எருசலேம் அல்ல, எப்பிராயீம் மலைத்தேசத்திலுள்ள சீகேம் — ஆபிராம் அந்தத் தேசத்தில் முதலாவது பலிபீடத்தைக் கட்டிய இடம் (ஆதியாகமம் 12:6-7), யோசுவாவின் தலைமையில் உடன்படிக்கை புதுப்பிக்கப்பட்ட இடம் (யோசுவா 24:1, 25), ஒருகாலத்தில் அபிமெலேக்கு ராஜாவாக்கப்பட்ட இடம் (நியாயாதிபதிகள் 9:6). தாவீதின் வாரிசு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கு வடக்கே போகவேண்டியிருக்கிறது. தாவீதே எப்ரோனில் மூப்பர்களோடு உடன்படிக்கைசெய்து இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக்கப்பட்டான் (2 சாமுவேல் 5:3); வடக்குக் கோத்திரங்கள் தங்களிடம் மீண்டும் கேட்கப்படும் என்றும், தாங்கள் நிபந்தனைகள் வைக்கலாம் என்றும் எதிர்பார்த்ததாகத் தோன்றுகிறது.

எகிப்திலே குடியிருந்த யெரொபெயாம் இதைக் கேள்விப்பட்டான்; அவர்கள் யெரொபெயாமுக்கு ஆள் அனுப்பி அவனை அழைத்தார்கள், அவன் இஸ்ரவேல் சபையார்கள் அனைவரோடும் வருகிறான் (வசனங்கள் 2-3). ஆனால் வசனம் 20-ல், பிரிவுக்குப் பின்புதான் இஸ்ரவேல் அவனை அழைத்ததுபோலத் தோன்றுகிறது; சில பழங்காலப் பாடங்கள் இந்த வசனங்களை வேறு வரிசையில் அமைக்கின்றன; வாசகர்கள் இவற்றைப் பல விதங்களில் இணக்கப்படுத்துகிறார்கள் — ஒருவேளை அவன் சீகேமில் கோத்திரங்களின் சார்பில் பேசி, பின்பு முறைப்படி ராஜாவாக்கப்பட்டான். இந்த ஆய்வு அந்தக் கேள்வியைக் குறிப்பிடுகிறது. கதைசொல்லியின் கவலை தெளிவானது: அகியா பெயர் சொன்ன மனிதன் சபையில் இருக்கிறான், சாலொமோனின் மகன் இப்பொழுது எப்படிப் பதில் சொல்வது என்று தெரிந்தெடுக்கவேண்டும்.

முறையீடு கட்டாய வேலையையும் உழைப்பையும்பற்றியது (5:13-14; 9:15; 11:28), ஒருவேளை அரண்மனைக்கு உணவு அளிக்கும் சுமையையும்பற்றியது (4:7). வேண்டுகோள் அளவானது: ராஜாவிடமிருந்து விடுதலை அல்ல, இலகுவான சுமை, பதிலுக்குச் சேவை செய்வோம் என்ற வாக்கு. ராஜாவினால் நீங்கள் அவனுக்கு வேலையாட்களாவீர்கள் என்றும், நீங்கள் தெரிந்துகொண்ட உங்கள் ராஜாவினால் அந்த நாளிலே முறையிடுவீர்கள் என்றும் சாமுவேல் எச்சரித்திருந்தான் (1 சாமுவேல் 8:17-18). அந்த நாள் வந்துவிட்டது. 4:20-இன் செழிப்பு, சாப்பிட்டுக் குடித்து மகிழ்ந்துகொண்டிருந்தார்கள், உண்மையானதுதான்; அதன் விலையும் அவ்வளவு உண்மையானது என்று மக்கள் இப்பொழுது சொல்கிறார்கள்.

நீங்கள் போய், மூன்று நாட்களுக்குப் பின்பு என்னிடம் திரும்பிவாருங்கள் (வசனம் 5). ரெகொபெயாமின் முதல் அடி போதுமான அளவு ஞானமானது: அவன் நேரம் எடுத்துக்கொண்டு ஆலோசனை தேடுகிறான். மக்கள் எவற்றைக் குறிப்பிடவில்லை என்பதை வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும் — ஆலயம், சாலொமோனின் மனைவிகள், மேடைகள். கதைசொல்லி பிரிவுக்கான இறையியல் காரணத்தைக் கொடுத்திருக்கிறான் (11:11, 33); மக்கள் நடைமுறைக் காரணத்தைக் கொடுக்கிறார்கள். இரண்டும் உண்மை. மேலே பாவமும் கீழே பாரமான சுமைகளும் சேர்ந்து ஒரு ராஜ்ஜியத்தை உடைக்கின்றன; கதைசொல்லி கதையை ஒரே காரணத்திற்குள் சுருக்காமல் இரண்டு பக்கங்களையும் காட்டுகிறான்.

அப்பொழுது ராஜாவாகிய ரெகொபெயாம் தன்னுடைய தகப்பனாகிய சாலொமோன் உயிரோடு இருக்கும்போது அவனுக்கு முன்பாக நின்ற முதியவர்களோடு ஆலோசனைசெய்து (வசனம் 6) — முந்தைய ஆட்சியின் அனுபவமுள்ள ஆலோசகர்கள். அவர்களுடைய ஆலோசனை சாதுரியமானது மட்டுமல்ல, ஆழமாகச் சரியானதும்கூட: இன்று சேவைசெய், எப்போதும் விசுவாசத்தைப் பெறு. இப்பொழுது கொஞ்சம் மனத்தாழ்மை நீண்ட ஆட்சியை உறுதிப்படுத்தியிருக்கும். மறுமொழியாக நல்வார்த்தைகளைச் சொல்வீரானால் — பதிலின் உள்ளடக்கம் எவ்வளவு முக்கியமோ அதன் தொனியும் அவ்வளவு முக்கியம். நீதிமொழிகள் 15:1 அதை ஒரே வரியில் சொல்கிறது: சாந்தமான பதில் கடுங்கோபத்தை அடக்கும்; கடுஞ்சொற்களோ கோபத்தை எழுப்பும்.

முதியவர்களின் ஆலோசனை ராஜ இலட்சியத்தைத் தலைகீழாக்குகிறது: மக்களின் ஊழியக்காரனாக ராஜா. இது பலவீனம் அல்ல, தலைமைத்துவம்; ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் நியாயப்பிரமாணம் சித்தரிக்கும் ராஜா தன் சகோதரருக்கு மேலாகத் தன் இருதயம் உயராதவன் (உபாகமம் 17:20). பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் இயேசு சொன்னதை வாசகர்கள் கேட்பார்கள்: உங்களில் எவனாவது பெரியவனாக இருக்கவிரும்பினால், அவன் உங்களுக்குப் பணிவிடைசெய்கிறவனாக இருக்கவேண்டும்... அப்படியே, மனிதகுமாரனும் பணிவிடை பெரும்படி வராமல், பணிவிடைசெய்யவும்... வந்தார் (மத்தேயு 20:26-28). இந்த ஆலோசனை ரெகொபெயாமுக்கு இலவசமாகக் கொடுக்கப்பட்டது என்று இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது; அவன் அதை ஏற்றுக்கொண்டால் போதுமானதாக இருந்தது.

முதியோர் தனக்குச் சொன்ன ஆலோசனையை அவன் தள்ளிவிட்டு, தன்னோடு வளர்ந்து தனக்கு முன்னால் நிற்கிற வாலிபர்களோடு ஆலோசனைசெய்து (வசனம் 8). வாலிபர்கள் என்பது ஒப்பீட்டுச் சொல்: ரெகொபெயாம் ராஜாவாகிறபோது 41 வயதாக இருந்து (14:21), ஆகவே இவர்கள் அவனுடைய சமவயதினர், சாலொமோனின் மகிமையில் அரண்மனையில் வளர்ந்தவர்கள். அவர்களுடைய ஆலோசனை: என்னுடைய சுண்டுவிரல் என்னுடைய தகப்பனுடைய இடுப்பைவிட பருமனாக இருக்கும் — மகனுடைய மிகச் சிறிய உறுப்புகூடத் தகப்பனுடைய பலத்தை மிஞ்சும் என்ற முரட்டுத்தனமான பெருமை. என்னுடைய தகப்பன் உங்களைச் சவுக்குகளினாலே தண்டித்தார், நான் உங்களைத் தேள்களினாலே தண்டிப்பேன் (வசனம் 11); தேள்கள் என்பது முட்கள் அல்லது ஆணிகள் உள்ள சவுக்கைக் குறிக்கலாம், எப்படியானாலும் மிரட்டல் தெளிவானது.

மக்களின் சுமையைப்பற்றிய கேள்விக்கு, ராஜா தன் பலத்தை நிரூபிக்கவேண்டும் என்று சொல்லி வாலிபர்கள் பதிலளிக்கிறார்கள் என்பதை வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும். அவர்களுடைய ஆலோசனை முகஸ்துதி செய்கிறது; சேவை செய்வதில்லை. ஞானிகளோடு வாழ்கிறவன் ஞானமடைவான்; மூடர்களுக்குத் தோழனோ நாசமடைவான் (நீதிமொழிகள் 13:20). ரெகொபெயாமுக்கு முன்பாக இரண்டு வகையான ஆலோசனையும் இருந்தது, அவன் தன் பெருமைக்கு ஏற்றதைத் தெரிந்துகொண்டான். மூன்றாம் நாள் என்னிடத்தில் வாருங்கள் என்று ராஜா சொல்லியிருந்தபடியே, யெரொபெயாமும் எல்லா மக்களும் மூன்றாம் நாளிலே ரெகொபெயாமிடம் வந்தார்கள் (வசனம் 12), ராஜா மக்களுக்குக் கடினமான உத்திரவு கொடுத்தான் (வசனங்கள் 13-14), வாலிபர்களின் வார்த்தைகளைக் கிட்டத்தட்ட அப்படியே திரும்பச் சொன்னான் (வசனம் 14).

கதைசொல்லி இரண்டு காரணங்களை அருகருகே வைக்கிறான். பூமியில், பெருமையுள்ள ஒரு ராஜாவின் கடினமான பதில்; பரலோகத்தில், 11:31-ல் அகியா அறிவித்த யெகோவாவின் நோக்கம். இந்த ஆய்வு ஒன்று மற்றொன்றை ரத்துசெய்ய விடுவதில்லை. ரெகொபெயாம் மூடனாக இருக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படவில்லை; அவனுடைய மூடத்தனம் அவனுடையதுதான். ஆனாலும் யெகோவா அதன்மூலம் தம்முடைய வார்த்தையை நிறைவேற்றிக்கொண்டிருந்தார், ஏனென்றால் ராஜாவின் இருதயம் யெகோவாவின் கையில் நீரூற்றைப்போல இருக்கிறது (நீதிமொழிகள் 21:1). 2 நாளாகமம் 10:15-ம் அதையே சொல்கிறது: தேவனாலே இப்படி நடந்தது.

வேதவாக்கியம் இந்த இரண்டையும் அடிக்கடி சேர்த்துப் பற்றிக்கொள்கிறது. யோசேப்பு தன் சகோதரர்களிடம், நீங்கள் எனக்குத் தீமைசெய்ய நினைத்தீர்கள்; தேவனோ... அதை நன்மையாக முடியச்செய்தார் என்றான் (ஆதியாகமம் 50:20); இயேசு தேவன் நியமித்திருந்த ஆலோசனையின்படியேயும், அவருடைய முன்னறிவின்படியேயும் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டார் என்றும், ஆனாலும் அக்கிரமக்காரர்களுடைய கைகளினாலே சிலுவையில் அறையப்பட்டார் என்றும் பேதுரு சொன்னார் (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 2:23). கர்த்தரால் இப்படி நடந்தது (வசனம் 15) என்பது ரெகொபெயாமுக்கு ஒரு சாக்கு அல்ல, வாசகனுக்கு ஒரு ஆறுதல்: ஒரு தேசம் உடையும்போதும் தேவன் கதையின்மேல் தம்முடைய பிடியை இழக்கவில்லை, அகியாவின்மூலம் சொல்லப்பட்ட அவருடைய வார்த்தை நிலைத்திருக்கிறது.

இந்தக் கூக்குரல் தாவீதின் நாட்களில் பிக்கிரியின் மகனான சேபா செய்த கலகத்தை எதிரொலிக்கிறது: எங்களுக்கு தாவீதிடம் பங்கும் இல்லை, ஈசாயின் மகனிடம் எங்களுக்குச் சுதந்தரமும் இல்லை; இஸ்ரவேலர்களே, நீங்கள் அவரவர் தங்கள் வீடுகளுக்குப் போய்விடுங்கள் (2 சாமுவேல் 20:1). ஒருகாலத்தில் ராஜாவிடம் எங்களுக்குப் பத்துப்பங்கு இருக்கிறது (2 சாமுவேல் 19:43) என்று உரிமைகோரிய வடக்குக் கோத்திரங்களுக்கும் யூதாவுக்கும் இடையிலான பழைய போட்டி மீண்டும் வெடிக்கிறது. இப்போது தாவீதே, உன்னுடைய சொந்த வீட்டைப் பார்த்துக்கொள் — தாவீதின் வம்சம் தன்னைத்தானே கவனித்துக்கொள்ளட்டும். இஸ்ரவேலர்கள் தங்கள் கூடாரங்களுக்குப் போய்விட்டார்கள்.

பின்பு ரெகொபெயாம் கட்டாய வேலைக்காரர்களின் பொறுப்பாளனாகிய அதோராமை (வசனம் 18) அனுப்புகிறான் — கட்டாய வேலையின் அதிகாரி, 4:6, 5:14-இன் அதோனீராம் என்று தோன்றுகிறது — இஸ்ரவேலர்கள் எல்லோரும் அவனைக் கல்லெறிந்து கொன்றார்கள். கோபமுள்ள மக்களிடம் அனுப்புவதற்கு எல்லா மனிதர்களிலும் அவன் சுமையின் முகமாக இருந்தவனையே அனுப்பினான். அப்பொழுது ராஜாவாகிய ரெகொபெயாம் வேகமாக இரதத்தின்மேல் ஏறி, எருசலேமுக்கு ஓடிப்போனான். அப்படியே இந்தநாள்வரைக்கும் இருக்கிறபடி இஸ்ரவேலர்கள் தாவீதின் சந்ததிக்கு எதிராக கலகம்செய்து பிரிந்து போயிருக்கிறார்கள் (வசனம் 19). கதைசொல்லியின் நேர்மையை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது: யெகோவா தீர்மானித்த பிரிவு ஒரு கலகமும்கூட, அவன் அதைக் கலகம் என்றே அழைக்கிறான்.

இங்கிருந்து இராஜாக்களின் புத்தகங்களில் இஸ்ரவேல் என்பது பொதுவாக வடக்கு ராஜ்ஜியத்தையும், யூதா தெற்கு ராஜ்ஜியத்தையும் குறிக்கிறது. அகியாவின் வார்த்தை (11:31) நிறைவேறுகிறது: 11:11-இன் வேலைக்காரன் இப்பொழுது கிரீடம் அணிகிறான். 11:32-இன் ஒரு கோத்திரம் இங்கே யூதா கோத்திரத்தைத் தவிர வேறொருவரும் இல்லை என்ற வடிவில் தோன்றுகிறது; அடுத்த வசனம் ரெகொபெயாமின் சேனையில் பென்யமீன் கோத்திரத்தார்களைச் சேர்க்கிறது (வசனம் 21); ஒரு கோத்திரம் என்பதைப் பென்யமீனோடு சேர்ந்த யூதா என்று பல வாசகர்கள் எடுத்துக்கொள்வதற்கு இது ஒரு காரணம்.

செங்கோல் யூதாவைவிட்டு நீங்குவதும் இல்லை என்று ஆதியாகமம் 49:10 சொல்லியிருந்தது; இந்தப் பிரிவின் வேளையில், யூதாவின் ராஜ்ஜியம் இப்பொழுது எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும், செங்கோல் யூதாவிடமே இருக்கிறது. இந்த ஆய்வு கதைசொல்லியின் சமநிலையைக் கவனிக்கிறது: யெரொபெயாமின் ராஜ்ஜியம் யெகோவாவின் ஈவு (11:37), ஆனாலும் வாக்குத்தத்தத்தின் வம்சம் சிறிய ராஜ்ஜியத்தில், தேவன் தெரிந்துகொண்ட நகரத்தில் (11:36) தொடர்கிறது. வாசகர்கள் இரண்டையும் பற்றிக்கொள்ளலாம் — சாலொமோனின் வீட்டின்மேல் யெகோவாவின் நியாயத்தீர்ப்பும், தாவீதுக்கு அவருடைய உண்மையும் — இராஜாக்களின் புத்தகங்களின் மீதிப்பகுதியின் வடிவமாக.

ராஜ்ஜியத்தைப் பலத்தால் திரும்பப் பெறுவதற்கு ரெகொபெயாம் யூதா வீட்டார்கள் பென்யமீன் கோத்திரத்தார்கள் அனைவருமாகிய தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட யுத்தவீரர்கள் ஒருலட்சத்து எண்பதாயிரம் பேரைக் கூட்டினான் (வசனம் 21). தேவனுடைய மனிதனாகிய செமாயாவுக்கு தேவனுடைய வார்த்தை உண்டாகி (வசனம் 22). உங்கள் சகோதரர்களோடு — பிரிவு உண்மையானது, ஆனால் வடக்குக் கோத்திரங்கள் இன்னும் உறவினர்கள். என்னாலே இந்தக் காரியம் நடந்தது என்பது வசனம் 15-ஐ எதிரொலிக்கிறது. அப்பொழுது அவர்கள்: யெகோவாவுடைய சொல்லைக் கேட்டு, யெகோவாவுடைய வார்த்தையின்படியே திரும்பிப் போய்விட்டார்கள். நிராகரிக்கப்பட்ட ஆலோசனைகள் நிறைந்த ஒரு அதிகாரத்திற்குப் பின்பு, ஒரு ராஜாவும் அவனுடைய சேனையும் தேவனுக்குச் செவிகொடுத்து வீட்டிற்குப் போகிறார்கள்.

ரெகொபெயாமுக்கும் யெரொபெயாமுக்கும் அவர்கள் இருந்த நாட்களிலெல்லாம் யுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்தது என்று 14:30 பதிவுசெய்கிறது என்பதை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது; செமாயா இந்தப் படையெடுப்பைத் தடுத்தான், அதன் பின்வந்த எல்லா எல்லைச் சண்டைகளையும் அல்ல. ஆனாலும் அந்தக் கீழ்ப்படிதல் முக்கியமானது: தொடக்கத்திலேயே ஒரு முழு உள்நாட்டுப் போர் இரண்டு ராஜ்ஜியங்களையும் அழித்திருக்கக்கூடும். அவரவர் தங்களுடைய வீட்டிற்குத் திரும்புங்கள் என்பதில், தேவனுடைய சிட்சையை எதிர்த்துப் போராடாமல் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் அழைப்பையும், பிரிவின் மறுபக்கத்தில் இருப்பவர்கள் இன்னும் சகோதரர்கள் என்பதை நினைவுகூரும் அழைப்பையும் வாசகர்கள் கேட்கலாம். சமாதானம் செய்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள் (மத்தேயு 5:9).

யெரொபெயாம் சீகேமையும் பெனூவேலையும் கட்டுகிறான் (வசனம் 25), பின்பு தன்னுடைய மனதிலே சிந்திக்கிறான்: இந்த மக்கள் எருசலேமிலுள்ள யெகோவாவுடைய ஆலயத்திலே பலிகளைச் செலுத்தப்போனால், இந்த மக்களின் இருதயம்... தங்களுடைய எஜமானின் பக்கமாகத் திரும்பி, அவர்கள் என்னைக் கொன்றுபோட்டு... (வசனங்கள் 26-27). தேவனுடைய வார்த்தையால் பத்துக் கோத்திரங்களைப் பெற்ற மனிதன் தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பப் பயப்படுகிறான். நீங்கள் எருசலேமுக்குப் போவது உங்களுக்கு வருத்தம் — வசதி இரக்கமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இஸ்ரவேலர்களே, இதோ, இவைகளே உங்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து வரச்செய்த உங்கள் தெய்வங்கள் — இவை சீனாயில் ஆரோனின் கன்றுக்குட்டியின்மேல் மக்கள் எழுப்பிய வார்த்தைகளே: இஸ்ரவேலர்களே, உங்களை எகிப்துதேசத்திலிருந்து அழைத்துக்கொண்டுவந்த உங்களுடைய தெய்வங்கள் இவைகளே (யாத்திராகமம் 32:4).

அந்தக் கன்றுக்குட்டிகள் எதைக் குறிக்கவேண்டும்? எருசலேமில் கேருபீன்கள் இருந்ததுபோல, காணக்கூடாத யெகோவாவுக்குப் பீடங்களாக இருக்கவேண்டும் என்று யெரொபெயாம் கருதினான் என்று சிலர் நினைக்கிறார்கள்; இஸ்ரவேலை எகிப்திலிருந்து கொண்டுவந்த தேவனின் பெயரை அவன் சொன்னான் என்றும் கவனிக்கிறார்கள்; தெய்வங்கள் என்பதை தெய்வம் என்றும் வாசிக்கலாம், நெகேமியா 9:18 சீனாயை நினைவுகூர்ந்து இது உன்னை எகிப்திலிருந்து கொண்டுவந்த உன்னுடைய தெய்வம் என்று சொல்வதுபோல. அந்தக் கன்றுக்குட்டிகள் தொடக்கத்திலிருந்தே விக்கிரகங்கள்தான் என்று வேறு சிலர் கருதுகிறார்கள். கதைசொல்லியின் தீர்ப்பு உடனே வருகிறது: இந்தக் காரியம் பாவமாக மாறினது (வசனம் 30). பின்பு அகியா அந்நிய தெய்வங்களையும் வார்க்கப்பட்ட விக்கிரகங்களையும் (14:9) பற்றியும், ஓசியா சமாரியாவே, உன் கன்றுக்குட்டி (ஓசியா 8:5) பற்றியும் பேசுவார்கள். நோக்கம் எதுவாக இருந்தாலும், விளைவு விக்கிரக ஆராதனையே.

ஒன்றைப் பெத்தேலிலும், ஒன்றைத் தாணிலும் வைத்தான் (வசனம் 29) — பெத்தேல் அவனுடைய தெற்கு எல்லைக்கு அருகில், யாக்கோபு ஏணியைக் கண்ட இடம் (ஆதியாகமம் 28:19); தாண் தூர வடக்கில், ஒருகாலத்தில் ஒரு கோத்திரம் தன் சொந்த ஆசாரியர்களோடு ஒரு செதுக்கப்பட்ட விக்கிரகத்தை நிறுத்திய இடம் (நியாயாதிபதிகள் 18:30-31). மக்கள் இந்த கன்றுக்குட்டிக்காகத் தாண்வரை போவார்கள் (வசனம் 30). தாழ்ந்த மக்களை ஆசாரியர்களாக — எபிரெயச் சொற்களுக்கு எல்லா வகை மக்களிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்ட ஆசாரியர்கள் என்ற பொருளும் இருக்கலாம் — லேவியின் மகன்களாக இல்லாத. நியாயப்பிரமாணம் ஆசாரியத்துவத்தை ஆரோனின் வம்சத்திற்குக் கொடுத்தது (எண்ணாகமம் 3:10), வடக்கிலிருந்த லேவியர்கள் யூதாவுக்குப் போய்விட்டார்கள் என்று 2 நாளாகமம் 11:13-14 சொல்கிறது.

யூதாவில் கொண்டாடப்படும் பண்டிகையைப்போலவே எட்டாம் மாதம் பதினைந்தாம் தேதியிலே யெரொபெயாம் ஒரு பண்டிகையையும் கொண்டாடி (வசனம் 32) — கூடாரப்பண்டிகை ஏழாம் மாதம் பதினைந்தாம் தேதியில் வந்தது (லேவியராகமம் 23:34). கதைசொல்லி சுருக்கமாகச் சொல்கிறான்: தன்னுடைய மனதிலே தானே நியமித்துக் கொண்ட மாதம் (வசனம் 33). புதிய ஆராதனை இடங்கள், புதிய ஆசாரியர்கள், புதிய நாள்காட்டி — ஒவ்வொரு அடியும் தன் சிங்காசனத்தைக் காத்துக்கொள்வதற்காகவே. இதுவே யெரொபெயாம் செய்ததும் இஸ்ரவேலைச் செய்யச்செய்ததுமான பாவம் (14:16) ஆனது; இராஜாக்களின் புத்தகங்கள் இறுதிவரை வடக்கு ராஜாக்களை அளக்கும் பல்லவி அது (2 இராஜாக்கள் 17:21-22). அதிகாரத்திற்குச் சேவைசெய்ய உருவாக்கப்பட்ட ஆராதனையே இந்த அதிகாரத்தின் கடைசி எச்சரிக்கை.