வேதாகமத்தின் மிகக் குறுகிய ஞாபகம். செங்கடலுக்குச் சில வாரங்களுக்குப் பின், இஸ்ரவேல் எகிப்திலேயே செத்திருக்கலாமே என்று விரும்புகிறது — விடுவிக்கப்படும்படி அவர்கள் கதறி அழுத அடிமைத்தனத்தின் இடம் அது.

எகிப்தின் இறைச்சிப் பாத்திரங்கள் பாசத்தோடு நினைவுகூரப்படுகின்றன. அடிமை உணவை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு சங்கிலிகளை மறந்துவிடுகிறான். இந்த மாதிரி இன்றும் செயல்படுகிறது — போதையிலிருந்து மீண்டுவருகிறவர் அந்தப் போதை உணர்வை நினைத்துக்கொண்டு அடிமைத்தனத்தை மறந்துவிடுகிறார்.

அவர்களைச் சோதிப்பேன். மன்னா ஒரு ஏற்பாடாக இருந்ததுபோலவே ஒரு சோதனையாகவும் இருந்தது. ஒருநாளுக்கு ஒருநாள் சார்ந்திருக்கக் கற்றுக்கொடுக்கும்படி, தேவன் அதை வேண்டுமென்றே தினமும் கொடுத்தார்.

ஒரு வருடத்திற்கான முழு ஏற்பாட்டையும் ஒரே தடவையில் பெற்றால், அநேக விசுவாசிகள் ஒரு வாரம் நன்றியோடும் மீதியுள்ள 51 வாரங்கள் சுயசார்போடும் இருப்பார்கள். தினசரி ஜெபம் தேவைப்படும்படியாகவே தேவன் அன்றன்றுள்ள அப்பத்தைக் கொடுக்கிறார்.

இந்தப் பகுதி மன்னா என்ற பெயரை எபிரெய மான் ஹூ — “இது என்ன?” — என்பதோடு இணைக்கிறது. அதைப்பற்றிய அவர்களுடைய முதல் கேள்வியை அந்தப் பெயர் பாதுகாத்துவைக்கிறது. மன்னா என்னவென்று அவர்கள் ஒருபோதும் முழுமையாக அறியவில்லை; அதைக் கொடுத்தவர் யார் என்பதை மட்டுமே அறிந்திருந்தார்கள்.

தேவனுடைய ஏற்பாட்டில் நாம் ஒருபோதும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாத இரகசியங்கள் உண்டு. அவற்றை அவருடைய நாமத்தினால் அழைத்து, நன்றியோடு சாப்பிடக் கற்றுக்கொள்கிறோம்.

கிறிஸ்தவ தாராளத்தைக் கற்பிக்கும்படி பவுல் இதை 2 கொரிந்தியர் 8:15-இல் மேற்கோள் காட்டுகிறார். மன்னாவைச் சமநிலைப்படுத்திய அதே தேவன், தம்முடைய மக்களின் மனப்பூர்வமான பகிர்ந்துகொள்ளுதலின் மூலம், சபை முழுவதிலும் அவர்களுடைய செல்வத்தைச் சமநிலைப்படுத்தமுடியும்.

போதுமான அளவு என்ற கொள்கை வேதவாக்கியம் முழுவதிலும் ஓடுகிறது. தேவைக்கு அதிகமாக உள்ளவனிடம், குறைவாக உள்ளவர்களுக்காக அந்த மிகுதி ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அவர்களால் அதை இரவு முழுவதும் சேமித்துவைக்கமுடியவில்லை. பதுக்கிவைக்கப்பட்ட கிருபை நாற்றமெடுக்கிறது. அந்த ஏற்பாடு அந்த நாளுக்காகக் கொடுக்கப்பட்டது; மறுநாளுக்குப் புதிய ஏற்பாடு தேவைப்பட்டது.

2 கொரிந்தியர் 4:16 — உள்ளான மனிதன் நாளுக்குநாள் புதிதாக்கப்படுகிறான். நேற்றைய ஆவிக்குரிய அனுபவம் நேற்றைய அப்பம். இன்றைக்கு அதற்குரிய புதிய சேகரிப்பு தேவை. அநேக விசுவாசிகள் சேமித்துவைத்த மன்னாவில் வாழ முயன்று, தங்கள் ஆத்துமாக்கள் ஏன் நாற்றமெடுக்கின்றன என்று வியக்கிறார்கள்.

ஓய்வுநாள் சீனாய்க்கு முன்பே இங்கே நிலைநாட்டப்படுகிறது. மன்னாவின் மாதிரியே அதைக் கற்பிக்கிறது — ஆறு நாட்கள் சேர்த்தல், ஒருநாள் இளைப்பாறுதல். ஆறாம் நாளின் இரண்டு மடங்கு பங்கு இரவு முழுவதும் கெடாமல் இருந்தது; மற்ற நாட்களில் அது பூச்சி பிடித்தது.

தேவன் ஏற்பாட்டின் தாளத்திற்குள்ளேயே இளைப்பாறுதலை அமைத்தார். ஓய்வுநாள் முதலாவது கீழ்ப்படியவேண்டிய ஒரு கட்டளை அல்ல; அது கனம்பண்ணப்படும் படைப்பின் ஒரு மாதிரி.

நாற்பது வருடங்கள் வானத்திலிருந்து அன்றன்றுள்ள அப்பம். இரண்டாயிரத்திற்கும் அதிகமான வாரங்களுக்கு, வாரத்தில் ஆறு நாட்கள். ஏற்பாடு செய்வதில் தேவனுடைய உண்மைத்தன்மை சலிப்பூட்டும் அளவுக்கு மாறாத ஒழுங்குடையது — அதுவே அதன் மகிமை.

மன்னா நின்றுபோன தருணத்தை யோசுவா 5:12 பதிவுசெய்கிறது — அவர்கள் தேசத்தின் தானியத்தைச் சாப்பிட்ட மறுநாளிலே. மனித உழைப்பின் மூலம் அவருடைய சாதாரண ஏற்பாடு மீண்டும் தொடங்கும்போது, தேவனுடைய அசாதாரண ஏற்பாடு முடிவடைகிறது.