யோசபாத்தின் பள்ளத்தாக்கு என்பதற்கு யெகோவா நியாயந்தீர்க்கிறார் என்று பொருள். அந்த இடம் புவியியல் சார்ந்ததாக இருப்பது போலவே அடையாளப்பூர்வமானதும் கூட — தமது மக்களிடம் தேசங்கள் நடந்துகொண்ட விதத்தைத் தேவன் தாமே நேரடியாக நியாயந்தீர்க்கும் இடம்.

இதன் கொள்கை: தமது மக்கள் நடத்தப்பட்ட விதத்தைத் தேவன் நினைவில் வைத்திருக்கிறார். இஸ்ரவேலையும் சபையையும் சிதறடித்த, துன்புறுத்திய, ஒடுக்கிய ஒவ்வொரு தேசமும் இறுதியில் கணக்கொப்புவிக்க வேண்டும். வரலாற்றின் கணக்குப் புத்தகம் வரலாற்றுக்குள்ளேயே மூடப்படுவதில்லை.

ஏசாயா 2:4, மீகா 4:3 ஆகியவற்றின் தலைகீழ் — அங்கே சமாதானத்திற்காகப் பட்டயங்கள் மண்வெட்டிகளாக அடிக்கப்படுகின்றன. இங்கே வரிசை தலைகீழாகிறது; இறுதி யுத்தத்திற்காகத் தேசங்கள் மீண்டும் ஆயுதம் தரிக்கின்றன.

ஒரே உருவகம் இரண்டு விதமாகவும் பயன்படுத்தப்படுவது, வரலாறு இரண்டு திசைகளிலும் செல்லுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. பட்டயங்கள் அடித்து வீழ்த்தப்படும் காலங்களும் உண்டு, அவை மீண்டும் வார்க்கப்படும் காலங்களும் உண்டு. கிறிஸ்துவின் திரும்பி வருகைக்கு முந்தைய இறுதிக் காலத்தில், இதற்குமுன் கண்டிராத அளவில் உலகம் யுத்தத்திற்கு ஆயத்தமாவதைக் காணும்.

வேதாகமத்தின் மகத்தான வசனங்களில் ஒன்று. நியாயத்தீர்ப்பின் பள்ளத்தாக்கிலே மக்கள் திரள்திரளாக இருக்கிறார்கள். தீர்மானம் என்பதற்கான எபிரெய வார்த்தைக்கு (காரூட்ஸ்) போரடித்தல் என்ற பொருளும் உண்டு. அந்தப் பள்ளத்தாக்கு தெரிந்தெடுப்பின் இடமும், நியாயத்தீர்ப்பின் இடமும் ஆகும்.

சுவிசேஷகர்கள் இந்த வசனத்தை அடிக்கடி தனிப்பட்ட முறையில் பிரசங்கித்திருக்கிறார்கள் — ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் ஒரு தனிப்பட்ட தீர்மானத்தின் பள்ளத்தாக்கை எதிர்கொள்கிறது. ஆனால் தீர்க்கதரிசியின் முதன்மையான பொருள் கூட்டானதும் கடைசிக்காலம் சார்ந்ததுமாகும் — இறுதி நியாயத்தீர்ப்புக்காகக் கூட்டப்பட்ட தேசங்கள்.

யெகோவா சீயோனிலிருந்து கெர்ச்சித்து. யூதாவின் சிங்கம் தமது பரிசுத்த மலையிலிருந்து கெர்ச்சிக்கிறார். ஆமோஸ் 1:2, ஓசியா 11:10 ஆகியவையும் இதே உருவகத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன. அந்தக் கெர்ச்சிப்பு எதிரிகளைப் பயமுறுத்தி, அவருடைய மக்களைக் கூட்டிச்சேர்க்கிறது.

ஆனாலும் யெகோவா தமது மக்களுக்கு அடைக்கலம். தேசங்களை நியாயந்தீர்க்கும் அதே கெர்ச்சிப்பு அவருக்குச் சொந்தமானவர்களைத் தேற்றுகிறது. விசுவாசி அந்தக் கெர்ச்சிப்பை நம்பிக்கையோடு கேட்கிறான்; தேவனுடைய எதிரி அதைத் திகிலோடு கேட்கிறான்.

என் பரிசுத்த மலையாகிய சீயோனிலே வாசமாயிருக்கிற நான் உங்கள் தேவனாகிய யெகோவா. தேவனுடைய மக்களின் இறுதி நிலை — உள்ளே வாசமாயிருக்கும் பிரசன்னம் நிரந்தரமானது, நகரம் முழுவதும் பரிசுத்தமானது, எந்தத் தீட்டும் உள்ளே நுழைவதில்லை. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:27 இதையே எதிரொலிக்கிறது — தீட்டுள்ளதும்... ஒன்றும் அதில் செல்வதில்லை.

முழு வேதாகமத்தின் போக்கு — தேவன் தமது மக்களோடு இடைவிடாத ஐக்கியத்தில் வாசமாயிருப்பது — இப்படிப்பட்ட வசனங்களில் தன் நிறைவைக் காண்கிறது. யோவேலின் தரிசனமும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் தரிசனமும் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகின்றன.

யோவேல் 1 இன் தலைகீழ் மாற்றம். வெட்டுக்கிளிகள் திராட்சைரசத்தை அழித்து ஆறுகளைக் கெடுத்த இடத்தில், புதிய யுகம் பொங்கிவழியும் திராட்சைரசத்தையும் யெகோவாவுடைய ஆலயத்திலிருந்து புறப்படும் ஆறுகளையும் உண்டாக்குகிறது.

ஒரு ஊற்று யெகோவாவுடைய ஆலயத்திலிருந்து புறப்பட்டு. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:1 இல் யோவான் கண்ட அதே நதி — ஜீவத்தண்ணீருள்ள சுத்தமான நதி தேவனும் ஆட்டுக்குட்டியானவரும் இருக்கிற சிங்காசனத்திலிருந்து புறப்பட்டு வருகிறது. தரிசனம் ஒன்றே.

யோவேலின் கடைசி வார்த்தை. யெகோவா சீயோனிலே வாசமாயிருக்கிறார். புத்தகம் முழுவதும் வெட்டுக்கிளி அழிவிலிருந்து இந்த அறிவிப்பு வரை நகர்ந்துவந்திருக்கிறது. யெகோவா தமது மக்களோடு தம் வீட்டில் இருக்கிறார்.

எசேக்கியேலை நிறைவுசெய்யும் அதே கருப்பொருள் — அந்த நாள்முதல் நகரம் யேகோவா ஷம்மா என்னும் பெயர்பெறும் (எசேக்கியேல் 48:35). வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:3 உம் — மனிதர்களிடத்திலே தேவனுடைய வாசஸ்தலம் இருக்கிறது, அவர்களிடத்திலே அவர் வாசமாக இருப்பார். முழு வேதாகமமும் எங்கே முடிகிறதோ அங்கேயே யோவேலும் முடிகிறது.