"பெந்தெகொஸ்தே என்னும் நாள் வந்தபோது" — அந்த நேரம் தேவனுடையது. பெந்தெகொஸ்தே யூதர்களின் வாரங்களின் பண்டிகை, பஸ்காவுக்கு ஐம்பது நாட்களுக்குப் பின் வருவது. கிறிஸ்து பஸ்காவின்போது மரித்திருந்தார். அவர்களில் ஒருவரும் பிறப்பதற்கு முன்பே இந்த மாதிரி தேவனுடைய நாட்காட்டியில் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

"ஒருமனப்பட்டு ஓரிடத்திலே" — ஊற்றப்படுதலுக்கு முன்பே ஒற்றுமை இருந்தது. பிளவுபட்ட ஓர் அறையின்மேல் ஆவியானவர் வரவில்லை.

மூன்று காரியங்கள் சேர்ந்து நடக்கின்றன: நிரப்பப்பட்டார்கள், பேசினார்கள், பேசும் வரம் அருளப்பட்டது. ஆவியானவரே அந்தப் பேச்சை உண்டாக்கினார்; அந்தப் பேச்சு அவர்கள் நிரப்பப்பட்டதற்கான சான்றாக இருந்தது.

இங்கே சொல்லப்படும் "மொழிகள்" அறியப்பட்ட மனித மொழிகள் (வசனங்கள் 6-11); எருசலேமில் கூடியிருந்த ஒவ்வொரு தேசத்து மக்களுக்கும் சுவிசேஷம் பிரசங்கிக்கப்பட அவை வழிசெய்தன. சபையின் முதல் அற்புதம் ஒரு மிஷனரி அற்புதம்.

யோவேல் 2:32-இலிருந்து பேதுரு மேற்கோள் காட்டியது. இந்த வாக்குத்தத்தம் உலகளாவியது — எவனோ. கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுதலைத் தவிர இன, சமூக, அல்லது ஒழுக்கத் தகுதி எதுவும் தேவையில்லை.

பவுல் இதை ரோமர் 10:13-இல் மீண்டும் சொல்வார். சபையின் முழு மிஷனரி விரிவாக்கமும் இந்த ஒரே வசனத்திலிருந்து பாய்ந்து வருகிறது.

பேதுருவின் பிரசங்கத்தின் உச்சக்கட்டம். இயேசுவைப் பற்றி இரண்டு கூற்றுகள்: ஆண்டவர் (சர்வ அதிகாரமுள்ளவர்), கிறிஸ்து (மேசியா). அவர்கள் சிலுவையில் அறைந்த அதே இயேசு.

குற்றச்சாட்டு நேரடியானது: நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த. பேதுரு அதை மென்மையாக்கவில்லை. கிருபை செய்ததை அறிவிப்பதற்கு முன்பு, பாவம் செய்ததை உண்மையான சுவிசேஷப் பிரசங்கம் பெயரிட்டுச் சொல்கிறது.

"நாங்கள் என்னசெய்யவேண்டும்?" என்று அவருடைய பேச்சைக் கேட்டவர்கள் கேட்டபோது பேதுரு முதலாவது எதிர்பார்த்த பதில். இரண்டு செயல்கள்: மனந்திரும்புதல் (திரும்புதல்), ஞானஸ்நானம் பெறுதல் (கிறிஸ்துவோடு பகிரங்கமாகத் தன்னை அடையாளப்படுத்துதல்). இரண்டு வரங்கள்: பாவமன்னிப்பு, பரிசுத்த ஆவியானவரின் வரம்.

இந்த மாதிரி நடபடிகளின் மீதிப் பகுதி முழுவதும் தொடர்கிறது. பதிவுசெய்யப்பட்ட ஒவ்வொரு மனமாற்றத்திலும் விசுவாசம்/மனந்திரும்புதல், ஞானஸ்நானம் இரண்டும் இடம்பெறுகின்றன. அப்போஸ்தலப் பிரசங்கத்தில் இவ்விரண்டும் பிரிக்கப்படவில்லை.

முதல் சபையின் நான்கு தூண்கள்: போதனை (போதிக்கப்பட்ட சத்தியம்), ஐக்கியம் (பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்ட வாழ்க்கை), அப்பம் பிட்குதல் (கர்த்தருடைய இராப்போஜனம்), ஜெபங்கள் (சபையாக ஜெபித்தல்). இந்த நான்கில் ஒன்று இல்லாத எந்தச் சபையும் சமநிலையற்றது.

அவர்கள் "உறுதியாகத் தரித்திருந்தார்கள்" — வாரத்தில் ஒரு ஞாயிறு மட்டும் அல்ல, தினந்தோறும் தொடர்ச்சியாக. முதல் சபை ஓர் அனுதின வாழ்க்கை, வார இறுதி நிகழ்ச்சி அல்ல.