బైబిల్లోనే అతి చిన్న జ్ఞాపకశక్తి ఇది. ఎర్ర సముద్రం దాటిన కొన్ని వారాలకే, ఇశ్రాయేలు తాము ఐగుప్తులోనే చనిపోయి ఉంటే బాగుండేదని కోరుకుంటోంది — ఏ బానిసత్వం నుండి విడిపించమని మొరపెట్టారో ఆ స్థలమే అది.

ఐగుప్తులోని మాంసం కుండలు ఇష్టంగా జ్ఞాపకం చేసుకోబడుతున్నాయి. బానిస భోజనాలను జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు, సంకెళ్ళను మరచిపోతాడు. ఈ నమూనా ఇంకా పనిచేస్తూనే ఉంది — వ్యసనం నుండి కోలుకుంటున్న వ్యక్తి ఆ మత్తును జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు, బంధకాన్ని మరచిపోతాడు.

వాళ్ళు నా ఉపదేశం ప్రకారం నడుచుకుంటున్నారో లేదో నేను పరిశీలిస్తాను. మన్నా ఒక ఏర్పాటు ఎంతో ఒక పరీక్ష కూడా అంతే. ఒక్కొక్క రోజు చొప్పున ఆధారపడడం నేర్పించడానికే దేవుడు కావాలని దాన్ని ప్రతిరోజూ ఇచ్చాడు.

ఎంతోమంది విశ్వాసులు ఒక సంవత్సరానికి సరిపడే సరుకును ఒకేసారి అందుకుంటే, ఒక వారం కృతజ్ఞతతోనూ మిగిలిన 51 వారాలు స్వీయ ఆధారంతోనూ గడుపుతారు. ప్రతిరోజూ ప్రార్థన అవసరమయ్యేలా ఉండడానికే దేవుడు రోజువారీ ఆహారం ఇస్తాడు.

ఈ పాఠం మన్నా అనే పేరును హీబ్రూ మాన్ హూ అంటే “ఇదేంటి?” అనే మాటతో ముడిపెడుతుంది. ఆ పేరు దాని గురించి వారు అడిగిన మొదటి ప్రశ్నను భద్రపరుస్తుంది. మన్నా అంటే ఏమిటో వారికి ఎప్పుడూ పూర్తిగా తెలియలేదు; దాన్ని ఎవరు ఇచ్చారో మాత్రమే వారికి తెలుసు.

దేవుని ఏర్పాటులో మనం ఎప్పటికీ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేని మర్మాలు ఉన్నాయి. వాటిని ఆయన పేరుతో పిలవడం, కృతజ్ఞతతో తినడం మనం నేర్చుకుంటాం.

క్రైస్తవ ఔదార్యాన్ని నేర్పించడానికి పౌలు 2 కొరింతీ పత్రిక 8:15 లో దీన్ని ఉల్లేఖిస్తాడు. మన్నాను సమతుల్యం చేసిన అదే దేవుడు సంఘమంతటా తన ప్రజల సంపదను సమతుల్యం చేయగలడు — వారు ఇష్టపూర్వకంగా పంచుకోవడం ద్వారా.

సరిపడేంత ఉండడం అనే సూత్రం లేఖనమంతటా కనిపిస్తుంది. అవసరానికి మించి ఉన్న వ్యక్తికి, తక్కువ ఉన్నవారి కోసం ఆ మిగులు అప్పగించబడింది.

వారు దాన్ని రాత్రంతా దాచుకోలేకపోయారు. దాచిపెట్టిన కృప దుర్వాసన కొడుతుంది. ఏర్పాటు ఆ రోజు కోసమే ఇవ్వబడింది; మరుసటి రోజుకు కొత్త ఏర్పాటు అవసరం.

2 కొరింతీ పత్రిక 4:16 — లోలోపల ప్రతి రోజూ దేవుడు మమ్మల్ని కొత్తవారినిగా చేస్తున్నాడు. నిన్నటి ఆత్మీయ అనుభవం నిన్నటి ఆహారం. ఈ రోజుకు దాని సొంత తాజా సమకూర్పు కావాలి. ఎంతోమంది విశ్వాసులు దాచిపెట్టిన మన్నా మీద బతకడానికి ప్రయత్నించి, తమ ఆత్మలు ఎందుకు దుర్వాసన కొడుతున్నాయో అని ఆశ్చర్యపోతారు.

విశ్రాంతి దినం ఇక్కడ, సీనాయికి ముందే స్థాపించబడింది. మన్నా విధానమే దాన్ని నేర్పిస్తుంది — ఆరు రోజులు సమకూర్చుకోవడం, ఒక రోజు విశ్రాంతి. ఆరవ రోజు రెట్టింపు భాగం రాత్రంతా నిలిచి ఉంది; ఇతర రోజుల్లో దానికి పురుగు పట్టింది.

దేవుడు విశ్రాంతిని ఏర్పాటు లయలోనే నిర్మించాడు. విశ్రాంతి దినం మొదట పాటించవలసిన ఒక ఆజ్ఞ కాదు, గౌరవించవలసిన సృష్టి నమూనా.

నలభై సంవత్సరాల పాటు ఆకాశం నుండి రోజువారీ ఆహారం. రెండు వేల వారాలకు పైగా, వారానికి ఆరు రోజులు. ఏర్పాటు చేయడంలో దేవుని నమ్మకత్వం దాని నిలకడలో ఒకే రీతిగా ఉంటుంది — అదే దాని మహిమ.

మన్నా ఆగిపోయిన క్షణాన్ని యెహోషువ 5:12 నమోదు చేస్తుంది — ఆ రోజు వారు ఆ దేశపు పంటను తిన్న తరువాత. మానవ శ్రమ ద్వారా వచ్చే ఆయన సాధారణ ఏర్పాటు తిరిగి మొదలైనప్పుడు ఆయన అసాధారణ ఏర్పాటు ముగుస్తుంది.