ்து 3-ஆம் அதிகாரத்தில் கதவருகே இருக்கிறார் — அவருக்குத் திறக்கப்படும் எந்தக் கதவும் தொடங்கிய ஒரு விருந்து.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org
இந்தக் கடிதங்களில் மிகவும் நடுங்கவைக்கும் நோய்நிர்ணயம். பெயர் உயிருள்ளது என்று சொல்கிறது; உண்மை மரித்திருக்கிறது. பெயருக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான இந்த முரண்பாடு சாத்தியமான நிலைகளில் மிக ஆபத்தானது — தவறான சான்றால் ஆறுதல் பெறுவது.
சமூகத்தில் ஒரு சபையின் நிலை, கிறிஸ்துவுக்கு முன்பாக அதன் நிலைக்கு அளவுகோல் அல்ல. சர்தையின் சோதனை ஒவ்வொரு சபையையும் கேட்கிறது: நீங்கள் எப்படி அழைக்கப்படுகிறீர்களோ அப்படியே உண்மையில் இருக்கிறீர்களா?